301

Paglabas ni David ng banyo, tulog na tulog na si Arniya, yakap-yakap ang kumot. Mapula ang pisngi nito, hindi pa kumukupas ang ganda ng mata’t kilay—sobrang lambot at tamis tingnan.Hindi alam ni David kung ano ang napapanaginipan nito, pero kunot ang noo na parang may tampo o lungkot.Humiga siya sa tabi nito, nakatingin nang matagal, at sa ilalim ng liwanag ng buwan ay marahan niyang pinahaplos ang mga kulubot sa noo nito at hinalikan ang namamagang labi.Napasinghap si Arniya, may mga hindi malinaw na bulong, saka mas lalong nahimbing.Napangiti si David at niyakap siya na parang isang napakahalagang yaman.Kinabukasan nang maaga, nagising si Arniya at wala nang tao sa tabi niya.Minasahe niya ang sentido, antok pa ang mga mata.Sobrang pagod nila kagabi kaya kulang talaga sa tulog.Naalala niya ang ingay kaninang umaga, kaya binuksan niya ang drawer sa gilid ng kama at nakita ang mga kahon ng makukulay na gamot, maayos na nakaayos. Napailing na lang siya.Pagkasara ng drawer, bigl

อ่านเพิ่มเติม

302

Samantala, riot na rin sa bahay ng Verano’s.Papalubog na ang gabi nang tawagan ni Nadine ng isang kaibigan sa social circle.Excited at mausisa ang boses sa kabilang linya: “Mrs. Verano, totoo bang ginamit ni Mr. Calderon ang kapangyarihan niya para pilitin ang pag-break ni Nathaniel at Arniya?”Biglang napaupo si Nadine: “Saan mo nalaman ‘yan? Sinong nagsabi sa’yo?”Nakakahiya sa Verano’s ang pagkansela ng engagement. Mismong si Reyniel ang nag-utos na huwag ipakalat ang detalye at tinakot pati mga katulong. Paano may naglakas-loob?“Wala namang nagsabi, kumakalat na sa internet, search mo lang…”Hindi na niya pinatapos at binaba ang tawag.Si Reyniel na nakatayo sa gilid, hawak na ang screenshot na nag-viral. Sa tono at istilo pa lang ng nag-post, halata na ng tatay kung sino—ang eng-eng niyang anak.Napansin din ‘yon ni Nadine at namutla sa galit. Tinapon niya ang kumot, bumangon at nagmamadaling pumunta sa kuwarto ni Reign.“Reign, buksan mo ‘tong pinto!”Sunod-sunod na hampas ni

อ่านเพิ่มเติม

303

Nagulat si Reign at napatigil sa pagsasalita. “Dad, ayoko niyan!”“Ayoko mo? Ano bang karapatan mong tumanggi?” malamig na sagot ni Reyniel. “Ikaw ang naloko, ikaw ang may kasalanan kung bakit nagkagulo. Natural lang na ikaw ang mananagot.”“Kapag ginawa ko ’to, wala na akong mukhang maipapakita sa tao habangbuhay.” Hinawakan ni Reign ang braso ni Nadine, nagmamakaawa ang mga mata. “Mom, tulungan mo naman akong magsalita.”Sumulyap si Nadine sa mukha ng asawa at binuka ang bibig.Pero bago pa siya makapagsalita, malamig nang sumingit si Reyniel. “Kung ipagtatanggol mo siya, ikaw na mismo ang lumantad at linisin ang pangalan niya. Lumaki na ’yan nang wala man lang naitutulong sa pamilya. Nasanay lang sa masarap na buhay, walang ginawa kundi maghintay at gumawa ng gulo. Ilang beses mo pa ba siya aayusin?”Tumigil si Nadine at hindi na nagsalita.Sa katahimikan, biglang umalingawngaw ang mga yabag.Sabay-sabay silang tumingin kung saan galing ang tunog at nakita nilang may papalapit na a

อ่านเพิ่มเติม

บททั้งหมดของ Scumbag Fiancée:Claimed by the Coldhearted Multimillionaire: บทที่ 301 - บทที่ 303

301

302

303