LOGINSi Maria Tessa “Matet” Buenavista ay anak ng isa sa pinagkakatiwalaan na katulong ng pamilya Zuares. Bata pa lang siya ay kilala na siya ng pamilya ng mga Zuares. Nang kailangan na niyang pumasok sa kolehiyo ay nanirahan na rin siya sa mansiyon para makatulong sa kanyang magulang at para na rin maibalik ang kabutihan ng mga Zuares sa pagsagot sa kanyang tuition f*e.
Scholar siya ng mga Zuares ngunit nagulat siya ng bigla na lang siyang pinalipat sa condo ng panganay na anak ng mga Zuares. Ang kaniyang ultimate crush na si Joranz Leandro Zuares. Isang sikat at ubod ng gwapong businessman. Nakangiti ito palagi at mabait ito sa kaniya. Paano na siya kapag nakasama na niya ito sa iisang bubong? Maitatago kaya ni Matet ang kaniyang nararamdaman sa kaniyang boss igop? O gagawin niya ang lahat para maging kaniya ito?
NOTE: Ayaw pang tapusin ng editor ko ang story ng Zuares.. Gusto niya pang magdagdag ako.. Sana ay samahan niyo pa ako hahahaha!
MARIA TESSA/MATETMaaga pa lang ay gising na ako. Masarap ang tulog ko kagabi. Bumangon na agad ako at naligo na rin dahil sisimulan ko ng maaga ang mga kailangan kong gawin. Kumakanta-kanta pa ako habang naglilinis ako. Gising na rin naman ang ibang kasama namin dito sa bahay. Ginagawa na namin ang kanya-kanya naming mga gawain. “Ikaw na ba si Matet?” nagulat ako sa boses ng tao na nagsalita sa likuran ko. Kaya naman humarap ako sa kanya.“Good morning po, Sir Joranz,” nakayuko na bati ko sa kanya dahil hindi ko siya kayang titigan sa mata.“Good morning too.”“Ikaw na ba si Matet? Ang laki mo na,” tanong niya ulit sa akin.“Opo,” sagot ko sa kanya.“Ang tagal mong hindi pumunta dito sa bahay.”“Busy po ako sa school,” sagot ko sa kanya.“College ka na ba?”“Opo,” mabilis na sagot ko.“Saan ka mag-aaral?” tanong pa niya at sinabi ko naman kung saan.“Malayo ‘yon dito sa bahay. Kakayanin mo ba na bumiyahe araw-araw?” tanong pa niya sa akin at hindi ko talaga inaasahan na magiging inte
Si Maria Tessa “Matet” Buenavista ay anak ng isa sa pinagkakatiwalaan na katulong ng pamilya Zuares. Bata pa lang siya ay kilala na siya ng pamilya ng mga Zuares. Nang kailangan na niyang pumasok sa kolehiyo ay nanirahan na rin siya sa mansiyon para makatulong sa kanyang magulang at para na rin maibalik ang kabutihan ng mga Zuares sa pagsagot sa kanyang tuition f*e.Scholar siya ng mga Zuares ngunit nagulat siya ng bigla na lang siyang pinalipat sa condo ng panganay na anak ng mga Zuares. Ang kaniyang ultimate crush na si Joranz Leandro Zuares. Isang sikat at ubod ng gwapong businessman. Nakangiti ito palagi at mabait ito sa kaniya. Paano na siya kapag nakasama na niya ito sa iisang bubong? Maitatago kaya ni Matet ang kaniyang nararamdaman sa kaniyang boss igop? O gagawin niya ang lahat para maging kaniya ito?NOTE: Ayaw pang tapusin ng editor ko ang story ng Zuares.. Gusto niya pang magdagdag ako.. Sana ay samahan niyo pa ako hahahaha!
LORIE LOVE Ang kasal naming dalawa ang isa sa pinakamasayang nangyari sa buhay ko. Narito kami ngayon sa reception at kasama namin ang buo naming pamilya. Masaya ang lahat, masaya sila para sa amin. “Johannie, ang saya ko sobra.”“Ako rin, love.”“Sana ay lagi na lang ganito no? Sana ay magaan lang ang lahat at sana kapag ako nanganak ay hindi ako mahirapan,” sabi ko sa kanya.“Love, lagi mong tatandaan na nasa tabi mo lang ako palagi. Ano man ang mangyari ay nasa tabi mo lang ako lagi,” sabi niya sa akin.“Alam ko, alam ko na hindi mo na ako papakawalan lalo na ngayon na magkakaroon na tayo ng anak,” nakangiti na sabi ko sa kanya.“Habang-buhay na ito. Wala ng balikan pa at never akong hihinto na mahalin ka,” sabi niya sa akin kaya naman napaiyak ako.“Pinapaiyak mo na naman ako.”“Sinasabi ko lang ang totoo, mahal na mahal kita. Ikaw ang palagi kong pipiliin sa kahit na anong panahon pa ng buhay ko sa mundong ito. Ikaw ang good karma ko, love.”“Ang mahalaga naman ay nagbago ka. An
JOHANNNaisip ko rin na kung magpapakipot pa ako sa asawa ko ay baka magbago bigla ang lahat. Baka bigla na naman siyang umalis. Baka bigla na naman niya akong iwan kaya ako na naman itong iiyak at kawawa. Nakita ko naman na hindi lang ako ang nasaktan. Na siya rin naman ay nasaktan pero wala lang siyang choice.Gusto kong magalit sa mommy ko pero naiintindihan ko naman siya kung bakit niya ‘yon ginawa. Siguro ay dahil sa ayaw lang niya na masaktan ang asawa ko once na may sabihin sa kanya ang ibang tao. Sa lahat ng pinagdaanan naming dalawa ay finally, nakuha ko rin ang ninanais ko. Naging akin siya ng buong-buo at walang paglagyan ang saya sa puso ko. Sobrang saya ko na akin na talaga siya, well, akin naman talaga siya noon pa pero ang malaman na walang nakasalisi sa akin ay ibang level pala. Hindi ko lang rin talaga inaasahan na ang isang babaero na katulad ko ay magiging suwerte sa lahat. Kaya ipinagpapasalamat ko talaga na naging tapat siya sa akin at gano’n rin naman ako sa kany
JOHANNGustuhin ko mang magalit sa kanya pero iba ang sinasabi ng puso ko. Iba ang gusto ng katawan ko. Alam ko na ginagawa niya ang lahat kahit pa tinataboy ko siya palayo. Siraulo ako dahil pinipilit ko siya na pirmahan ang annulment paper naming dalawa. Sa una ay ayaw niya pero sa huli naman ay ginawa niya.Ilang segundo akong nakatulala ng marealize ko kung ano ba ang ginawa ko. Kaya naman mabilis akong lumabas sa office ko para sundan siya. At nalaman ko na na trapped na naman siya sa loob ng elevator.“Kung kinakailangan niyong sirain ang elevator ay gawin niyo. Nasa loob ang asawa ko,” sabi ko sa kanila na halatang nagulat sila.“Fvck!”“T*ngina!” sunod-sunod na mura ko dahil naalala ko na naman na takot nga pala siya sa elevator dahil nangyari na ito ngayon.Kung kaya ko lang sirain ang elevator ay ginawa ko na. T*nginang elevator ‘to pamahamak palagi. Sa sobrang galit ko ay sinisante ko ang lahat ng mga nasa maintenance nitong building na ito. Binabayaran ko sila ng maayos per
JOHANNPaulit-ulit kong tanong sa sarili ko kung bakit ba niya ako iniwan? Kung ano ba ang ginawa kong mali? Kung mayroon ba talaga akong mali? Ang sakit, sobrang sakit ng ginawa niya sa akin. Iyon ang sakit na hindi ko alam kung paano ba mawawala. Sa bawat paglipas ng mga araw na wala siya sa tabi ko ay nawawalan rin ng kulay ang buhay ko. Kahit pa tanungin ko ang pamilya niya ay hindi rin nila alam. Ang tanging sagot sa akin ay aalis lang daw. “Pasensya ka na, anak. Kung alam ko lang ay sasabihin ko rin sa ‘yo. Buwan-buwan ay may dumadating na sulat dito sa amin. Walang nakalagay kung saan ba galing. Pero ang sinasabi palagi ay okay lang daw siya.”“Mabuti pa kayo, pero ako kinalimutan na niya,” mapait na sabi ko.“Sorry, anak. Hindi ko rin talaga alam kung bakit ba niya ito ginawa sa ‘yo. Patawarin mo kami kung hindi ka man lang namin matulungan.”“Okay lang po, nay. Ako na po ang maghahanap sa kanya. Alagaan mo na lang po ang sarili niyo ay magpalakas ka po.”“Maraming salamat s







