《Loving You Is A Mistake 》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

MAG-ISA na sa silid si Erin. Kaaalis lamang ni Carla, ayaw pa itong paalisin ni Dorothy, masarap daw kausap ang kaibigan niya. Nang dumating ang ginang ay napuno ng tawanan ang sala dahil sa kaibigan niya, napakakuwela nito. Saglit pa ay pumasok si Dorothy, para oang magpasalamat sa kaniya. Araw-araw na yata itong nagpapasalamat sa kaniya, kahit wala siyang ginagawa. Isang buwan ang lumipas... isang buwan nang hindi siya kilala ni Tyler. Hindi na siya nito gasinong sinisigawan, marahil ay napagod na rin. Madalang na rin itong lumalabas ng silid. Nang araw na yun, nagpaluto ng masasarap na pagkain. Hindi niya alam kung ano ang okasyon, walang sinasabi ang ginang, maging ang anak nito'y nagtataka rin. "Ma, ano bang okasyon? Bakit ka nagpapaluto ng maraming pagkain? Birthday mo ba?" "Oo, 'nak. Birthday ko ngayon." Natawa ang ginang sa sinabi. Imposible yun. Dahil wala pang one year nang mag-birthday ito at hindi n'ya rin malilimutan ang araw na yun dahil ito ang araw na nalaman niya

PARANG nasa pageant si Erin at kasalukuyang nasa swimsuit attire. Matapos ang ilang minutong pagbabad sa tubig, slow motion siyang umahon sa pool. Ang lahat ng mata'y sa kaniya nakatuon, kahit si Katrina. Bakas sa mata ang inggit. Si Tyler na titig na titig sa kaniya, hindi niya mabasa kung ano ang nasa isipan nito. Hinanap niya ang bath robe na ipinatong lang niya sa gilid, pero hindi niya mahanap. Tatawagin na sana niya si Jelyn, pero nauna siyang tawagin ni Dorothy. "Erin, come here muna, hija. Ang papa mo, may sasabihin sa iyo." "Anak naman ng..." Nakadama siy ng inis. Sinusubok talaga siya ng pagkakataon. At ang roba niya, hindi pa niya mahanap. Nakita niya sa may 'di kalayuan si Jelyn, nakangisi sa kaniya. Alam na niya kung bakit. "Humanda ka sa akin mamaya," bulong niya sa hangin.Sa halip na sa bukana ng kubo pumunta, sa gilid siya huminto, kung saan ay nakapuwesto si Dorothy. Pilit niyang kinuha roon ang phone, mabuti na lamang hindi naghinala ang ginang at agad na ibini

PINAGMAMASDAN ni Tyler ang walang malay na si Erin. Ang kaniyang ina ay nasa kabilang silid lamang. Tumaas ang blood pressure nito at magpahanggang ngayon ay hindi pa rin niya ipinaaalam sa ama ang nangyari. Alam niya na malulumbay ang dalaga kapag nagkamalay ito, 'pag nalaman na wala na ang kanilang anak. Baka nga'y magalit pa sa kaniya. "Sigurado 'yan," anas ng isipan niya. Itinaas niya ang paningin, ilang beses na kinurap ang mata. Sinisisi niya ang sarili sa nangyari, kung sana'y pinakinggan niya ang sinabi nito tungkol sa Green Ivory, hindi sana agad ito aalis. Hindi sana nito makakasalubong si Katrina. Dumilim ang anyo niya nang maalala ang sinabi nito. Nagdesisyon siyang iwan muna si Erin, hahanapin niya si Katrina. Ramdam niyang pawang kasinungalingan ang sinabi nito. Pumasok siya sa silid ng ina, nakita niya roon si Victor at ang babaeng hinahanap niya. Halos isahing hakbang na niya ang pagpasok para lang makaharap ito. "Katrina!" "T-Tyler..." Nanlilisik ang

"SORRY..."Mabilis na lumuhod si Katrina sa harapan ni Tyler. Nagsimula itong tumangis. Nagmakaawang patawarin na niya, ang mukha'y parang isang anghel na nahulog sa lupa.Subalit, hindi niya maramdaman ang pagsisisi nito. Angel man ang mukha nito , pero sa likod n'on ay nagtatago ang makamandag na ahas, anumang oras ay puwedeng manuklaw. Mabilis siyang yumukod, inapuhap ang panga nito. Mahigpit ang hawak niya, yung tipong walang makakabuwag sa pagkakapit niya, kahit hangin ay hindi makalulusot."Patawad?" Nanlisik ang kaniyang mata. "When I woke up in the hospital... na wala ang alaala, sa harap mismo ni Erin, nagkaroon ka ba ng awa nang nagawa mong magsinungaling? Nagkaroon ka ba ng katiting na awa nang sabihin mo sa kaniya na nagkabalikan na tayo? Nagkaroon ka ba ng awa nang walang habas mong itulak siya sa hagdan? You didn't even think about her condition!" sunod-sunod niyang sabi rito. Halos bumaon na ang daliri niya sa panga nito dahil sa pagkakahawak niya.Si Victor ay hindi si

NAGISING si Erin, nasa tabi niya si Tyler. Hindi pa siya napapansin, halatang malalim ang iniisip. Pinakatitigan niya ang mukha ng lalaki. Makapal ang kilay, matangos ang ilong, mapulang labi... in short, perfect! Pero, anong ginagawa nito sa tabi niya? Bakit ito ang nagbabantay sa kaniya. Nasaan ang ina nito? Nag-angat ito ng paningin at napatitig sa kaniya. Walang nais magsalita sa kanila, pero bakas sa mata nito ang pagkagulat. Kahit man siya'y nagulat din, hindi makapaniwalang nasa tabi niya ito. Naagaw ang atensyon niya nang may nagsalita. Lumapit sa kaniy ang nurse. Tsinek ang kaniyang katawan, maging ang dextrose na nakasabit sa stand. May ilang katanungan din ito. Okay naman na siya. Walang masakit at naaalala niya kung sino siya, hindi tulad ng lalaking nasa harapan niya. Matapos maaksidente ay hindi na siya naalala. "Ahm, nurse ang baby ko? Kumusta siya?" Nanaginip siyang sinabi ng nurse sa kaniya na wala na ang baby niya, pero hindi siya naniwala. Panaginip lang 'yo