All Chapters of พายุร้ายพ่ายเมีย: Chapter 61 - Chapter 70

นิชาทำตามคำขอของพายุทุกๆอย่างไม่ว่า คนตัวโตจะร้องขออะไรจากเธอ เธอก็ทำตามที่เขาต้องการทุกอย่าง จนผ่านไปสักพัก พายุเริ่มที่ทนไม่ไหวแล้ว กับความเสียวและการกระทำรัวๆลึกๆที่นิชามอบให้เขา จนในที่สุดพายุก็ได้พ้นลาวาสีขาวขุ่นพุ่งออกมาใส่ปากของนิชาในทันที “ อ่าาาา ”หากเป็นครั้งแรกๆที่มีน้ำรักของเขาพุ่งเข้ามา ในปากเล็กของเธอเเบบนี้ เธอเองก็จะตกใจเเละปล่อยท่อนเอ็นใหญ่ของพายุออกจากปากเธอ แต่เดี๋ยวนี้ต่างกัน เพราะนิชาอมมันคาอยู่ และกลืนกินน้ำรักที่รสชาติหวานของเขาจนหมดทุกหยาดหยด อีกทั้งหญิงสาวตัวเล็กยังไม่ลืมที่จะปาดเลียตรงช่วงปลายหัวเห็ดใหญ่โตของเขาเพื่อทำความสะอาดจนเกลี้ยงอีกด้วย ความที่น้ำรักที่พุ่งออกมาสู่ปากบางของนิชา มันเยอะมากเลย มีบ้างที่ติดขอบปากของเธอหลังจากพี่นิชาปล่อยท่อนเอ็นขนาดใหญ่ออกจากปากของเธอแล้วมือเล็กของนิชาก็ปล่อยออกจากท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของพายุด้วยเช่นกันและเธอก็ใช้นิ้วโป้งของตัวเองขึ้นมาเช็ดที่ริมขอบปากของตัวเองพร้อมกับช้อน สายตาไปมองยังพายุและส่งสายตาหวานให้เขาได้เห็น การกระทำทุกอย่างที่นิชาทำตกอยู่ในสายตาของพายุทั้งหมด มันยิ่งทำให้เขาอารมณ์พุ่งพล่านมากขึ้นกว่าเดิมแต่ก็ต้อง

ตอนแรกพายุตั้งใจว่าจะทำรักกับนิชาเพียงแค่รอบเดียวเพราะเห็นว่า อีกคนมีเรียนในช่วงเช้า เเต่เพราะโดนเด็กยั่วไม่หยุด ทำให้เขาต้องจับนิชากระเเทกต่อน้ำสองและน้ำสามจนเด็กน้อยพอใจ เมื่อคืนนิชาเลยยอมนอนหลับได้ “ เฮียขา วันนี้เฮียไปรับหนูมั้ยคะ ” มื้ออาหารเช้าขอทั้งสองคนที่นั่งทานกันอยู่ ทุกเช้าพายุจะให้คนทำอาหารให้นิชา ส่วนเขาก็จะมีเพียงเเค่กาเเฟเท่านั้น แต่วันนี้พายุถึงกับต้องเพิ่มไข่ลวกในช่วงเช้า เพราะเด็กแสบที่ถามเขาด้วยน้ำเสียงหวานในตอนนี้ไง “ ไปครับ ” หากไม่มีงานด่วนหรืออะไรที่เขาเลี่ยงตัวไม่ได้ พายุจะเป็นคนไปรับและไปส่งนิชาเองทุกวัน เขาตั้งใจไว้แบบนี้ ตั้งแต่ที่เจาให้คนตัวเล็กเรียนต่อแล้ว แต่ถ้าวันไหนพายุมีงานสำคัญและปลีกตัวออกไปรับนิชาที่มหาลัยไม่ได้จริงๆ เขาก็จะให้ชานหรือกวินเป็นคนไปรับเธอ แต่วันนี้ช่วงเย็นที่นิชาเลิกเรียน เขาไม่มีงานอะไรสำคัญ เลยไปรับนิชาด้วยตัวเองได้ “ โอเคค่ะ แล้วตอนเย็นเฮียพายุมีงานมั้ยคะ ” หลังจากที่ได้คำตอบจากประโยคแรกแล้วร่างบางก็เอ่ยถามต่ออีก พายุที่เห็นนิชามีคำถามต่อๆกันเกี่ยวกับเขาในช่วงเย็นนี้ ทำให้ประธานหนุ่มอย่างพายุต้องถามคนน้องแทน “ นิช

“ ไม่นะ ” “ ของฉันก็ไม่ ” ทั้งสามตอบออกมาเหมือนกัน แต่ก็คิดว่า สายรหัสคนละคนกัน คงแล้วแต่สาวของใครของมันส่วนเรื่องเย็นนี้ที่นัดกัน มิลินเลยพูดกับนิชา เพื่อนได้ไม่เป็นกังวล “ เย็นนี้รอเธอประชุมเสร็จค่อยไปพร้อมกัน ” “ โอเคงั้นก็ตามนั้น ” แล้วทั้งสี่ก็พูดคุยกันก่อนที่ทั้งหมดจะพากันไปเรียนในวันนี้จนกระทั่งมาถึงช่วงเย็นที่พี่ๆในสายรหัสของนิชานัดพบ เธอจึงได้ไปพบทั้งพี่รหัสลุงรหัสและปู่รหัสของเธอ คนตัวเล็กเดินมาที่ร้านกาแฟข้างตึกคณะที่ตัวเองเรียนอยู่โดยมีเพื่อนทั้งสามของนิชามาด้วยพอกลุ่มของนิชาเข้ามาถึงในร้าน เพื่อนของเธอก็เดินแยกไปนั่งอีกโต๊ะหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ทำให้นิชาเดินมาที่รุ่นพี่ทั้งสามของเธอโชคดีที่ในรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ทั้งสามคนมีผู้หญิงอยู่ด้วยนิชาเลยไม่ได้อึดอัดหรือเกร็งอะไร “ สวัสดีค่ะ ” น้องเล็กสุดของกลุ่มยกมือไหว้รุ่นพี่เเต่ละคนด้วยความเคารพ ทำให้ ส้มหวานที่เป็นป้ารหัสของนิชา เอ่ยชมน้องเล็กของสายเธอ “ สวัสดีจ้ะ น่ารักจัง สมที่ซันบอกจริงๆ ” ส้มหวานพูดขึ้นมา เพราะน้องรหัสของเธอคุยไว้เยอะ “ พี่ส้มหวาน ” คนน้องส่งสายตาดุพี่ ทำให้ส้มหวานไหวไหล่ให้ซัน และก็มา

หลังจากนิชาแยกกับกลุ่มเพื่อนของเธอแล้วโดยมีพายุเป็นคนมารับเธอหลังจากที่เธอได้ไปเดินเที่ยวเล่นกับกลุ่มเพื่อนของเธอเรียบร้อยแล้วคนตัวเล็กได้ซื้อของมานิดหน่อยแต่ของที่นิชาซื้อไม่ได้เป็นของใช้หรือว่าอะไรเธอก็ยังเป็นเธอนิชายังซื้อขนมที่เธอชอบกิน มาเพียงเท่านั้นภายในรถคนตัวเล็กที่คิดได้ว่าเธอต้องขออนุญาตพายุก่อนเพื่อที่จะได้ตอบเพื่อนของเธอเพราะคืนนี้ทุกคนจะไปเที่ยวกันที่ผับแต่เธอยังไม่ได้ให้คำตอบกับกลุ่มเพื่อนเลย“ เฮียพายุ ” เสียงหวานพูดขึ้นและหันไปหาชายหนุ่มที่กำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่พายุเลยหันมามองใบหน้าของคนตัวเล็กเพียงแค่แป๊บเดียวและเขาก็หันไปขับรถต่อการกระทำของพายุทำให้นิชารู้ว่าเขาให้เธอพูดต่อ“ คืนนี้นิชาขอไปเที่ยวกับเพื่อนอีกได้ไหมคะ ” เธอพูดคำนี้ไม่เต็มเสียงนะเพราะเธอกลัวว่านี่อาจจะมากเกินไปเพราะช่วงเย็นพายุก็อนุญาตให้เธอไปเที่ยวกับเพื่อนแล้ว“ จะไปไหนกัน ” เค้าถามเธอแต่น้ำเสียงที่พายุใช้ถามเป็นน้ำเสียงที่ปกติและไม่ได้ดูเหมือนว่าเค้าจะโมโหหรือไม่เข้าใจเธอ“ ไปผับค่ะ ” เธอตอบเขาและรอลุ้นว่าพายุจะพูดว่ายังไงเค้าจะอนุญาตให้เธอไปหรือไม่ให้ไป“ อยากไปรึไง ” ประธานหนุ่มถามแฟนสาวของตัวเ

พายุพานิชากลับมาหลังจากที่คนตัวเล็กบอกว่าง่วงแล้ว พอมาถึงเพ้นท์เฮ้าส์นิชาก็เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที ส่วนพายุเขาเองก็มานั่งดื่มต่ออยู่ข้างนอกริมสระว่ายน้ำใใฝนเพ้นท์เฮ้าส์ของเขา เพราะไหนๆวันนี้เขาก็มีเวลาผ่อนคลายแล้ว พายุเลยอยากที่จะผ่อนคลายต่อ เลยบอกนิชาว่าเขาจะออกมาดื่มที่ด้านนอก หากเธอง่วงก็ให้เธอนอนก่อนได้เลย นิชาที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอสวมชุดนอนตัวโปรดของเธอพร้อมทั้งทาครีมบำรุงผวหน้าและผิวกายเรียบร้อยแล้วเช่นกัน คนตัวเล็กที่รู้สึกว่าหายง่วงแล้ว เธอเลยเลือกที่จะเดินมาหาพายุ ที่นั่งดื่มต่ออยู่ที่ริมสระ สองเท้าเล็กก้าวเดินมาที่ริมสระแล้วเดินมานั่งที่ข้างกันกับพายุ ทำให้ชายหุ่มที่นั่งดื่มอยู่มองไปที่คนตัวเล็ก “ ไหนว่าง่วง ” เสียงทุ้มเอ่ยถามคนตัวเล็ก ทำให้นิชาตอบเขาด้วยเสียงหวาน “ ตอนแรกก็ง่วงค่ะ แต่ตอนนี้ไม่ง่วงแล้ว ” เด็กน้อยตาแป๋วบอกเขา พายุที่เห็นใบหน้าสวยใสของนิชา เขาเลยเรียกให้เธอมานั่งที่ตักเขาแทน “ มานี่มา ” มือหนาตบลงที่ตักของตัวเอง เชิงบอกให้เด็กสาวตัวเล็กย้ายที่นั่งมานั่งที่ตักของเขา นิชาทำตามที่พายุบอกทันที เธอย้ายที่มานั่งที่ตักของเขา โดยที่แขนเรียวเล็กยกขึ