Lahat ng Kabanata ng แพ้ทาง... LOST WAY : Kabanata 21 - Kabanata 30

“ฮึก ตอบแล้ว ก็ปล่อย " “แล้วจะร้องทำไม ญาติเธอตายหรือไง " ผมปล่อยแขนเธอแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าลายคิตตี้สีชมพู..พอเปิดเข้าไปดู ฉิบแบ่ง! แม่ง แบ๊วซะกูขนลุก สีชมพูทั้งตู้ “นี่ มันโลกสีชมพูโหมดฮิวตี้หรือไงวะ " พูดไปก็กรอกสายตามองดูรอบๆในตู้ มองหาเสื้อผ้าที่ยัยนั่นเคยใส่ของผมมา มันถูกพับเก็บไว

หลังจากเสร็จพิธีอะไรต่างๆ แต่มันก็ไม่ได้เป็นพิธีรีตองอะไรมากหรอก ทุกอย่างจัดแบบเรียบง่ายมีแค่ครอบครัวเท่านั้น แต่เสียดายที่พี่อิงฟ้ามาไม่ได้ ติดต่อก็ไม่ได้ ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า ถึงจะได้ข่าวว่าปลอดภัย แต่ฉันก็ยังเป็นห่วงพี่อิงฟ้าอยู่ดี “งั้นน้า..อุ๊ย ไม่ใช่สิ ต้องเรียกม๊าต่างหาก คิกๆ น้ำขิง งั้นม

@ผับ โซนวีไอพี “งั้นวะ ไอ้หมอ ขึ้นผีแต่งเมียทั้งทีไม่คิดจะเชิญเพื่อนเลยนะมึง" เสียงไอ้เเม็กซ์เอ่ยถามผมทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะ “ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร อีกอย่างมันก็เป็นเหตุสุดวิสัย ที่ม๊ากูอยากได้ลูกสะใภ้จนตัวสั่น..ไม่รู้ว่าม๊ากูไปรู้จักยัยเด็กน้ำขิงตอนไหน" ผมตอบมันไปพร้อมหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟาพลางกรอก

เพล้ง! “ปาแม่งให้แตก! ส่งเxี้ยอะไรนัก!!" “เฮือก!" ฉันสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นพร้อมดีดตัวลุกขึ้นนั่งแบบอัตโนมัติทันทีที่ได้ยินเสียงใครพูดอะไรแว่วๆว่าเxี้ยอะไรสักอย่าง แล้วก็มีของอะไรสักอย่างมันหล่นแตก ด้วยความงัวเงียและความเพลียทำให้ฉันยังไม่อยากตื่น เปลือกฉันมันก็ค่อยๆหลับลงที่ละนิดแบบสะลึมสะลือ ร่

(น้ำขิง) “น้ำขิงออกมากินหมูกะทะเร็ว สายฟ้าย่างใส่จานไว้ให้เยอะเลยออกมากินเร็วๆเดี๋ยวมันเย็นหมด”เสียงสายตะโกนเรียกฉันจากด้านนอก เพราะตอนนี้ฉันอยู่ในครัว “โอเค!! เดี๋ยวน้ำขิงล้างพริกแป๊บ" ฉันโผล่หน้าออกจากในครัวแล้วตะโกนตอบกลับไป สายฟ้าพยักให้ฉันแล้วคีบหมูขึ้นกระทะต่อ วันนี้ฉันบ่นอยากกินหมูกระทะทั