All Chapters of ล่ารัก: Chapter 11 - Chapter 13

“เดี๋ยวกูมา ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่ง”ตะวันเอ่ยบอกกับเพื่อนรักก่อนจะขยับตัวก้าวเดินตรงไปยังโต๊ะของกลุ่มญาติผู้พี่ ทำให้สายตาคมเข้มของอาทิตย์ต้องมองตามแผ่นหลังเพื่อนไป และนั่นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่สายตาของชายหนุ่ม ปะทะเข้ากับร่างโปร่งระหงของจันทิมาอย่างจัง ทั้งที่ตัวหญิงสาวเองยังไม่ได้ทำเรื่องอะไรให้เขารู้สึกขัดใจเลยแม้แต่น้อยจันทิมากวาดสายตามองบรรยากาศรอบโซนวีไอพี ก่อนจะต้องชะงักไปเล็กน้อย เมื่อสะดุดเข้ากับดวงตาคมกล้าของอาทิตย์ ที่กำลังจ้องมองตรงมายังโต๊ะของเธอด้วยสายตาดุดันและเครียดเขม็ง ราวกับต้องการจะสื่อสารให้รู้ว่าเขาไม่อยากเสวนาหรือโคจรมาพบหน้าเธอแต่แทนที่จะสะอึก รู้สึกร้าวราน หรือปล่อยให้ความเศร้าเข้ามาครอบงำเหมือนในอดีต หญิงสาวกลับทำเพียงแค่เชิดหน้าขึ้นอย่างสง่างาม ตอบรับสายตาที่ห่างเหินนั้นด้วยความเรียบเฉยและแววตาที่ว่างเปล่า ทิฐิและอาการพาลอย่างไร้วุฒิภาวะของชายหนุ่ม ไม่สามารถสั่นคลอนความมั่นใจหรือทำให้หัวใจของเธอกระตุกได้อีกต่อไปแล้ว รอยยิ้มละมุนบนใบหน้าหวานเพียงแค่จางลงเล็กน้อย เพราะไม่อยากให้คนพาลบางคนมาทำลายบรรยากาศความสนุกของมื้อนี้“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะพี่จันทร์”

ตะวันได้แต่มองตามหลังแม่สาวน้อยสุดแสบอย่างทอรุ้งด้วยความเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ เพราะความเกรงใจที่มีต่อจันทิมา เขาและทอรุ้งมักจะต้องเปิดศึกปะทะคารมกันแบบนี้เสมอในทุกโอกาสที่ได้พบหน้ากัน ตะวันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมเด็กสาวคนนั้นถึงได้ตั้งป้อมจงเกลียดจงชัง และคอยขัดขวางเขาสารพัดได้ขนาดนี้“เห็นความแสบและความดื้อรั้นของยัยเด็กนั่นไหมครับพี่ภู... ไม่รู้คุณจันทร์ทนปวดหัวกับน้องสาวแบบนี้ไปได้ยังไง”ตะวันหันมาบ่นอุบกับญาติผู้พี่เมื่อสาวๆ เดินคล้อยหลังไปแล้ว ร่างสูงเอื้อมมือไปรับแก้วเครื่องดื่มจากพนักงานเสิร์ฟที่นำมาให้ใหม่ ส่งต่อให้ภูผาหนึ่งแก้ว แล้วยกของตัวเองขึ้นจิบ“อื้ม... ก็น่ารักดีนะ” ภูผาเอ่ยตอบเรียบๆ สายตาที่มองตามกลุ่มสาวๆ ไปแฝงด้วยความเอ็นดู“น่ารักอะไรกันครับพี่ภู! น่ารำคาญล่ะสิไม่ว่า กีดกันเก่งเป็นหนึ่ง กวนโมโหก็เก่งเป็นที่หนึ่ง!” ตะวันบ่นต่ออย่างขัดใจ“เอาน่า...อย่าไปถือสาเด็กมันเลยรุ้งเขาก็แค่รักและหวงพี่สาวเขามากเท่านั้นเอง เราไปนั่งที่โต๊ะกับเจ้าอาทิตย์กันดีกว่า ป่านนี้รอแย่แล้ว... ทิ้งมันให้อยู่คนเดียวนานเกินไปแล้วนะ”ภูผาเอ่ยชวนอย่างมีเ