All Chapters of รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+): Chapter 361 - Chapter 370

ตอนที่ 5ลูกใครกันแน่หลังจากการแต่งงานสิ้นสุดลง ชีวิตใหม่ของจ๋าในฐานะสะใภ้งก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เธอต้องย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังโตที่เงียบเชียบ ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปคือทสิงหาเป็นคนบ้างานและจะเดินทางบ่อยครั้ง กลับกลายเป็นว่าเขาอยู่บ้านมากขึ้น เขาเริ่มวางมือจากงานบริหารส่วนใหญ่และมอบหมายภาระหน้าที่สำคัญให้นนท์เป็นคนรับผิดชอบแทนทั้งหมดในทุก ๆ วันที่นนท์ไม่อยู่ สิงหาจะใช้สายตาคมกริบจ้องมองจ๋าในทุกย่างก้าว ราวกับเสือที่กำลังเฝ้าดูเหยื่อในกรงขัง เขามักจะหาเรื่องเรียกเธอเข้าไปพบในห้องส่วนตัวบ่อยขึ้นส่วนเธอนั้นก็เต็มใจที่จะพบเขาตลอด จ๋ารู้ดีว่าภายใต้แววตาสุขุมนั่นคือความหิวกระหายที่กำลังรอเวลาปะทุขึ้นอีกครั้งเมื่อลูกชายของเขาไม่อยู่เป็นก้างขวางคอก่อนที่นนท์จะต้องออกเดินทางไปทำงานตามหน้าที่ เขาไม่ลืมที่จะแวะมาทำหน้าที่สามีจัดหนัก ให้เมียรักบนเตียงกว้าง ท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่สาดส่อง นนท์โหมกายกระแทกเข้าใส่จ๋าด้วยความรักและโหยหา ทว่าสำหรับจ๋าแล้วนั้นสัมผัสของนนท์กลับดูเบาบางและธรรมดาจนเธอต้องพยายามบิ้วอารมณ์ตัวเอง"อืม... นนท์ แรง ๆ ... แรงอีก... ซี้ดดด" จ๋าครางกระสันพลางจิกหลัง

ตอนที่ 2บทเรียนของผู้ใหญ่ เสียงทุบประตูดังลั่นหยุดลงฉับพลัน เมื่อสมายได้ยินเสียงลูกกุญแจกระทบกันเบาๆ และเสียงบิดลูกบิดอย่างเชื่องช้า หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความคาดหวังว่าจะได้อิสระ แต่เมื่อบานประตูเปิดออกช้า ๆ สิ่งที่เห็นกลับไม่ใช่ภาพของอิสรภาพที่เธอต้องการปฐพี ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า แต่ยังคงแผ่ออร่าความน่าเกรงขามออกมาจากทุกอณู ดวงตาคมกริบคู่เดิมจ้องมองเธอด้วยแววตาที่ยากจะอ่านออก แต่เธอสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจที่อัดแน่นอยู่เต็มอก“แด๊ด แด๊ดล็อกห้องหนูทำไมคะ นี่มันเกินไปแล้วนะ” สมายระเบิดอารมณ์ออกมาทันทีที่ประตูเปิด เธอพุ่งเข้าไปประจันหน้าเขาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำจากการอาละวาดและความโมโห “หนูโตแล้วนะ แด๊ดไม่มีสิทธิ์มาขังหนูแบบนี้นะ”ปฐพียืนนิ่งไม่ไหวติง ปล่อยให้เธอระบายอารมณ์จนพอใจ ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่เย็นจัดและต่ำลึกจนสมายรู้สึกวาบไปทั้งตัว“โตแล้วอย่างนั้นหรือ โตพอที่จะไปมั่วจนเมาเละ กลับบ้านตีสองตีสาม พอแด๊ดไปตามกลับยังไม่รู้ตัวด้วยซ้

ตอนที่ 4บทลงโทษหรือความต้องการท่ามกลางเสียงคลื่นที่บ้าคลั่ง ร่างบางที่อยู่หลังโขดหินใหญ่ก็ค่อย ๆ ก้าวเดินออกมาอย่างช้า ๆเท้าเปล่าของสมายเหยียบลงบนผืนทรายที่เย็นจัด แสงจันทร์รำไรกระทบกับชุดเดรสสีขาวที่พลิ้วไหวไปตามลม เธอหยุดยืนนิ่งมองดูแผ่นหลังกว้างที่สั่นสะท้านของผู้ชายที่เคยเข้มแข็งและเย็นชาที่สุดในชีวิตของเธอ“แด๊ดคะ...”เสียงเรียกแผ่วเบาที่แทรกผ่านเสียงลมทำให้ปฐพีชะงักไปทั้งร่าง เขาค่อย ๆ หันกลับมามองอย่างช้า ๆ ราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง ดวงตาคมที่บัดนี้แดงก่ำ เบิกกว้างเมื่อเห็นสมายยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่เพียงแค่ภาพหลอนที่เขามโนขึ้นมา“สมาย...” เขาลุกขึ้นพรวดพราด ลืมแม้กระทั่งความเย็นจัดของน้ำทะเลที่เปียกโชกไปทั้งตัว ปฐพีพุ่งเข้าหาเธอด้วยความเร็วทั้งหมดที่มีก่อนจะรวบร่างเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแน่นจนสมายแทบจมหายไปกับแผงอกของเขาตัวเขาสั่นระริกเหมือนคนจับไข้ “อย่าทำแบบนี้อีก... แด๊ดขอร้อง”เธอดันอกเขาเบา ๆ จนร่างหนายอมผละออก“หนูไม่เป็นไรค่ะ แด๊ดไม่ต้องกังวลว่าจะดูแลมายไม่ดีตามคำสั่งเสียของแม่...”คำพูดประชดประชันที่แฝงไปด้วยความน้อยใจทำให้ปฐพีชะงักงัน ร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งขึงราวกับถูกสาป

อารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้เขาไม่อาจถอยหลังกลับ ปฐพีรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วกดตรึงไว้เหนือหัวอย่างมั่นคง มืออีกข้างที่ว่างอยู่ประคองแท่งร้อน ถูไถส่วนหัวที่บานฉ่ำกับรอยแยกสาวขึ้นลงอย่างเน้นย้ำ ปลุกปั่นน้ำหวานให้หลั่งไหลออกมาอีกครั้งเพื่อช่วยหล่อลื่นเมื่อเห็นว่าร่องสวาทเริ่มแฉะเยิ้มได้ที่ เขาก็จ่อส่วนหัวที่ร้อนจัดให้ตรงกับปากรู แล้วออกแรงกดสะโพกสอบลงไปอย่างหนักหน่วงกึก!“อ๊ะ แด๊ด เจ็บ... หนูเจ็บ!”สมายสะดุ้งสุดตัว ใบหน้าสวยเหยเกและแดงก่ำด้วยความเจ็บปวดที่แล่นปราดเข้าสู่ขั้วหัวใจ ความคับแน่นที่เหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกเป็นเสี่ยง ๆ ทำให้เธอเผลอจิกเล็บลงบนหลังมือเขา ปฐพีหยุดนิ่งค้างไว้เพียงครึ่งทาง เขาขบกรามแน่นจนเป็นสันนูนเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบไม่ให้พุ่งทะยานไปไกลกว่านี้เขารับรู้ได้ถึงความบริสุทธิ์ที่โอบรัดตัวตนของเขาไว้จนแน่นขนัด ผนังเนื้อนุ่มที่ตอดรัดเป็นจังหวะทำให้เขาเกือบจะสิ้นสติ“ชู่ว... เด็กดี อดทนหน่อยนะสมาย แป๊บเดียวเท่านั้น...” เขากระซิบปลอบพลางก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาของเธออย่างอ่อนโยน ทั้งที่ส่วนล่างยังคงฝังลึกอยู่ในกายสาวอย่างดุดัน“โอ้วว... เ

หลังจากการขับเคี่ยวที่ดุดันจนผนังห้องน้ำแทบสะเทือนจบลง ปฐพียังคงกอดร่างบางที่สั่นเทาเอาไว้จากด้านหลัง ลมหายใจร้อนระอุของเขาเป่ารดซอกคอที่เต็มไปด้วยรอยรัก เขาปล่อยให้เธอได้พักหายใจเพียงครู่ ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดวาล์วน้ำอีกครั้งสายน้ำอุ่นโปรยปรายลงมาช่วยชะล้างคราบกามารมณ์ที่เปรอะเปื้อนไปตามเรียวขาและสะโพกมน ปฐพีใช้ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามสรีระของสมายอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม ครั้งนี้ไร้ซึ่งความดิบเถื่อน มีเพียงความอ่อนโยนที่ซึมลึกผ่านปลายนิ้วสมายพลิกตัวกลับมาซบหน้าลงกับอกแกร่งที่เปียกปอน มือเล็กโอบกอดรอบเอวหนาไว้แน่นอย่างโหยหาหาที่พึ่ง ปฐพีเชยคางมนขึ้นมาสบตาที่ยังฉ่ำปรือของเธอ ก่อนจะจูบซับน้ำที่เกาะอยู่ตามเปลือกตา“แด๊ดขา...” เธอเรียกเขาเสียงหวานหยดย้อย ท่ามกลางเสียงหยดน้ำที่ตกลงกระทบพื้น“หืมม...” ปฐพีตอบรับในลำคอพลางลูบไล้ฟองสบู่นุ่มละเอียดไปตามผิวเนียนลื่นของเธออย่างเพลินมือ“แด๊ดพีขา...”“ครับ...” ครั้งนี้เขาละมือจากสิ่งที่ทำอยู่ แล้วก้มลงสบตาคนตัวเล็กที่ช้อนตามองเขาอย่างออดอ้อน “ว่าไงครับ?”“หนูรักแด๊ดค่ะ” คำบอกรักสั้น ๆ ทำเอาคนฟังถึงกับยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่“ครับ... แด๊ดก็รักหนู