Lahat ng Kabanata ng Wala Kasing KATULAD: Kabanata 1441 - Kabanata 1450

Ganoon ang naging reaksyon niya dahil napagtanto niyang kahawig ng dalaga si Renee. Mukhang magkatulad sila na Sinabi pa ni James na hindi sila magkapareho at ang batang babae ay, sa katunayan, si Renee. "Renee! Renee..." Tumakbo si James na para bang nawalan siya ng pag-iisip. Si Rene ay nakakulong sa Ice Seal dahil siya ay Gusto niya akong iligtas. Noon pa man ay nasisiyahan siya sa kapalaran na nangyari sa kanya, kaya nananabik siyang iligtas ito. Sa hindi inaasahang pagkakataon, dumating si Renee sa harap niya sa lugar na iyon. Kahit gaano pa kalayo si James Sumigaw siya, hindi siya tumugon dahil walang makakakita sa kanya. Makalipas ang ilang sandali, bigla siyang nag-scan Napatingin siya sa paligid na para bang naririnig niya ang pagtawag nito sa kanya. Sa sobrang tuwa, patuloy na isinisigaw ni James ang kanyang pangalan sa tuktok ng kanyang baga, ngunit pagkatapos niyang simulan ito, isang Ang nakakabinging tunog ay nagmumula sa labas. Pagkatapos, agad na nanginig ang buong

Nakakagulat na ang puting baluti ay talagang lumipad kay Renee at nababagay sa kanyang katawan. James Naisip niya ang babaeng nakasuot ng puting baluti na nakita niya sa kanyang panaginip, na kamukha ni Renee. Nasa loob na ba ang dalaga ang puting baluti sa aking mga panaginip ay muling nagkatawang-tao bilang Renee? Hindi maniniwala si James kung buhay pa ang batang nakasuot ng puting baluti at siya nga si Renee mismo. Sa kanyang Nasaksihan niya ang babaeng nakasuot ng puting baluti na bumagsak sa lupa gamit ang kanyang sariling mga mata. Wala akong pakialam kung sino si Rene. Sa ngayon ay ang mag-isip ng paraan para maibalik ang kanyang buhay. Sa kabutihang palad, agad na tinamaan ng Ice Seal si Renee, kaya wala siyang malubhang problema sa kalusugan. Siya Okey lang sana kung hindi na mawawala sa katawan niya ang yelo ng yelo. Gayunman, nang hawakan ng mga kamay ni James si Renee, agad siyang napilitan na bitawan ng lamig na buto. Ang Ang malamig na lamig ay sapat na upang tumagos

Napatingin si Howard kay Astrid. Nalilito siya sa dahilan kung bakit niya sinabi iyon. Pagkatapos ng lahat, ang kanyang kasalukuyang kapangyarihan ay hindi maunawaan at napakalaki rin. Nang makitang hindi maintindihan ni Howard ang ibig niyang sabihin, tumigil si Astrid sa pagsasalita. Kumuha siya ng ilang Mabilis na lumapit at naglagay ng distansya sa pagitan nila ni Howard."Ms. Gunderson..."Tumakbo si Howard sa pagtugis. Anuman ang ibig sabihin ni Astrid, napakaganda ng pagsasalita nito para ipaalala sa kanya. Samakatuwid, nais niyang mapalapit sa kanya. Sa ganoong paraan, magkakaroon siya ng isang taong mag-aalaga sa kanya sa panahon ng ang Pagsubok.Bukod dito, si Astrid ay technically isang diyosa sa puso ni Howard. Mabuti na lang kung siya ay Maaari siyang maging malapit sa kanyang diyosa."Ano ang problema?" tanong ni Astrid habang nakaharap si Howard."Ms. Gunderson, salamat sa iyong pag-aalala at paalala. Pero kung may pagkakataon, papatayin ko pa rin Edgar," pasalamatan n

"Ano ang kahulugan ng kalungkutan na ito sa aking katawan, James?" Tiningnan ni Renee ang maayos na baluti nang may pagkalito dahil naalala niya na hindi niya ito isinusuot Tulad ng isang bagay bago. Saglit na nag-atubili si James dahil hindi niya alam kung paano ipapaliwanag kay Renee. Kahit na sinabi niya sa kanya Sa totoo lang, hindi siya maniniwala. Nang mag-aatubili si James kung paano ipaliwanag, nagsimulang lumiwanag ang puting baluti, at nag-iinit ang sakit Lumitaw ito sa mukha ni Rene. "Nasasaktan ako, James..." Biglang sumigaw si Renee. "Renee..." Nagulat siya, agad na nalaman ni James na ang baluti ang dahilan. Agad niyang napagdesisyunan na tanggalin ang baluti Mula sa katawan ni Renee. Nakakalungkot na kahit anong pilit ni James ay hindi niya maalis ang baluti kay Renee. Ang baluti Tila lumaki sa kanya. Hindi nagtagal, nagsimulang tumagos ang baluti kay Renee at dahan-dahang nawala. Mahigpit na hinawakan ni Renee ang kanyang ulo gamit ang dalawang kamay. Naging

Habang dumadaan ang grupo sa lungsod, nakita nila ang mga core ng hayop, mga sirang baluti, at mga sandata sa buong lupa. Ang mga panginginig ay tumakbo sa kanilang mga gulugod. Bukod dito, nakakatakot ito. Kahit na wala silang nakitang bangkay kahit saan, sigurado sila Ang mga malupit na pagpatay na iyon ay naganap doon sa nakaraan. Naiintindihan ko na ngayon. Malamang, ang Bliss City ay tiyak na nawasak ng mga hayop na demonyo. Hindi kataka-taka doon Napakaraming mga hayop na core sa paligid... Muling tumunog sa utak ni Edgar ang mapang-akit na boses. "Mga demonyong hayop?" Natigilan si Edgar. Paano nga ba mawawasak ang isang napakalaking lugar na tulad ng Bliss City sa pamamagitan ng Mga hayop na demonyo? Totoo ba na ganoon talaga kalakas ang mga demonyong hayop noong panahong iyon? Yumuko si Edgar para kunin ang isang sirang helmet at hinigpitan ang kanyang pagkakahawak. Laking gulat niya nang hindi nasira ang helmet pagkaraan ng libu-libong taon. Sa katunayan, matibay pa ri