All Chapters of Wala Kasing KATULAD: Chapter 641 - Chapter 650

Hindi alam ni James na sikat na siya ngayon sa mundo ng martial arts. Habang mas sikat siya, ang mas maraming problema ang bumabaha. Kung hindi sinuportahan nina Theodore at Jermaine si James sa Jadeborough, pupunta sana si Xander sa Horington Matapos ang kanyang pag-aaral na nag-iisa upang ipaghiganti ang kanyang anak. Ngayong naglabas na ng hamon si Xander, wala nang masabi si Jermaine kahit na siya ang pinuno ng Senary Porta. Sa katunayan, normal lang para sa mga taga-mundo ng martial arts na lutasin ang kanilang sama ng loob sa arena. Hindi makagambala si Jermaine sa kanyang negosyo. Sa mga sandaling iyon ay nababaliw na si James sa kanyang pag-aalaga kaya hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa kanya. hamon. Hindi niya alam na ang buong mundo ng martial arts ay nakatingin sa kanya. Samantala, nagtipon ang mga martial artist mula sa mundo ng martial arts sa labas ng Dragon Bay. Gabriel at Nagmadali rin ang Phoenix dito mula sa Summerbank kasama ang kanilang team na binubuo

Bukod kina William at sa mga hindi martial artist, lahat ay napatigil sa pagkabigla nang marinig ang katagang “Martial Arts Grandmaster.” Alam nina Gabriel at Phoenix—lalo na—kung gaano kalakas ang isang Martial Arts Grandmaster.Kanina, nagyayabang pa si Gabriel na hindi siya natatakot dahil libu-libong tauhan ang kasama niya. Ngayon, hindi niya maiwasang mapahiya. Kahit gaano pa karami ang mga tauhan niya, para lamang silang mga langgam sa harap ng isang Martial Arts Grandmaster.Napatingin si James sa papalayong anyo ni Melanie. May bahagi sa kanya na gustong sundan ito at tanungin tungkol kay Rayleigh. Nagtataka siya kung bakit siya tinutulungan ni Rayleigh. Ngunit sa huli, hindi siya gumalaw. Alam niyang hindi rin naman sasagot si Melanie.Napatingin din si Jasmine sa likuran ni Melanie, at may kakaibang kirot ng hiya at selos na sumilay sa kanyang mukha. Nandito siya para tulungan si James… pero bakit ako ang nakakaramdam ng matinding selos?Naalala niya ang sinabi ni Melanie at

Kamakailan, tinipon ng Herb Palace ang lahat ng halamang gamot na may edad na isang daang taon pataas. Iilan lamang ang nakapasok sa Yeringham. Dahil nabigo ang Goldenbirch Herbs ni Zeke na makakuha ng kahit isang halamang gamot na lampas isang daang taon, wala siyang naipadala kay James.Gayunpaman, patuloy pa rin niyang inililipat sa account ni James ang kita mula sa pagbebenta ng revitalizing pills, dahil si James lamang ang makagagawa ng mga iyon.Matagal nang walang komunikasyon si James at Zeke, kaya’t nagtataka siya kung bakit bigla itong tumawag.Pagkabukas niya ng tawag, agad na narinig niya ang boses ni Zeke. “James, naaalala mo pa ba ako? Hindi mo naman ako nakalimutan, ’di ba?”“Hindi naman kita malilimutan. Ikaw ang nagpapadala ng pera sa bank account ko araw-araw,” biro ni James. “Ano’ng meron at bigla kang tumawag?”“James, may magandang balita ako. Sigurado akong matutuwa ka kapag narinig mo ito,” masiglang sabi ni Zeke.“Zeke, busy ako. Sige na, sabihin mo na,” sagot

Nakarating sila sa Ironwick River sa hilagang-silangan pagsapit ng gabi. Pagkababa ni James mula sa eroplano, agad niyang naramdaman ang malamig na simoy ng hangin. Mas mababa ang temperatura rito kaysa sa Horington.Mabuti na lang at nakasuot siya ng makapal na damit—kung hindi, giniginaw na sana siya ngayon.Sa labas ng paliparan, isang Mercedes-Benz ang naghihintay sa kanila. Nag-ayos na si Zyaire ng taong susundo sa kanila.“Tito Zyaire!” Kumaway ang isang binatilyo sa tabi ng kotse nang makita sila.Inihatid sila ni Zyaire papasok at ipinakilala ang binata. “Mr. Alvarez, ito ang bunso kong pamangkin. Anak siya ng kapatid kong bunso.”Tumango si James bilang pagbati.May kaunti na siyang alam tungkol sa pamilya ni Zyaire dahil naikuwento na ito sa kanya sa eroplano. Ang pamilya Rider ay may apat na anak na lalaki, at si Zyaire ang panganay. Lumaki sila sa kahirapan. Dahil sa matinding lamig sa hilagang-silangan, halos imposible ang pagtatanim ng anumang ani. Kaya sa edad na labing

“Alam ko. Ako na ang nagsabi sa kanila kung saan ang bahay‑tuluyan.” Tumango si Arturo.“Mabuti. Sabihin mo kay Raul na magdala ng mga tao para takutin ’yung tatlo. Mas maganda kung matakot sila nang husto,” utos ni Eduardo.“Bakit naman? Hindi ba’t si Tito Zyaire ang nagdala sa kanila rito?” tanong ni Arturo, halatang naguguluhan.“Hindi ko alam kung naengkanto ba siya o ano. Hindi ko maintindihan kung bakit siya nagdala ng mga dayuhan para maagaw ang negosyo natin. Nandito sila para sa decamillennium ginseng. Kung ibibigay niya iyon sa kanila, mawawala sa atin ang sampung bilyon. Paano niya nagawa ’yon? Paalisin mo sila gamit si Raul. Kapag nakuha na natin ang pera, bibilhan kita ng Porsche,” bulong ni Eduardo.Pagkarinig ng salitang Porsche, agad na lumiwanag ang mukha ni Arturo. “Huwag kang mag-alala, Tay. Aayusin ko ’yan.”Agad siyang lumabas para hanapin si Raul.Si Raul ay isang kilalang siga sa lugar, may higit isang daang tauhan. Kadalasan, kumikita siya sa pangongolekta ng “