All Chapters of แด็ดดี้ ที่รัก: Chapter 1 - Chapter 10

กิจจาทร คุณาประเสริฐ นั่งอยู่โต๊ะอาหาร ด้วยชุดสูทสีเทาเข้มจากแบรนด์ดังราคาไม่ต้องพูดถึงแพงแสนแพง ที่พออยู่บนเรือนร่างสมบูรณ์แบบของเขาแล้วยิ่งส่งเสริมให้คนสวมใส่ดูสง่า สะอาดสะอ้าน จึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำใม สาวๆ หลายคนต่างใฝ่ฝันที่จะได้เขามาครอบครอง มาเป็นสามี หรือแม้กระทั่งเป็นคู่นอน เพราะกิจจาทรมีคุณสมบัติพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตร ด้านฐานะทางสังคมก็ไม่เป็นรองใคร เพียงแต่ตัวเขาเองที่ไม่พร้อมที่จะเปิดใจรับใครมาผูกมัด“แด็ดดี้ขา” จีน่าเดินเข้ามาสวมกอดออดอ้อนผู้เป็นพ่อพลางใช้จมูกหอมแก้มผู้เป็นพ่ออย่างออดอ้อน“ว่าไงคะ คนสวยของเด็ดดี้ ทำเสียงหวานแบบนี้ อยากได้อะไรคะจากแด็ดดี้คะคนเก่ง” ผู้เป็นพ่อพูดอย่างรู้ทัน เพราะลูกสาวคนสวยของเขาใช้มุกนี้กับเขาตลอดเวลาอยากได้อะไรที่ต้องการมากๆ และมันก็ได้ผลทุกครั้ง“โธ่ แดดดี้อ่ะ รู้ทันจีน่าอีกแล้ว แต่อย่างน้อยจีน่าก็ดีใจที่แด็ดดี้รู้ใจจีน่าขนานี้” ลูกสาวคนสวยแสร้งทำจมูกย่นใส่คนเป็นพ่อที่รู้ทัน ว่าลูกสาวจะขออะไร“ว่ามาเถอะลูก ลูกสาวคนสวยของแด็ดดี้อยากได้อะไรคะ บอกเด็ดดี้มาเลยแด็ดดี้จะหาให้ทุกอย่าง” ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกล

วันนี้เป็นวันจันทร์แรกของการทำงานหลังจากที่เรียนจบจากรั้วมหาวิทยาลัย ทิชากรตื่นอานน้ำแต่งตัวแต่เช้า เมื่อคืนเธอนอนหลับๆ ตื่นๆ เพราะความตื่นเต้น จะว่าตื่นเต้นที่ได้ทำงานครั้งแรกก็ใช่ แต่ที่ตื่นเต้นยิ่งกว่านั้นคือเธอจะได้ไปทำงานกับชายหนุ่มที่เธอแอบชอบอย่างแด็ดดี้กิจของเพื่อนรักมากกว่า เช้านี้มาเธอไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ทิชากรแอบน้ำเย็นเพื่อที่จะได้สดชื่นก่อนที่จะมานั่งแต่งหน้าเบาๆ ในลุค สาวหวานสดใส วันนี้เธอเลือกสวมชุดเดรสสั้นสีดำ เหนือเข่าเล็กน้อยทำให้มองเห็นขาเรียวผิวเนียนใสอมชมพู ก่อนที่จะทับด้วยสูทสีดำเข้าชุดกัน ส่งเสริมให้เธอดูเป็นสาวมากขึ้น นอกจากจะดูดีแล้วยังดูเก๋ด้วยท่าทางทะมัดทะแมง พร้อมเริ่มต้นงานใหม่หลังจากเรียนจบ กริ่ง ๆ กริ่งๆ เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ดังขึ้นทิชากรจึงรับพร้อมกับหยิบเอากระเป๋าสะพายและเตรียมตัวเดินลงข้างล่าง “Hi ฉันกำลังจะลงไปพอดี” ทิชากรบอกคนโทรมาพร้อมกดตัดปลายสาย และอีกไม่ถึงห้านาทีก็ถึงห้องโถงใหญ่ ซึ่งจัดไว้เป็นห้องรับแขกของบ้าน ที่ตอนนี้มีทั้งคุณหญิงแม่ คุณพ่อ และแม่นมอิ่ม พร้อมด้วยจีน่าเพื่อนรักของเธอนั่งคุยกันอยู่ พอเห

พอส่งมอบสาวน้อยจีน่าให้กับแผนกฝ่ายบุคคลเสร็จ ท่านประธานก็พาเลขาส่วนตัวเดินกลับที่ชั้นบนสุดที่ทำงานของตัวเอง ก่อนจะมาหยุดอยู่โต๊ะของเลขาหน้าห้อง และแนะนำให้หญิงสาวรู้จักกับเลขาของเขา ซึ่งก่อนหน้านี้ทั้งสองก็น่าจะพอได้รู้จักกันบ้างที่บ้างของเขา “เอ่อ หนูที่รัก นี่คุณกรกันต์ เลขาส่วนตัวของผม กรกันต์ นี่คุณทิชากร เขาจะมาเป็นเลขาส่วนตัวของผม ทั้งสองน่าจะคงพอเคยเห็นกันอยู่ใช่ไหม” ที่รักยกมือไหว้คนที่มีอายุกว่า คนนี้เขารู้จักดีเคยเห็นที่บ้านของจีน่าเพื่อนรัก จีน่าบอกว่าเป็นเลขาของแด็ดดี้ และดูเหมือนว่าความหล่อของคนตรงหน้าจะไปโดนใจลูกเจ้านายเสียแล้ว “สวัสดีค่ะคุณกรกันต์ ที่รักฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” หญิงสาวส่งยิ้มหวานไปให้ พอได้ยินที่รักพูดแทนชื่อตัวเองกับคนอื่นกิจจาทรรู้สึกไม่ค่อยชอบชื่อนี้ของเธอเลย“เอ่อ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับคุณที่รัก เรียกผมว่าพี่กันต์ก็ได้ครับ” กรกันต์บอกหญิงสาวอย่างเป็นกันเองเพื่อไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเกร็ง แต่ก็ไม่กล้าที่จะเรียกที่รักสั้นๆ เพราะเกรงว่าคนอื่นจะเข้าใจผิด โดยเฉพาะคนแถวนี้ “กันต์ เดี๋ยวอีกสิบนาทีเอาสรุปการประชุมและงานเข้ามาสอนหนูที่รักในห้

ในช่วงเย็นหลังเลิกงานวันนี้ ฟ้าครึ้มเหมือนฝนกำลังจะตก ทิชากรนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถให้ท่านประธานตั้งแต่วันแรกของการทำงาน และเป็นครั้งแรกที่อยู่กันสองต่อสองที่ไม่นับห้องทำงาน หญิงสาวจึงไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับพ่อเพื่อนดีขณะขับรถพ้นจากบริษัทสายฝนก็โปรยปรายลงมาอย่างหนักทำให้เห็นเค้าลางแล้วว่ารถจะติดหนัก กิจจาทรจึงเอ่ยออกมาเพื่อชวนสนทนา“ผมว่าฝนตกหนักขนาดนี้รถต้องติดแน่เลย ที่รักโทรบอกที่บ้านหน่อยก็ดีนะว่าอาจจะถึงดึก ที่บ้านจะได้ไม่เป็นห่วง” ซึ่งหญิงสาวก็เห็นด้วยก่อนที่จะขออนุญาตชายหนุ่มโทรหาที่บ้านเพื่อแจ้งให้ที่บ้านรู้ ก่อนที่จะวางสายไป“หนาวไหม ฉันจะได้ลดแอร์ลง” เสียงคนขับรถเอ่ยถามทิชากรยิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะหันมาตอบคนถาม “ไม่ค่ะ ไม่หนาวอากาศกำลังเย็นพอดีค่ะ”กิจจาทรนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง และใช้มือเคาะพวงมาลัยรอระหว่างรอรถติด ก่อนที่เขาจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงด้วยความเป็นห่วง“ที่รักหิวไหม หรือเราจะแวะทานข้าวก่อน” เรียกที่รักเสียงหวานขนาดนี้คนโดนเรียกแทบละลายทิชากรรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะได้ใกล้ชิดกับกิจจาทรในสถานการณ์แบบนี้ แม้จะรู้สึกตื่นเต้นและประหม่า แต่เธอ

ทิชากรฝืนยิ้ม “ก็ไม่ถึงกับหนักค่ะ แค่ต้องทำหลายอย่างพร้อมกัน แต่ก็โอเคค่ะ” “อย่าทำงาน จนลืมดูแลตัวเองนะลูก เหนื่อยก็พักบ้าง ดูแลสุขภาพร่างกายบ้างนะคะ” คนเป็นแม่บอกอย่างเป็นห่วงลูกสาวท่าทางของทิชากรไม่สามารถหลุดพ้นสายตาของผู้เป็นพ่อแม่ได้ โดยเฉพาะแม่ที่สังเกตเห็นว่าลูกสาวมีบางอย่างในใจที่ยังไม่ได้พูดออกมา คุณหญิงแม่ของเธอก็ตัดสินใจเอ่ยถามตรงๆ“ที่รัก แม่ว่าลูกดูเศร้าๆ ช่วงนี้มีอะไรที่อยากจะเล่าให้พ่อแม่ฟังไหมคะ มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าลูก”ทิชากรที่ฟังคำถามนั้นรู้สึกสะเทือนใจ น้ำตาที่กลั้นไว้เริ่มเอ่อคลอ เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเล่าออกมา แม้จะลังเลแต่ก็อยากระบายให้พ่อแม่ฟัง ทิชากรพูดด้วยเสียงสั่นๆ“คุณพ่อคุณแม่คะ หนู เอ่อ หนูแอบชอบคุณกิจ แด็ดดี้ของจีน่าค่ะ แต่หนูรู้ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะเขาเป็นพ่อของจีน่า เป็นพ่อเพื่อนหนูเอง”พ่อแม่ของทิชากรที่ได้ยินต่างมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ แต่กลับไม่มีใครตำหนิหรือตัดสิน พวกเขาเพียงแต่เงียบฟังอย่างเข้าใจจนคุณกำธรคนเป็นพ่อต้องเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ลูก ความรักมันเป็นเรื่องที่บังคับกันไม่ได้หรอก ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหนก็ตาม