บททั้งหมดของ ISLA FERRER: Unspoken Sacrifice : บทที่ 21 - บทที่ 30

Matapos maalis lahat ng gamit ni Isla sa masters bedroom, binuksan ng isang mas bata na kasambahay ang isang kahon na puno ng mga alahas. “Sir, ano po ang gagawin namin sa mga alahas ni Madam Isla?” tanong ng kasambahay na si Felisa. “Itapon! Ayaw ko makita ang kahit na maliit na gamit ni Isla sa bahay na ito.” Nagkatinginan sina Felisa at ang isa pang katulong. Tila sabik na mahawakan ang mga alahas. Mabilis nilang iniyuko ang kanilang mga ulo at maingat na hinawakan ang iba't ibang uri ng alahas.“Teka lang!” When the two were about to leave, George saw that they were all luxury goods and said, “Leave all those things here, and get out first.”The two of them felt disappointed and turned around to put the jewelry back. George opened the drawer with a clang and sneered, “She is willing to spend money on herself, huh?” sabay haplos sa mga mamahalin na alahas. Galing sa kanyang pamilya ang pambili ng mga ito, bakit nga naman niya itatapon?Tumingin si Geo sa bintana at nakita si An

“Bakit ito nakasara?” tanong ni George sa kasambahay, habang nakatitig sa isang kakaibang pinto, sa ika-apat na palapag na bahagi ng bahay. “Training room po ito Sir ni Madam. Walang sinuman ang pinapayagan na pumasok sa loob, maliban sa tagapag-linis,” sagot ni Felisa sa amo. “Buksan mo!” kunot-noo na utos ni Geo sa babae. Pagbukas pa lang ng pinto, isang malamig na hangin ang agad ang humihip sa mukha ni George, mula sa floor-to-ceiling window. Humarang tuloy ang alpas na buhok ng lalaki sa kanyang noo. The space inside is very large, and the sound of "da da da" footsteps echoes. Roman chairs, treadmills, butterfly machines, barbells...all kinds of fitness equipment are available. George took a quick look and found signs of use, so it was not just for display. He felt inexplicably better. At least, ginagamit talaga ang mga nandito. Hindi niya kailanman nagustuhan ang mga babaeng gastador. Pero itong lugar na ito, ibang kasiyahan ang dulot sa kanya. May nakasabit na san

“Pitong taon na ang nakakalipas ng may isang direktor sa Asul na Lupa, na tumanggap ng suhol. Inabuso ang kapangyarihan at ilegal na nagpatayo ng pabrika na naging sanhi ng sunog at pagkamatay ng maraming manggagawa nito. Hindi lang ‘yun. Nag lustay pa ito ng pera na humigit–kumulang 480 milyon. Pagkatapos ay tumakas at nagtago ng taon. Natagpuan itong nakabitin. Hindi siya nagpakamatay. Ako ang pumatay sa kanya.” Her tone is light, cold and lazy. There was no way to tell whether she was happy or angry about this person in front of her. Sa itsura ni Isla ngayon, hindi naniniwala ang driver na kaya niyang pumatay. Maganda, sexy at maamo ang mukha ng babae, sino ba ang magdududa dito? Pero sigurado ang lalaking driver, sinungaling ito. In order to get to the police station smoothly and divert the attention of Isla, the driver carefully asked again. “Paano mo napatay ang direktor?” “Sikreto ko na ‘yun,” nakangisi at mapaglaro na sagot naman ni Isla. “Kung gayon, bakit mo siya

Nagulat si Ira at nag-angat ng tingin, sakto namang nakita niya si Isla na nakatingin sa sand table.“She's not here to look at the house, is she? Let's go over and take a look,” sabi ni Josephine. Bago pa man makapag-react si Ira, nahila na siya nito patungo kay Isla. “Ate!!!!” sigaw ng kasama ni Ira. Bahagya lang na tumango si Isla at ngumiti sa dalawa. The receptionist was interrupted and just paused for a moment before continuing: “Madame, this area of the house is more suitable for your requirements. The upper and lower floors are a set and can be converted…”“Sta. Milagrosa?!” malakas na sigaw ni Josephine na pumutol sa pagsasalita ng receptionist. Tinitigan niya ang gintong karatula na may nakaukit na “Sta. Milagrosa” at ngumisi: “Ang presyo ng bahay sa lugar ay 200,000 kada square meter. Ang dalawang palapag na tinitignan ninyo ay 1,000 square meters sa kabuuan. Nasa 200 milyong ang halaga kung susumahin. Kaya mo bang bayaran 'yan? Bakit ka nagpapanggap na mayaman dito at s

“Hector, ask yourself how Ira treats you.” sabi ng tiyuhin nito na nagkikiskisan ang panga sa galit at halos lumabas na ang mga mata na namumula sa hindi mapigilan na emosyon. “Ngayon nakahiga ang kapatid mo sa kama at hindi alam kung gaano ang sakit na pinagdadaanan. Pero ikaw, mas kinakampihan mo pa si Isla na siyang nanakit sa kanya!” pagpapatuloy pa ng matandang tiyuhin. “Uncle Benito, Isla wants to use her money to buy out her relationship with the Ferrer family. Sa palagay mo, magsasalita o gagawa ng hindi maganda si Isla tungkol sa ating pamilya? Talaga bang mas pinaniniwalaan mo ang mga sabi-sabi ng mga kung sino lang na mga taong labas?” madiin na pagkakasabi ni Hector sa kanyang tiyuhin. Hindi kaagad nakasagot si Benito. Nanahimik ito habang nakayuko na para bang nag-iisip ng salita na pwede niyang ibato sa pamangkin. He stiffened his neck and said, “Ano ba ang hindi kapani-paniwala? Buwan pa lang natin na kasama si Isla. Paano mo nasisiguro na mabuting tao nga siya kahi