All Chapters of NINONG CONGRESSMAN (SPG): Chapter 111 - Chapter 120

JOHANN“Morning, mom.”“Morning, mga gwapo kong anak. Mabuti naman at bumaba na kayo. Kumain na tayo,” sabi niya sa amin.“Ang cute ng bago nating kasama sa bahay,” sabi ni kuya kaya bigla akong nakaramdam ng inis dahil alam ko kung sino ang tinutukoy niya.“Sinasabi ko sa inyo. ‘Wag niyong isali ang nasa bahay ko. Mga siraulo kayo–”“Sinabi ko lang naman na cute siya, mom. She’s pretty, parang hindi naman bagay sa kanya ang maging kasambahay,” sabi pa ni kuya na napansin rin niya ang magandang mukha ng nagsasabi na inaanak ko.“Wala tayong magagawa, kahit pa gaano siya ka ganda. Hindi lahat ay katulad niyo na may magandang kapalaran. Posible pa rin siyang magkaroon kapag nangarap siya,” sabi ni mom sa akin.Tumayo na ako para bumalik na ulit sa taas. Ang buong akala ko ay room ko na nililinis niya pero hindi pa rin pala. Pumasok na ako at sinimulan ko ng guluhin ang lahat para naman may gawin siya.“Ano pang tinatayo mo d’yan? Hindi mo pa ba lilinisan ang room ko?” nasungit na tanong

JOHANNMasaya ako na gawin ang mga bagay na hindi pamilyar sa akin. Na sa kanya ko lang nagagawa at nakikita. Ang simpleng buhay na mayroon sila ay naramdaman ko ang tunay na saya. Masaya naman ang pamilya ko pero na appreciate ko ang mga simpleng bagay dahil sa kanya.Kahit pa maging maldita siya sa akin habang buhay ay walang problema. Lagi ko siyang ipagtatanggol sa lahat ng gustong saktan siya o apihin siya. Kung tatanungin nga ako kung kaya ko bang baliin ang prinsipyo na mayroon ako ay kaya ko basta para sa kanya. Ang mahalaga lang talaga sa akin ay nasa tabi ko siya. Kaya ko naman maghintay sa kanya, kaya kong maghintay kung kailan ba siya magiging handa. Sa totoo lang ay sobrang mahal ko na talaga siya. Nalulunod na nga ako sa pagmamahal ko sa kanya. Kahit ako ay natatakot na rin talaga sa sarili ko. Natatakot ako sa mga posibleng mangyari. Natatakot ako na paano kung bigla na lang siyang umalis? Paano kung iwan niya ako? Kakayanin ko ba? Ayaw ko mang isipin pero natatakot na

JOHANNGustuhin ko mang magalit sa kanya pero iba ang sinasabi ng puso ko. Iba ang gusto ng katawan ko. Alam ko na ginagawa niya ang lahat kahit pa tinataboy ko siya palayo. Siraulo ako dahil pinipilit ko siya na pirmahan ang annulment paper naming dalawa. Sa una ay ayaw niya pero sa huli naman ay ginawa niya.Ilang segundo akong nakatulala ng marealize ko kung ano ba ang ginawa ko. Kaya naman mabilis akong lumabas sa office ko para sundan siya. At nalaman ko na na trapped na naman siya sa loob ng elevator.“Kung kinakailangan niyong sirain ang elevator ay gawin niyo. Nasa loob ang asawa ko,” sabi ko sa kanila na halatang nagulat sila.“Fvck!”“T*ngina!” sunod-sunod na mura ko dahil naalala ko na naman na takot nga pala siya sa elevator dahil nangyari na ito ngayon.Kung kaya ko lang sirain ang elevator ay ginawa ko na. T*nginang elevator ‘to pamahamak palagi. Sa sobrang galit ko ay sinisante ko ang lahat ng mga nasa maintenance nitong building na ito. Binabayaran ko sila ng maayos per

LORIE LOVE Ang kasal naming dalawa ang isa sa pinakamasayang nangyari sa buhay ko. Narito kami ngayon sa reception at kasama namin ang buo naming pamilya. Masaya ang lahat, masaya sila para sa amin. “Johannie, ang saya ko sobra.”“Ako rin, love.”“Sana ay lagi na lang ganito no? Sana ay magaan lang ang lahat at sana kapag ako nanganak ay hindi ako mahirapan,” sabi ko sa kanya.“Love, lagi mong tatandaan na nasa tabi mo lang ako palagi. Ano man ang mangyari ay nasa tabi mo lang ako lagi,” sabi niya sa akin.“Alam ko, alam ko na hindi mo na ako papakawalan lalo na ngayon na magkakaroon na tayo ng anak,” nakangiti na sabi ko sa kanya.“Habang-buhay na ito. Wala ng balikan pa at never akong hihinto na mahalin ka,” sabi niya sa akin kaya naman napaiyak ako.“Pinapaiyak mo na naman ako.”“Sinasabi ko lang ang totoo, mahal na mahal kita. Ikaw ang palagi kong pipiliin sa kahit na anong panahon pa ng buhay ko sa mundong ito. Ikaw ang good karma ko, love.”“Ang mahalaga naman ay nagbago ka. An

MARIA TESSA/MATETMaaga pa lang ay gising na ako. Masarap ang tulog ko kagabi. Bumangon na agad ako at naligo na rin dahil sisimulan ko ng maaga ang mga kailangan kong gawin. Kumakanta-kanta pa ako habang naglilinis ako. Gising na rin naman ang ibang kasama namin dito sa bahay. Ginagawa na namin ang kanya-kanya naming mga gawain. “Ikaw na ba si Matet?” nagulat ako sa boses ng tao na nagsalita sa likuran ko. Kaya naman humarap ako sa kanya.“Good morning po, Sir Joranz,” nakayuko na bati ko sa kanya dahil hindi ko siya kayang titigan sa mata.“Good morning too.”“Ikaw na ba si Matet? Ang laki mo na,” tanong niya ulit sa akin.“Opo,” sagot ko sa kanya.“Ang tagal mong hindi pumunta dito sa bahay.”“Busy po ako sa school,” sagot ko sa kanya.“College ka na ba?”“Opo,” mabilis na sagot ko.“Saan ka mag-aaral?” tanong pa niya at sinabi ko naman kung saan.“Malayo ‘yon dito sa bahay. Kakayanin mo ba na bumiyahe araw-araw?” tanong pa niya sa akin at hindi ko talaga inaasahan na magiging inte