Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

"NAGDESISYON kaming ililipat namin sa Manila si Tyler." Inaasahan na ni Erin ang sasabihin ng matandang Samaniego. Wala siya sa posisyon para magreklamo, isa pa'y maayos na ang kalagayan ni Tyler, maliban lang sa wala itong maalala. Hindi siya tututol sa gusto nitong mangyari. "Iha, you can come along? Ipagpapaalam kita sa papa mo," nangingiting sabi ni Dorothy. Ang kamay ay nakapatong sa kaniyang palad. Natahimik siya at mataman na nag-isip. Wala naman nga sigurong masama kung sumama siya. Hindi naman siguro magagalit ang papa niya, unlike noong una. Umalis siya nang walang paalam. Nasermunan siya ng kaniyang ama, lalo na nang malamang nagtrabaho siya sa bar. Tiyak na mauunawaan siya ng kaniyang papa kung bakit siya luluwas ng Manila. "Ako na po ang bahala roon, tita," tugon niya."Kung ganoon, aayusin ko na ang bill ni Tyler." Lumabas na ng room si Hernan para ayusin ang bill ng anak. Naiwan sila ng ginang. Wala pa ring malay ang binata dahil sa itinurok dito. Si Katrina, matap

KAGAt ni Erin ang ibabang labi. Nanlilit siya sa sarili. Galit sa kaniya si Tyler, akala nito'y siya ang sumira ng relasyon nito kay Katrina. Sarado ang isipan nito sa katotohanang isinisiwalat nila, o sadyang ayaw nitong paniwalaang dahil ang nasa isipan nito'y isang mabuting may bahay ang dating asawa nito. "Masabi mo pa kaya ang mga bagay na yan sa oras na bumalik ang alaala mo? Masabi mo pa kayang nag-iisa lang sa puso mo si Katrina at siya lang ang gusto mong makasama habambuhay once na bumalik na ang alaala mo?" "Kung ganoon, huwag na sanang bumalik ang memorya ko," katagang lalong nagpadurog sa damdamin ni Erin. Mariin siyang pumikit para pigilan ang panunubig ng mata. "Sana lang, anak, hindi mahuli ang lahat. Sana, bago mo ma-realize kung sino ang nasa puso mo ngayon, sana lang ay nasa tabi mo pa si Erin."Lumapit siya sa ginang. Pinigilan ito sa pagtatanggol sa kaniya. "Tita..." Hinarap siya ng ginang. Humingi ito ng paumanhin sa kaniya dahil sa inaasal ni Tyler. Nauunawa

SALUBONG ang kilay ni Tyler. Pinagmamasdan niya ang nakapikit na babae. Magmula pa sa hospital na pinanggalingan, sinasabi ng magulang niya na ito ang kaniyang nobya. Si Katrina, ang asawa niya, mayroon na raw itong iba. No! That's a big lie. Hindi siya maniniwala sa sinasabi nila. Mahal siya nito. Imposibleng lokohin siya. Dalawang taon na silang kasal, bago yun ay ilang taon niya itong naging kasintahan n'ong nasa college pa sila. At ang isa pa niyang hindi paniniwalaan, ang kapatid pa niya mismo ang lalaki ng asawa niya. "Imposible!" Napailing siya. Nagising siyang walang alaala, kahit siya ay hindi malinaw sa kaniyang isipan. Ang tanging naaalala niya, ang asawang si Katrina at ang naging pagsasama nila. Sinabi kung sino ang magulang niya, pero hindi rin niya matandaan. At ngayon kasama niya sa iisang silid ang babaeng sinasabing nobya niya.Matalim niya itong tinitigan, kasing talim ng bagong hasa na kutsilyo. Nagmulat ito. Nakipagtitigan sa kaniya. Pero ito ang unang nag-iwa

IBINAGSAK ni Erin ang pagal na katawan sa kama. Kasalukuyan siyang nasa mansyon ng Samaniego. Pagod na pagod ang katawan maging ang isipan niya matapos ang mahabang diksyusong naganap sa pagitan ni Victor at Hernan sa hospital. Ipinaglalandakan nito na hindi si Tyler ang ama ng batang dinadala niya. Ilang beses itong nasermunan ng ama, ganoon din ni Dorothy. Umalis itong masama ang titig sa kaniya. Magpahanggang ngayon, hindi niya alam kung bakit galit ito sa kaniya. Wala siyang natatandaang nagawang pagkakamali rito. Isinama siya ng ginang sa mansyon para makapagpahinga, pero babalik din ito agad sa hospital para bantayan si Tyler. Kumuha lang ito ng ilang gamit nilang mag-ina. Gusto sana niyang siya ang magbantay, pero sa kalagayan ng binata ngayon, hindi makabubuting magsama sila sa iisang lugar. Huminga siya, pinakawalan ang bigat na nasa loob. "Nakakapagod din pala." Sa pagpikit ng kaniyang mata, binalikan niya sa isipan ang masasayang alaala nila ni Tyler. Magmula kung paan

GUSTONG palakpakan ni Erin ang sarili. Matapang niyang sinagot si Tyler. Gayon pa man ay may kaba pa rin sa dibdib niya. Taas-noo siyang tumingin dito. Kailangan niyang lumaban, hindi lang para sa sarili niya, kundi para na rin sa sanggol na nasa sinapupunan niya. Darating din ang araw na maaalala siya nito, na matatanggap din nito ang kaniyang anak. "Hindi ba't sa bar ka nag-work?" Bumaling ang paningin niya sa babaeng nasa gilid. Hindi talaga ito titigil sa pang-aalipusta sa kaniya. Gusto talaga nitong palabasin na isa siyang maruming babae. "Yes!" nakangiting tugon niya. "And why are you asking? Balak mo rin bang pumasok doon?" "Duh! Kadiri ka! I would never do that." Umikot ang itim ng mata nito at pansin niya ang pagtaas ng gilid ng labi nito. Humakbang ito palapit sa kaniya. Nakangisi. Sinayod siya mula ulo hanggang paa na animo'y diring-diri sa kaniya. "Sigurado ka bang kay Tyler 'yan? Hindi ba't marami kang naging costumer sa bar?" Tumaas ang gilid ng labi nito. Humag