Semua Bab แด็ดดี้ ที่รัก: Bab 21 - Bab 30

หลังจากข่าวการแต่งงานของนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหญ่กับเลขาส่วนตัวอย่างกิจจาทรและทิชากรถูกเผยแพร่ออกไปทางสื่อ มีผลกับ โสมประภา อดีตภรรยาของกิจจาทรที่เคยทิ้งเขาและลูกสาวอย่างจรัญญาไปเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน เธอบังเอิญก็ได้รับรู้ข่าวนี้ด้วยถึงกับความตกใจและไม่พอใจอย่างยิ่ง ที่ผ่านมาเธอไม่เคยสนใจหรือสนับสนุนชีวิตของกิจจาทรและลูกสาวเลย เพราะตอนที่เธอจากไป กิจจาทรยังเป็นเพียงผู้ชายธรรมดา ๆ ที่ไม่มีทรัพย์สินมากมายขนาดนี้ แต่เมื่อเธอเห็นข่าวการแต่งงานที่หรูหราและความสำเร็จของเขาในฐานะประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในไทย โสมประภาถึงกับอึ้งและรู้สึกเสียดายที่เคยตัดสินใจผิดพลาดถ้ารู้ว่ากิจจาทรจะรวยขนาดนี้จ้างให้เธอก็ไม่ทิ้ง ข่าวนั้นทำเอาความโลภเข้าครอบงำโสมประภา เธอคิดว่าตอนนี้กิจจาทรเป็นคนร่ำรวยและมีฐานะมั่นคง เธอจึงตั้งใจจะกลับมาเพื่อทวงสิทธิ์ในการเป็นภรรยาและแม่ของจรัญญา โดยหวังจะเรียกร้องมรดกและส่วนแบ่งทรัพย์สินจากกิจจาทร โสมประภารีบเก็บกระเป๋าและซื้อตั๋วเครื่องบินเดินทางกลับมาที่เมืองไทยทันที โดยบอกสามีฝรั่งแก่ๆ ของเธอเพียงแค่ว่าจะกลับมาดูอาการของมารดาที่ป่วยอยู่เมืองไทยแป๊บเดียว พอกลั

กิจจาทรและกรกันต์ได้เดินทางมาถึงโกดังร้างตามที่กรกันต์จับสัญญาณได้ว่าทิชากรและจรัญญาถูกจับตัวมาซ่อนที่โกดังร้างชานเมืองกรุงเทพแห่งหนึ่ง พวกเขาจึงรีบมุ่งหน้าไปยังสถานที่นั้นทันที กิจจาทรและกรกันต์สามารถลอบเข้ามาได้โดยไม่ถูกจับได้ แต่ก็ต้องเผชิญกับพวกคนร้ายที่ถืออาวุธครบมือ การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างดุเดือด กิจจาทรที่แม้จะมีอายุแล้วแต่ยังคงแข็งแรงและพร้อมสู้เพื่อคนที่เขารัก กรกันต์ก็ใช้ความรวดเร็วและชาญฉลาดเข้าช่วย เมื่อพวกคนร้ายเริ่มอ่อนกำลัง กิจจาทรรีบเข้าไปช่วยจรัญญาและทิชากรที่ถูกขังอยู่ภายในโกดังทันที ในขณะที่ภายในโกดัง โสมประภากำลังรออยู่พร้อมกับลูกน้องของเธอ ทิชากรและจรัญญาถูกมัดอยู่ที่เก้าอี้ ใบหน้าของทั้งสองแสดงความกลัวแต่ก็พยายามไม่ให้แสดงออกมากเกินไป โสมประภายืนอยู่ตรงหน้าพวกเธอด้วยรอยยิ้มเย็นชา แล้วโสมประภาก็พูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “คิดว่าพ่อของแกจะมาช่วยได้งั้นเหรอ หึ คราวนี้ฉันจะเอาทุกอย่างที่เป็นของฉันคืนมา” จรัญญาจ้องหน้าแม่ของเธอด้วยความโกรธ เธอรู้สึกเสียใจที่มีแม่แบบนี้ ถ้าเลือกได้เธอไม่อยากจะเกิดจากท้องผู้หญิงคนนี้เลย “คุณไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น คุณทิ้งหนูกับแด็ดด

หลังจากเหตุการณ์ลักพาตัวของจรัญญากับทิชากรผ่านช่วงที่ตึงเครียดไป กรกันต์เริ่มรู้สึกได้ว่าความผูกพันระหว่างเขาและจรัญญาเติบโตขึ้นมาก ทุกครั้งที่เขาได้อยู่ใกล้เธอ หัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นจนเขาไม่สามารถปฏิเสธความรู้สึกที่มีต่อเธอได้อีกต่อไป เขาไม่สามารถที่จะสูญเสียและเห็นเธอตกอยู่ในอันตรายได้อีก กรกันต์รู้ดีว่าถึงเวลาแล้วที่เขาต้องกล้าเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเอง และยอมรับมันว่าเขารักเธอ รักลูกสาวของเจ้านาย แต่สิ่งที่สำคัญคือต้องขออนุญาตจากกิจจาทร ผู้เป็นทั้งเจ้านายและพ่อของจรัญญา ในตอนเย็นหลังเลิกงาน กรกันต์ตัดสินใจเดินเข้าไปหากิจจาทรที่ห้องทำงาน เขารวบรวมความกล้าอยู่นานก่อนจะเคาะประตูแล้วขออนุญาตเข้าไปในห้อง มีเพียงกิจจาทรนั่งที่นั่งอยู่ภายในห้อง กรกันต์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ท่านประธานครับ เอ่อ พี่กิจครับ ผมมีเรื่องสำคัญที่อยากจะขออนุญาต” กิจจาทรเงยหน้าขึ้นมองกรกันต์หนุ่มรุ่นน้องด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจ เขารู้ดีว่ากรกันต์เป็นคนที่มีความสามารถ ซื่อสัตย์ และทุ่มเทต่อทั้งงานและครอบครัว แต่เขาก็รู้ว่าเรื่องที่กรกันต์จะพูดคงเกี่ยวข้องกับจรัญญาลูกสาวคนเดียวของเขา กิจจาทร

ณ โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ภายในห้องบอลรูมที่ตกแต่งอย่างสวยงามด้วยดอกไม้สีขาวและสีชมพูอ่อน บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความโรแมนติกและอบอุ่น แขกผู้เข้าร่วมงานเป็นครอบครัวและเพื่อนสนิทของทั้งสองฝ่าย พิธีกรสาวกล่าวเสียงสดใสต่อ “และตอนนี้ ถึงเวลาที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวของเราจะกล่าวคำปฏิญาณรักต่อกันแล้วค่ะ”กรกันต์และจรัญญายืนต่อหน้ากันที่เวที ทั้งสองคนมองตากันด้วยความรักและความสุขล้นใจ กรกันต์อยู่ในชุดเจ้าบ่าวยิ้มอ่อนโยนและจับมือจรัญญา “จีน่า วันนี้เป็นวันที่พี่กันต์มีความจีน่าไม่ว่าในเวลาที่ดีหรือร้าย” จรัญญายิ้มออกมาด้วยน้ำตาแห่งความสุข “พี่กันต์คะ จีน่าก็สัญญาว่าจะรักและเคียงข้างพี่กันต์ตลอดไป ไม่ว่าจะเจออะไรเราจะผ่านมันไปด้วยกัน จีน่าดีใจที่ได้พบพี่กันต์ และยิ่งกว่านั้น จีน่าดีใจที่ได้เป็นภรรยาของพี่กันต์ค่ะ”เสียงปรบมือดังขึ้นจากแขกในงาน ทั้งสองคนยิ้มกว้างและมองกันด้วยความรักที่ไม่ต้องการคำพูดใด ๆ อีกต่อไป พิธีกรเรียกให้ทั้งคู่จูบกัน และกรกันต์ก้มลงจูบจรัญญาอย่างอ่อนโยน ท่ามกลางเสียงปรบมือและเสียงเชียร์จากแขกที่มาร่วมงานหลังจากจูบเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินลงจากเวทีไปตัดเค้กและฉลองกับเพ

“พี่กันต์ อ๊าาาา พี่กันต์ขา จีน่าไม่ไหวแล้ว อูยยย” เสียงจีน่าครางกระเส่า เพราะตอนนี้เธอนอนหงายอยู่บนเตียงด้วยเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน มีกรกันต์นอนคว่ำหน้าอยู่เนินกายสาวของเธอด้วยเนื้อตัวไร้ซึ่งอาภรณ์เหมือนกัน ตอนนี้ความสาวของเธอได้ถูกลิ้นร้อนๆ ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีดูดเลียอย่างเอร็ดอร่อย นิ้วยาวก็แทงเข้าแทงออกอยู่ในช่องทางรักของเธอที่ตอนนี้ปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาจากโพรงรักให้กรกันต์ได้ดื่มกิน “จีน่า เป็นไงบ้างครับ เสียวไหม เสียวมากไหม ของจีน่ามันตอดมือพี่จนจะดึงมือออกไม่ได้แล้ว อยากให้พี่กันต์เข้าไปข้างในหนูหรือยังคะ” คนถาม ถามเสร็จไม่รอเอาคำตอบเพราะกำลังหมกมุ่นอยู่กับการดูดเลียน้ำหวานในโพรงรักที่เมียรักขับออกมา “พี่กันต์ พี่กันต์ขา เอาของพี่กันต์เข้ามาในตัวจีน่าเถอะค่ะ จีน่าอยากได้ที่ใหญ่มากกว่ามือ ขอเถอะค่ะ เอาของพี่กันต์เข้ามาในตัวจีน่านะคะ ผัวขา” จรัญญาทั้งออดทั้งอ้อนคำว่า ผัวขา ของคนที่นอนครางอยู่ทำให้กรกันต์ไม่อาจทนได้อีก เขาชอบที่จะให้จีน่าแสดงความต้องการเรื่องบนเตียงอย่างตรงไปตรงมา ชอบให้พูดหยาบคายพูดกันตรงๆ มากกว่าจะมาเขินอายกัน “เมียจ๋า ผัวก็ไม่ไหวแล้วค่ะ เดี๋ยวผั