All Chapters of พายุร้ายพ่ายเมีย: Chapter 81 - Chapter 90

เพนท์เฮาส์ของพายุ ชายหนุ่มกลับมาที่เพนท์เฮาส์ของตัวเองก็เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าเขาเดินก้าวเข้ามาภายในห้องนอนที่ปิดไฟมืดสนิทแล้วและเปิดเครื่องปรับอากาศที่อุณหภูมิต่ำทำให้ภายในห้องมีความเย็นสายตาคมของพายุมองไปยังบนเตียงกว้างของตัวเองที่มีเด็กน้อยนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนาสองเท้าจึงก้าวเข้าไปหยุดที่ข้างเตียงและมองใบหน้าสวยหวานที่ตอนนี้หลับ อยู่เค้ายืนมองน้องด้วยรอยยิ้มเพราะพายุหลงรักในใบหน้าและนิสัยของนิชา เค้ายืนมองน้องอยู่เพียงสักพักแล้วพายุก็เดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำก่อนที่เขาจะขึ้นมานอนกอดนิชาเหมือนทุกคืนจนกระทั่ง เช้าวันต่อมา นิชาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของพายุเหมือนทุกวันใบหน้าสวยของเด็กน้อยยิ้มกว้างจนตาหยีแต่คนที่กอดเธอยังหลับอยู่นิชาหันไปหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมาก็เห็นเป็นข้อความของเพื่อนและก็รุ่นพี่เทิร์นเลยเปิดอ่าน “ วันนี้มีกิจกรรมดาวเดือนเซ็งชะมัดฉันกับชะนีน้อยต้องซ้อมเรื่องมากชิบเป๋ง ” ข้อความที่ไม่เห็นหน้าคนพิมพ์มาก็รู้ว่าตอนนี้ใบหน้าของมินนี่เพื่อนของเธอจะทำสีหน้าบูดบึ้งมากขนาดไหนนิชาเปิดอ่านข้อความแล้วถึงกับต้องหัวเราะขึ้นมาทำให้พายุที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมาพอดีเพราะได้ยินเส

วันทั้งวันกลุ่มของนิชาเรียนตั้งแต่เช้าจนกระทั่งเย็นเรียกได้ว่าวันนี้ตารางเรียนของพวกเธอจัดหนักจัดเต็มแทบไม่ได้พักสมองกันเลยและช่วงเย็นทั้งนิชาและนินนี่ ก็มีซ้อมดาวเดือนอีกด้วย “ ชะนีทั้งสองพวกแกต้องไปเป็นเพื่อนฉันกับนิชา ” พอเดินลงจากอาคารเรียนแล้ว นินนี่ ที่ไม่ยอมไปเบื่อกับนิชาแค่สองคนอย่างแน่นอนเลยหันมาพูดกับเพื่อนทั้งสองคนของเธอ“ มึงนี่เหมือนคนขาดความอบอุ่นนะ ” ยูนีฟ พูดว่าให้นินนี่ แต่ก็เป็นคำพูดที่หยอกล้อ“ ไม่ได้ขาดความอบอุ่นค่ะ แต่กูขาดผู้ชาย ” นินนี่ พูดจีบปากจีบคอและคำพูดของนินนี่ ก็ทำให้สามสาวต่างพากันหัวเราะ“ ไปเถอะจะได้รีบซ้อมรีบกลับ ” และก็เป็นนิชาที่พูดบอกกับเพื่อนทำให้ทั้งสี่คนได้พากันไปยังห้องซ้อมก็เห็นว่ามีพวกรุ่นพี่มารออยู่แล้วและหนึ่งในนั้นก็คือพี่ซันพี่รหัสของนิชานี้เอง“ ตัวเล็กพี่ดีใจด้วยนะที่เราได้เป็นดาวคณะต่อไปเราก็คงจะได้ทำงานร่วมกันมากขึ้น ” ซันเดินมาที่รุ่นน้องของเขาพร้อมกับมองช่อดอกไม้ที่นิชาถือไว้ที่เป็นดอกไม้ของเขา แล้วพูดกับน้องจะว่าไปที่กลุ่มของนิชาได้รับตำแหน่งทั้งดาวและเดือนส่วนหนึ่งเบื้องหลังก็มาจากซันที่อยากจะอยู่ใกล้กับน้องรหัสคนสวยของเขานั่นเอ

พายุพานิชาไปทานข้าวก่อนที่จะพาเธอไปส่งที่มหาวิทยาลัยของเธอและเขาที่วันนี้ตารางงานว่างแล้วพายุเลยเข้าไปที่คาสิโนของตัวเองเพื่อดูความเรียบร้อยก่อนที่จะสั่งงานกับ กวินเพราะพายุเดินทางไปอิตาลีเขามีลูกน้องฝีมือดีติดตามไปอีกหลายคน ส่วนลูกน้องมือซ้ายกับมือขวาของเขาเขาให้อยู่ที่ไทยแทน พายุนั่งทำงานที่คาสิโนของเขาจนกระทั่งช่วงเย็นเขาเลย กลับไปอาบน้ำแล้วก็เปลี่ยนชุดจากสูตรที่ตัวเองสวมใส่เป็นเสื้อเชิ้ตสีดำสบายๆ แต่ยังคงความเป็นผู้ชายมากเท่และดูดีอยู่ พายุมาที่มหาวิทยาลัยของนิชาในช่วงหนึ่งทุ่มเพราะน้องบอกว่างานจะเริ่มช่วง 6 โมงครึ่ง พอรถสปอร์ตคันหรูขับเข้ามาจอดพายุก็ลงมาจากรถทำให้คนที่มาร่วมงานมีทั้งนักศึกษาปีหนึ่งถึงปีสี่รวมไปถึงรุ่นพี่ ที่จบไปแล้วก็มาร่วมงานนี้ด้วย พายุกวาดสายตามองไปรอบงาน เพื่อหาคนรักของเขาแต่สงสัยว่านิชาอาจจะอยู่ในงานพายุเลยโทรหาคนตัวเล็กเพียงไม่นานนิชาก็รับสาย“ เฮียมาถึงแล้วจอดรถอยู่ที่ข้างตึก ” เสียงนุ่มพูดกับคนในปลายสาย“ เดี๋ยวนิชาเดินออกไปค่ะ ” แล้วทั้งสองคนก็วางสายจากกันยังไม่นานคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดเดรสเกาะอกสีชมพูกระโปรงฟูฟอง ที่มีเสื้อคลุมสีขาวของนิชาคลุมอยู่เดินออก

นิชาถอดเครื่องประดับออกหมดแล้วเธอก็เดินเข้ามาภายในห้องน้ำที่ตอนนี้มีเฮียพายุนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำหรู พายุก็มองไปยังคนตัวเล็กที่เดินเข้ามาภายในห้องน้ำนี้ แล้วเรียกเธอ “ ถอดชุดสินิชา เฮียรออยู่ครับ ” เพราะนิชายังเดินเข้ามาด้วยชุดเดรสสีชมพูที่เธอสวมใส่อยู่ทำให้เขาได้เอ่ยบอกน้อง “ ค่ะ ” แล้วนิชาก็รูดซิปของชุดเดรสและปล่อยให้มันร่วงหล่นที่ปลายเรียวเท้าของเธอจากนั้นตามด้วยบลาแปะจุกและชั้นในตัวจิ๋วของเธอจนทำให้ ตอนนี้ร่างกายเขาเนียนของนิชาไม่มีอะไรปิดทับอยู่บนเรือนร่างนี้แล้วสองเท้าเล็กก้าวเข้ามาใกล้กับอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่สุดหรูนี้และก็ก้าวลงมาในอ่างเดียวกันที่มีชายหนุ่มนั่งรออยู่แต่ท่าทางที่นิชานั่งลงไม่ใช่หันหลังให้พายุแต่เป็นหันหน้าและนั่งทับบนหน้าขาของพายุ “ นิชานั่งเเบบนี้เฮียโอเคมั้ยค่ะ ” เสียงหวานของนิชาพูดกับพายุแต่สายตาของเธอไม่ได้มองไปที่ใบหน้าของเขากลับจับจ้องที่หน้าอกแน่นของคนพี่เเทน “ ดีมากครับแต่จะดีกว่าถ้าเด็กน้อยของเฮียจับดุ้นเข้าไปในตัวของเด็กน้อย ” สำหรับเขาไม่ต้องรอให้นิชาปลุกเร้าอารมณ์ให้ความเพราะเพียงแค่เห็นร่างกายเขาเนียนของนิชาก็ทำให้ลูกชายของพายุตื่นตัวขึ้นมาได้แล้ว

พอนิชาโทรบอกแม่บ้านเพียงไม่นานป้าแม่บ้านก็นำยาขึ้นมาให้นิชาทันทีทำให้เธอได้ทานยาและก็หลับไปอีกครั้ง และนิชาก็ตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของวันคนตัวเล็กที่ดีขึ้นแล้วเธอเลยลุกขึ้นไปอาบน้ำ เพื่อที่จะลงมาทานข้าวที่ชั้นล่าง “ คุณนิชาดีขึ้นหรือยังคะ หิวหรือเปล่า ” เพนท์เฮาส์นี้ส่วนมากจะมีมีแต่ผู้ชายที่เป็นลูกน้องของเฮียพายุจะมีแต่ป้าแม่บ้านคนนี้เพียงแค่คนเดียวที่ดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านอีกทั้งยังเป็นคนทำอาหารให้กับนิชาอีกด้วย“ หิวค่ะแล้วก็ดีขึ้นแล้วขอบคุณนะคะสำหรับยา ” เสียงหวานใสเอ่ยบอกแม่บ้านวัยกลางคนด้วยรอยยิ้มที่สดใส“ งั้นเดี๋ยวดิฉันไปทำข้าวต้มกุ้งให้คุณนิชานะคะ ” “ ขอบคุณค่ะ ” แล้วนิชาก็เดินกลับขึ้นไปที่ชั้นบนที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเธอกับพายุ จะว่าไปภายในพื้นที่ทั้งชั้นของชั้นบนนี้เธอเพิ่งสังเกตว่ามันกว้างและใหญ่มากถึงแม้จะมีห้องจัดส่วนแบ่งโซนเป็นอย่างดีแต่หากอยู่คนเดียวแบบนี้มันก็ทำให้เธอรู้สึกเงียบมากๆไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีแต่เฟอร์นิเจอร์หรูและก็ความเงียบ“ เหงาจัง ” คนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟาภายในห้องกว้างที่ด้านหน้ามีทีวีขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทั้งที่นิชาก็เปิดซีรี่ส์เรื่องโปรดของเธอดูแต