Semua Bab รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+): Bab 331 - Bab 340

ตอนที่ 5ภาสกรปลดกระดุมชุดพยาบาลของมินตราจนหมด มือหนาของเขารูดเสื้อสีขาวให้หลุดออกจากไหล่ที่บอบบางของเธอ เผยให้เห็นบราเซียสีอ่อนที่ห่อหุ้มทรวงอกที่เต่งตึงไว้ เขาถอนจูบออกชั่วครู่ เพื่อชื่นชมภาพตรงหน้าอย่างหื่นกระหายมินตราช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างเขินอาย ความอับอายทำให้ใบหน้าของเธอแดงก่ำภาสกรไม่รอช้า เขาเกี่ยวสายบราเซียของเธอให้หลุดออกอย่างรวดเร็ว แล้วปลดบราเซียทิ้งไปจากตัวเธออย่างง่ายดายทรวดทรงแรกแย้มที่ยังไม่เคยถูกสัมผัสจากชายใดก็เด้งออกมาต้อนรับสายตาของเขา มันมีขนาดกำลังดี ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด ปลายยอดอกเป็นสีชมพูอ่อนที่ชูชันและแข็งตัวเพราะความตื่นเต้นและความหนาวเย็นภาสกรจ้องมองมันอย่างหลงใหล ความงามที่บริสุทธิ์ของเธอทำให้เขาแทบจะคลั่งมือหนาของเขายกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วกอบกุมเต้าทรงทั้งสองไว้เต็มฝ่ามือเขาสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นและความอุ่นร้อนที่แผ่ออกมา“สวย... สวยมากมินตรา” เขาเอ่ยชมด้วยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงยอดอกที่แข็งเป็นไตอย่างแผ่วเบาเร้าอารมณ์“อ๊ายยยย อื้อออ” มินตราสะดุ้งเฮือกและร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน เธอจิกเล็บเข้าที่ไหล่กว้างของเขาอย่างไม่รู

ตอนที่ 7มินตราเร่งจังหวะให้เร็วที่สุดเท่าที่ร่างกายเธอจะทำได้ ความรู้สึกวาบหวามจากการถูกเติมเต็มที่สุดสยิว กำลังผลักดันให้เธอต้องปลดปล่อย ขาของเธอสั่นระริก เส้นผมที่รวบตึงไว้เริ่มหลุดลุ่ยภาสกรรับรู้ได้ถึงการบีบรัดที่ร่างกายเธอส่งผ่านลงมา เขากัดกรามแน่น ความเสียวซ่านที่ได้รับนั้นรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้ มือของเขายังคงขยำเคล้นเต้าทรงของเธออย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงครางกระหึ่มจากลำคอ“มินตรา... ฉัน อ๊ากกกกกก!”ภาสกรคำรามลั่น ก่อนจะส่งสัญญาณว่าเขาถึงขีดสุดแล้ว“อ๊ายยยยยยยยยยยยยย!”มินตรากรีดร้องออกมาพร้อมกันกับร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ความสุขจากภายในระเบิดออกมาอย่างท่วมท้น พร้อมกับความรู้สึกวาบหวามจากน้ำรักอุ่นร้อนของภาสกรที่ฉีดพุ่งเข้าสู่ช่องทางรักของเธอทั้งคู่ตัวกระตุกแนบชิดกันอยู่บนรถเข็น เป็นการสิ้นสุดของความเร่าร้อนที่ยาวนานและเสียวซ่านมินตราทรุดตัวลงทันที ร่างอ่อนระทวยหมดแรง เธอซบใบหน้าลงกับอกที่เปียกชื้นและกำยำของภาสกร ลมหายใจของเธอหอบถี่ภาสกรใช้มือใหญ่ลูบแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของเธอเบาๆ หัวใจของเขายังคงเต้นรัวด้วยความสุขที่เคยหายไปนาน ความรู้สึกของการมีชีวิตชีวาที่กลั

ตอนที่ 9น้ำเสียงที่แฝงความน้อยใจและความเสียดายของมินตรา ทำให้ภาสกรต้องตะแคงตัวกลับมาหาเธอทันที เขาจับศีรษะของเธอยกขึ้นมาหนุนแขนของเขาไว้ แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากของเธอออกอย่างอ่อนโยน“ใครบอกเธอว่า ถ้าฉันหายดีแล้วเธอจะหมดหน้าที่ไปเฉย ๆ น่ะ”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและจริงจัง“ก็... ก็คุณภาสกลับมาเดินได้แล้วนี่คะ”มินตราตอบเสียงอ้อมแอ้ม“คงไม่ต้องมีพยาบาลพิเศษอย่างมินดูแลต่อแล้ว”“ไม่... ไม่เลย มินตรา” ภาสกรส่ายหน้า“เธอเข้าใจผิดไปไกลมากแล้ว”“ฉันจนหายดีแล้วก็จริง แต่เธอต้องดูแลหัวใจฉันต่อต่างหาก”มินตราเงยหน้ามองเขา ดวงตาเธอเบิกกว้างด้วยความตื้นตัน คำพูดที่จริงใจของเขาทำให้เธอเผลอยิ้มออกมา ความรู้สึกทั้งหมดทำให้แก้มของเธอแดงก่ำทันทีภาสกรยิ้มเอ็นดูกับความน่ารักที่แสดงออกมาอย่างเปิดเผยของเธอ เขาโน้มตัวลงไปใกล้ แล้วจูบเธออย่างแผ่วเบาที่ริมฝีปาก จูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวาน ไม่ใช่จูบที่เร่งเร้าเหมือนที่ผ่านมา แต่เป็นจูบเพื่อยืนยันคำมั่นสัญญาของหัวใจ ที่ว่าเขาจะไม่ปล่อยเธอไปไหนมินตราความรู้สึกได้ถึงความรักและปรารถนาจะท่วมท้นจนเธอไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป เธอจูบตอ

ตอนที่ 11 ลินดากำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วขาวความตกใจแรกถูกแทนที่ด้วยความโกรธแค้นและความหวาดกลัวอย่างรุนแรง“เป็นไปไม่ได้ ภาสจะกลับมาเดินได้ได้ยังไง” เธอพึมพำกับตัวเองเสียงสั่น“หมอบอกว่ามันไม่มีทางหาย”ความคิดของเธอกำลังตีกันวุ่นวาย ภาพของภาสกรที่เธอมองข้ามไปในตอนนั้น... กำลังกลับมาหลอกหลอนเธอ ในขณะที่ตอนนี้ ชายชู้ที่เธอทิ้งทุกอย่างมาหาเขา กลับทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดี เงินก้อนที่เหลือก็เริ่มร่อยหรอลงไปทุกวันถ้าภาสกรกลับมาเดินได้ เขาก็คือประธานกรรมการผู้ทรงอิทธิพล ไม่ใช่ไอ้คนพิการที่ต้องนั่งรถเข็นอย่างที่เธอเคยเข้าใจแล้วผู้หญิงคนนั้นคือใคร ทำไมถึงไปคล้องแขนกันอย่างเปิดเผยแบบนั้น เธอนี่โง่จริงๆ ที่ทิ้งเพชรพลอยไว้ข้างหลังแล้วไปคว้าเศษขยะลินดาครุ่นคิดกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ความหวาดกลัวเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นที่จะกอบกู้สถานการณ์“ไม่ ฉันเป็นเมียคุณภาสมาก่อน ยังไงฉันก็ต้องกลับไป”เธอคิดอย่างบ้าคลั่ง“ทรัพย์สินทุกอย่างมันยังเป็นชื่อของฉันอยู่ ฉันจะอ้างว่าฉันแค่ออกไปพักใจเพราะทนเห็นเขาเต็บป่วยไม่ได้ ฉันจะบอกว่าฉันไม่สบายใจ แล้วขอโอกาสกลับไปดูแลภาสอีกครั้ง”“ฉันต้องรีบกลับไปจัดการผู้หญิงคนนั้น”เ

ในที่สุดก็ถึงวันที่รอคอย บรรยากาศในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรูถูกประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ แสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าคริสตัลส่องสว่างไปทั่วงาน แขกเหรื่อผู้มีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจและพนักงานในบริษัทต่างมาร่วมเป็นพยานให้กับความรักครั้งนี้ที่ปลายสุดของพรมสีขาวสะอาดภาสกร ยืนสง่างามในชุดสูทเจ้าบ่าวสีขาวตัดเย็บประณีต เขายืนตัวตรงอย่างมั่นคง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยดูดุดัน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจและแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข เขายืนรอคอยผู้หญิงที่เป็นดั่งปาฏิหาริย์ในชีวิตของเขาเสียงเพลงคลาสสิกบรรเลงขึ้นอย่างนุ่มนวล ประตูบานใหญ่เปิดออกมินตรา ปรากฏตัวในชุดเจ้าสาวลูกไม้สีขาว ทรงหางปลาที่เน้นส่วนโค้งเว้าอย่างงดงาม เธอสวยจนสะกดลมหายใจของคนทั้งงาน โดยเฉพาะเจ้าบ่าวที่มองเธอราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนเมื่อเธอเดินมาถึงจุดที่เขายืนอยู่ ภาสกรยื่นมือไปรับมือของมินตรามาเกี่ยวกระหวัดไว้แน่น“เธอดูสวยที่สุดเลย” เขาประซิบข้างหูเธอเบา ๆ จนมินตราหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอายทั้งคู่ยืนอยู่ต่อหน้าประธานในพิธี ภาสกรหันมาสบตาเธอและกล่าวคำสัตย์ปฏิญาณด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น“ขอบคุณที่เข้ามาในว