บททั้งหมดของ The Powerful Vergaras: Hunted by Vengeance: บทที่ 111 - บทที่ 120

Kinabukasan, maaga kaming gumising. Anton immediately went to have a shower, and while he was inside the bathroom, umidlip ako sandali. Saka pa lang ako nagising nang makalabas siya ng banyo.“Go take a bath now. I'll just call someone and I'll get your white dress,” gising niya sa akin. Naka-towel lang siya at tumutulo pa ang tubig sa katawan niya.“Anong oras ang kasal?” tanong ko, namumungay ang mata.He chuckled at my question.“Kung kailan ka matatapos, Andrea…magpapakasal tayo. If you're excited, go take a bath now.”I giggled.Inaantok pa ako pero napilitan akong gumising. Dumiretso ako sa bathroom para maligo na rin. I took my time, sinigurado ko na mabango at maganda ako. Matapos sa shower ay nag-morning routine pa ako.Paglabas ko, may white dress na sa kama — with all the accessories and heels. Anton was still talking to someone on his phone, pero naka-white button-down shirt na siya at black slacks.Kinuha ko ang dala kong purse at nilabas ang makeup ko doon. I'll just have

I was already melting from his kisses. Dinagdagan pa nang maramdaman kong pumasok ang kamay niya sa loob ng suot kong puting dress.He caressed my thigh sensually. My eyes were half-lidded as I looked at him. There was hunger and heat in his eyes. Nakaawang ang labi ko, nakahawak ang kamay ko sa balikat niya. Mabuti na lang at nakaupo ako dahil ramdam ko agad na nanghihina ako sa ginagawa niya.Bumaba ang mata ko sa braso niya nang maramdaman kong narating ng kamay niya ang pagkababae ko. I already knew it was wet. I felt it throbbing, anticipating for him to touch it.I watched his sexy hand move as he caressed my folds. The sight of his hand between my thighs is such a turn on for me. He chuckled, his voice low and husky. “You’re so wet, Andrea. I can’t wait to be inside you.”Napasinghap ako at napaliyad nang ipinasok niya ang isang daliri niya sa akin. Hindi pa siya kuntento doon at dinagdagan pa niya ng isa at saka niya nilabas-pasok ang dalawang daliri niya sa akin, his thumb r

Matapos kong maligo at mag-ayos ay dumiretso na ako sa baba para kumain. Hinihintay na rin ako ni Anton para sabay kami.Ngumisi ako nang makita ko siya. Minsan, ano kaya ang iniisip niya sa akin?When I knew him as Eros, hindi pa ako ganito kawalang-hiya. Siyempre, nagra-rant lang ako sa kanya at sinasabi ang lahat pero hindi ganito na kung ano-ano na ang sinasabi ko.I know this started when I no longer used my ego on him. Should I summon my ego? But why would I? Asawa ko na siya!Nang maupo ako ay agad kaming nagsimula. Tahimik kami pareho.At nang matapos kami ay nagde-decide ako kung ngayon ba kami aalis o bukas. Nagdesisyon ako na ngayon na kami aalis. Hindi naman ako pagod, kaya nag-impake kami ng dadalhin.At nang matapos kami ay agad din kaming hinatid sa airport para umalis. Everything happened so fast. Hindi na ako nagpaalam kay Lolo. He knows I am going to Spain. At hindi rin naman siya ‘yong klaseng lolo na kailangan mo pang magpaalam sa mga gagawin mo. He knows I'm an a

The next day, doon na nagsimula ang pamamasyal namin. Matapos naming kumain ng agahan ay umalis na kami ng hotel room. At dahil ako naman ang masusunod sa vacation na ito, unang gagawin namin ngayon ay ang masubukang pumasok sa isang sikat na museum dito. I’m not a fan of the arts, but I want to experience seeing old masterpieces created by artists.Sa labas pa lang ng museum, namamangha na ako sa structure ng museum. Sinabi ko na gusto kong ma-experience na makapasok sa museum and I will try to appreciate the arts and the artists, pero hindi ko rin maiwasang hindi kumuha ng pictures. So I took pictures. Si Anton ang photographer ko dahil sino naman ang kukuha no’n para sa akin?Tahimik sa loob. It was cold, and the lighting was enough to not create glare as you examined the arts. Lahat ng paintings ay nakalagay sa gold frames. May mga sculpture na katabi ng mga paintings.Kapag may nagugustuhan akong spot, lilingon lang ako kay Anton at alam na niya na gusto kong mag-picture.“We don

Matapos namin sa Toledo ay hindi na ako hinayaan ni Anton na maglakad pa. Matapos naming kumain ng lunch ay pumunta kami sa Mirador del Valle, malapit lang din sa Toledo. We stayed there and waited for the sunset.Marami na akong picture ng sunset. Nang bumaba na ang araw ay nag-decide na kami na umalis na din. May isang oras pa kaming biyahe bago dumating sa hotel namin.Gabi na nang dumating kami, kaya rin sa lobby pa lang, sa restaurant na kami dumiretso para mag-dinner na.I was smirking at Anton as we were eating.“Excited na akong pumunta sa unit natin.”He looked at me intently and smirked at me too. Medyo nandilim ang mata niya sa akin.“We’ll take a shower together,” he said in a low and husky voice. Malayo naman ang ibang customer sa amin kaya walang makakarinig sa amin.I chuckled. “Really? Exciting naman, Anton.”He chuckled darkly too.Binilisan ko ang pagkain para makaakyat na kami at makaligo. Pawis na pawis din kami ng nilakad namin ang Toledo.Nang dumating kami sa un