The Billionaire's Mistake のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

She smiled. At the note in her hands. Pagkuwa'y binalingan niya ang tatlong stem ng pula na Rosas sa ibabaw ng mesa. Dinampot niya ang Isang tangkay at dinala sa ilong at sinamyo. Isang banayad na ngiti ang gumuhit sa mga labi niya. Pagkatapos muling tinitigan niya ang Isang papel na may mensahe ng pag -ibig. She read it again. Honey, Magkita Tayo sa Lugar kung saan Tayo una Akong nagpropose. I want us to celebrate our Anniversary in that place. Just be there. Dala ko ang picnic basket at champagne. I promise a surprise for you... Muli niyang tiningnan ang umibig niyang paningin ang signature. Another soft smile hovered her lips. Her hearts was overflowing with love. Ito ang ikapitong taong ng anibersaryo ng kanilang kasal. Maliban sa Isang bagay na nagdudulot ng ibayong kapitan sa kaniya ay Wala na siyang mahihiling pa. Sa naisip niyang iyon ay muling nangibabaw ang kalungkutan sa puso niya subalit iglap niyang pinawi iyon. Not on this day where her lover wanted them to

Yumakap si Zairah sa binata dahil sa Hindi magandang pakiramdam. Bigla na lang siya nakaramdam ng pag iinit sa katawan. Sobrang mainit parang nagliliyab ang boung katawan niya. "Okay ka lang ba?" Nag-aalalang boses ni Ace. Ngumiti siya ng tipid dito. Dahil sa pag-alala sa kaniya ng binata. "I'm happy nakita kita. Huwag ka ng umalis please?" "Ihatid na kita sa Bahay mo." "Huwag! Ayaw ko pa umuwi... Gusto pa kitang kasama. Ace?" Nilapit niya pa sariling katawan sa lalaki.Narinig niya ang paghinga nito ng malalim."Hindi mo ba ako na miss, ha? O baka nga may pinalit kana sa akin?" "Wala." "Totoo?" "Yes?" Sumaya Bigla ang puso niya sa narinig."Malalim ng gabi. Baka hinanap ka na sa inyo. Hali kana... Hatid na kita." "Ayaw ko..." "Zairah? Huwag matigas ang ulo mo. Iuwi na kita." "Ace? Hindi maganda pakiramdam ko ngayon sobrang mainit hindi ko maitindihan." "Fuck! You're on drugs.""Anong gagawin ko... Ace... Please? Hindi ko na kaya..." Umikot ang mga mata ni Ace at pagkatapo

"Sakit ng ulo ko." Iniinda ang sakit ng ulo. Nasisilaw siya sa sikat ng Araw nagmula sa nakabukas na balcon ng silid. Pero mas nakaagaw pansin sa kaniya ang lalaking nakatayo tanging tuwalya lang ang pantakip nito sa katawan. Agad niya naman sinuri ang sarili at nalaman niyang. Wala siyang damit kahit isa. "Ahh! Sino ka? Bakit mo ako ni rape!" Malakas loob na sinugod niya ito at pinaghahampas gamit ang mga kamay niya. Subalit napaatras siya ng makilala ang lalaki. Malakas na kabog sa dibdib at matindinging takot. Wala na siyang maatrasan. "I know this is how you will react, Zairah, to what happened to us." Seryoso sabi sa dalaga. Hindi makakuha ng isasagot si Zairah ng balikan niya ang nangyari. Nahihiya siyang tumalikod dito at pinalo ang ulo. Subalit hinawakan ni Ace ang kaniyang kamay. "Don't hurt yourself." "Nakakahiya... Akala ko panaginip lang pero hindi pala." "Don't worry. Pananagotan kita." "What?" "Yes. Pakasalan kita." "Nahihibang kaba Ace? Hindi Tayo nagmamahalan

Dad?" "Kailan ba aasa si Mommy Buhay pa iyong kapatid namin... almost 1 year ng nakalipas na missing siya. Pero hanggang ngayon umasa pa din si Mommy babalik pa si Zarah sa atin!" Zairah said."Oo nga Dad? Until now Wala pa din ba progress sa kapatid namin?" Zeke said.Humugot ng malalim na hininga si Amari bago binuka ang bibig."Yes, still missing pa rin ang kapatid niyo. Pero Buhay siya mayroon lang taong nasa likod ng pagkawala na iyong kapatid. Kung sino man siya hindi ko siya mapapatawad.""Kung sino man siya Dad? Marahil may Malaki siya galit sayo... ano naman kasi nagawa niyo Dad? magkaroon kayo ng maraming kaaway? ha?""Whatever... may malaki siyang kasalanan at hindi- hindi ko siya mapapalagpas. Zeke? nakapagtapos kana ngayon ng civil engineering sayo ko ipagkatiwala ang construction sa itatayong gusali sa Barangay Tagom?""What about project?" "Tourists view and Hotel and restaurant ipagkatiwala ko sayo ang project na ito. I know, Hindi mo ako bibiguin." "Okay. Dad?""An

Tinawagan kaagad ni Vivian si Lucy upang sabihing umalis ng Bahay at dalhin si Luna sa pag- alis. Huwag hayaang magkita ang mag-ama sina Amari at Luna ang nawawalang anak nito.Pagkatapos ng tawag, kinakabahang nagmadali si Lucy na mag-impake ng kanilang mga gamit. Hinawakan niya ang kamay ni Luna at dali-daling silang lumabas ng bahay, hindi alintana kung saan sila pupunta, basta't makalayo lamang kay Amari. Sa kabilang banda, nagtataka naman si Luna kung bakit sila nagmamadali.Pagkababa ni Vivian sa sasakyan, bumungad sa kanya ang isang patrol car na nakaparada sa labas ng bahay. Napalunok siya at biglang kumabog nang malakas ang kanyang dibdib. Kinakabahan man, umaasa pa rin siya na nakalayo na sina Lucy at Luna bago pa siya dumating. "Sana, sana nakalusot na sila," bulong niya sa sarili. Nang tuluyang umalis ang mga pulis, nanatili si Vivian na nakatayo sa may bintana, pinagmamasdan ang kanilang paglayo. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. "Hindi pa ngayon,"