Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

141

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 15

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 15นี่คือความคิดของธารทิพย์ เพราะไม่ว่าจะตัดสินใจไปทิศทางใด บุรินทร์ได้เปรียบตนหมด ครั้นจะไม่ยอมก็ไม่ได้ ธารทิพย์ตกอยู่ในภาวะจำยอม“อย่างกับว่า น้ำมีทางเลือก” ธารทิพย์หน้างอใส่บุรินทร์ ทว่าอีกใจกลับดีใจที่อย่างน้อยๆ ตนได้เป็นแฟนจำเป็นของเขา คิดในแง่ดีว่า ดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรเลย “น้ำถามหน่อยเถอะ ถ้าสมมุติว่าพี่น็อตไม่รู้เรื่องนี้ แล้วพี่น็อตจะหาใครไปเป็นแฟนหลอกๆ”“ก็น้ำไง พี่กะมาขอความช่วยเหลือจากน้ำอยู่แล้ว เพราะมองไม่เห็นใครที่จะฉลาดเป็นกรด เอาตัวรอดได้เก่ง และแสดงบทบาทได้แนบเนียนเท่าน้ำ ไปจ้างคนอื่นมีหวังความแตก”ธารทิพย์ร้องฮึ่มๆ ในใจ เขาตั้งใจไว้วานตนอยู่แล้ว หากเขาไม่รู้เรื่องนี้ หล่อนอาจปฏิเสธไม่ช่วยเหลือเขาเรื่องนี้ แต่นี่ปฏิเสธไม่ได้ แค่คิดว่าไม่ ยังไม่ได้เลย “ถ้าพี่น็อตไม่รู้เรื่องนี่ล่ะก็ น้ำจะไม่ช่วย” “แต่เผอิญพี่รู้ และน้ำก็ต้องช่วยพี่” บุรินทร์ยิ้ม “เอาล่ะ เราออกไปหาซื้อชุดกันดีกว่า” “ซื้อชุด ชุดอะไร” ธารทิพย์ถามกลับ สีหน้ามีความงุนงงกระจายเต็มไปหมด “อ้าว ก็ชุดสวยๆ ไง แฟนพี่ทั้งคนนะน้ำจะใส่ชุดเหมือ
last updateDernière mise à jour : 2025-11-23
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 16

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 16“อ๋อค่ะ” วารุณีทำเสียงรับรู้การสนทนาของทั้งสองหยุดลง เมื่อรถมินิแวนเลี้ยวเข้ามาในอาณาเขตบ้านที่ต้องขับรถไปกว่าสองร้อยเมตรกว่าจะถึงตัวบ้าน ที่ไม่น่าเรียกว่าบ้าน น่าจะเรียกว่าคฤหาสน์มากกว่า ตลอดสามร้อยเมตรที่ว่านี้ รถยนต์ขับผ่านต้นไม้นับร้อยต้นที่ปลูกอยู่สองข้างทาง ริมถนนเส้นเล็กที่ทอดตัวสู่บ้าน ปลูกต้นไม้ที่ตัดแต่งมีความสูงเลยเข่าเล็กน้อย แล้วยังมีรูปปั้นรูปต่างๆ ประดับตกแต่งด้วย พอไปเห็นคฤหาสน์หลังงามก็จะเห็นน้ำพุรูปปลาโลมาที่ตั้งเด่นอยู่หน้าบ้าน“เป็นไงครับ บ้านของผม” นานโอถามวารุณีหลังจากก้าวลงมาจากรถ“สวยและใหญ่มากค่ะ” วารุณีตอบตามตรง ยกมือถือขึ้นถ่ายคฤหาสน์ตรงหน้า “ฉันขออนุญาตคุณตรงนี้เลยนะคะ ถ้าเผื่อว่างจากการถ่ายโฆษณา ฉันขอเข้าไปถ่ายรูปบ้านคุณ ฉันจะเอาไปอวดลอร่าค่ะ”“ด้วยความยินดีครับ คุณอยากถ่ายภาพตรงไหน มุมไหนของบ้านหลังนี้ ตามสบายครับ”ขณะที่นานโอตอบ วารุณีเห็นมาจิลลูกน้องของเขายกกระเป๋าตนเข้าไปในคฤหาสน์ แทนที่จะเอาไปไว้ที่บ้านอีกหลัง ที่ให้ทีมงานอยู่อาศัย หรือว่ามาจิลจะนำกระเป๋าไปให้ตนที่นั่น“พี่มาจิลคะ เดี๋ยววายกกระเป๋าไปที่บ้านรับรองเองค่ะ ขอ
last updateDernière mise à jour : 2025-11-23
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 17

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 17“กรี๊ด!” แม้ว่าจะกลัวคลื่นแรง ทว่าวารุณีกลับมีความสนุก เหมือนได้ปลดปล่อยความตึงเครียดทั้งหมดด้วยเสียงกรีดร้อง“กลัวหรือครับ”นานโอถามคนในอ้อมกอดที่ยิ้มหน้าระรื่น ใบหน้าไม่บอกถึงความกลัวสักนิดเดียว“นิดหน่อยค่ะ แต่สนุกมากกว่า” หล่อนตอบ ลืมนึกไปว่า ตอนนี้ตนอยู่ในอ้อมแขนของเขา เท้าหล่อนไม่ได้สัมผัสกับเม็ดทรายใต้น้ำ เขาอุ้มหล่อนไว้ วารุณีจึงใช้ลำแขนโอบรอบลำคอหนาไว้ราวกับกลัวตก ร่างกายส่วนหน้าก็เบียดชิดกันราวกับจะหลอมเป็นหนึ่งเดียว“ผมอยากอยู่อย่างนี้นานๆ จัง ผมไม่เคยรู้สึกดีอย่างนี้มาก่อนเลย คุณทำให้ผมชีวิตที่คิดว่าอยู่คนเดียวแล้วมีความสุขเปลี่ยนไป จนผมอยากดึงคุณเข้ามาอยู่ในชีวิตด้วย” นานโอเอ่ยคำหวานที่มาจากความจริงจากใจ คนได้ฟังยิ้มเขิน แก้มเห่อร้อน “คุณจะเชื่อผมหรือไม่ผมไม่รู้ แต่ผมมีประโยคหนึ่งจะบอกคุณ”วารุณีช้อนตามองนานโอ ใจเต้นระทึก “บอกอะไรคะ”“ผมรักคุณ คุณเป็นรักแรกและรักสุดท้ายของผม” วารุณีแทบหยุดหายใจ หัวใจเต้นถี่แรง เต้นแรงมาก มากจนหล่อนกลัวว่ามันจะกระดอนออกมานอกอก “ให้เวลาต่อจากนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า ผมรักคุณมากแค่ไหน และพร้อมจะหยุดทุกอย่างไว้ที่
last updateDernière mise à jour : 2025-11-25
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 18

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 18“พร้อมหรือยัง” บุรินทร์หันมาถามธารทิพย์ที่นั่งหน้าคล้ายแบกโลกไว้ทั้งใบ “หน้าทุกข์ซะขนาดนี้ พี่น็อตว่าน้ำพร้อมหรือเปล่าล่ะ”บุรินทร์ยิ้ม ยื่นมือมาจับปลายคางหล่อนแล้วขยับใบหน้าหล่อนไปซ้ายทีขวาที “หน้าทุกข์ซะที่ไหน หน้าตาน่ารักจะตายไป ไม่งั้นคงไม่เป็นแฟนพี่หรอก” “พี่น็อตก็รู้ว่ามันเป็นแค่เรื่องสมมุติ เราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ” ธารทิพย์ปัดมือเขาออก ใจห่อเหี่ยวกับคำพูดของตัวเอง “ก็เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง น้ำถึงได้กลุ้มอยู่นี่ไง กลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดีพอ ถ้าเกิดแม่พี่จับได้ล่ะก็ ท่านต้องเกลียดขี้หน้าน้ำไปตลอดชีวิตแน่ๆ” ธารทิพย์พูดไปกลุ้มไป ชักเริ่มไม่อยากทำตามข้อตกลง อยากก้าวลงจากรถแล้วนั่งรถแท็กซี่กลับห้องพักวารุณีมากกว่า “ไม่หรอกน่า น้ำของพี่เก่งจะตายไป ไม่งั้นพี่คงไม่เลือกให้น้ำช่วยพี่” เขาปลอบ “พี่เชื่อว่าน้ำทำได้ แล้วทำได้ดีด้วย” ธารทิพย์ยิ้มกับคำปลอบใจของบุรินทร์ ที่ดูคล้ายกับว่าเพิ่มกำลังใจให้หล่อนไปในที อีกทั้งคำพูดที่ว่า ‘น้ำของพี่’ ยิ่งเพิ่มพลังใจให้หล่อนมากขึ้น มีแรงฮึดสู้ขึ้นทั
last updateDernière mise à jour : 2025-11-25
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 19

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 19‘จะหอมจริงเหรอ ไม่นะ...ไม่’ธารทิพย์ร้องในใจ แต่ปากก็ไม่กล้าค้าน ยิ่งเห็นใบหน้าบุรินทร์ขยับเข้ามาใกล้และใกล้ ธารทิพย์ยิ่งทำอะไรไม่ถูก ทว่าอีกใจก็คิดว่า คงทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนตัวแข็งทื่อให้บุรินทร์หอมแก้มตน“พอใจไหมครับคุณแม่” บุรินทร์ถามมารดา หยักคิ้วให้ด้วย“อีกข้างสิลูกจะได้เท่าเทียม อีกข้างไม่น้อยใจ” ประภาพรบอกธารทิพย์ทำหน้าตกใจ ไม่เคยคิดมาก่อนว่า แก้มมีน้อยใจด้วย เป็นอีกครั้งที่หล่อนยังไม่ทันได้ปฏิเสธ บุรินทร์ขยับตัวมาหอมแก้มธารทิพย์อีกข้าง หอมแบบสูดความหอมเข้าปอดลึกๆ เหมือนแก้มอีกข้างด้วย แม้ว่านิสัยธารทิพย์ติดทโมนเหมือนผู้ชาย เจอแบบนี้เข้าไปถึงกับไปไม่เป็น ทำตัวไม่ถูก ทั้งอายและเขิน บุรินทร์เห็นอากัปกิริยาของธารทิพย์ตอนนี้แล้วก็อยากจะกดจมูกสูดดมกลิ่นหอมจากพวงแก้มหล่อนซ้ำๆ หลายครั้ง“เรียบร้อยครับคุณแม่” บุรินทร์บอกประภาพรที่ยิ้มหน้าแป้น“แม่ว่าเราไปกินข้าวกันดีกว่านะ วันนี้แม่ลงมือทำกับข้าวเองเลย ต้อนรับน้ำไงลูก” ประภาพรกับสามีลุกขึ้นเดินมาหาสองหนุ่มสาว นางเอื้อมมือมาจับมือธารทิพย์แล้วส่งยิ้มให้ “แม่ดีใจมากที่น้ำจะมาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของแม่ แต
last updateDernière mise à jour : 2025-11-26
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 20

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 20รถสปอร์ตรุ่นใหม่ล่าสุดแล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์ของนานโอ เจ้าของรองเท้าส้นสูงสีแดงสดและเป็นเจ้าของรถก้าวลงมายืนข้างตัวรถ ก่อนเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่อย่างคุ้นเคย ยามหล่อนเยื้องกายแต่ละก้าว เสียงส้นสูงกระทบกับพื้นหินอ่อนของบ้าน ทำให้สาวใช้นามว่าซินเปียที่กำลังทำความสะอาดโซฟารับแขกอยู่ได้ยิน จึงหันไปมองต้นเสียง“คุณเอมม่า” ซินเปียเอ่ยชื่อนางแบบสาวชื่อเสียงก้องโลก ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแขกประจำที่นี่ด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่า เอมม่าจะกล้ามาเหยียบบ้านหลังนี้อีก“คุณนานโอล่ะ อยู่ไหน”“เอ่อ...” สาวใช้พูดไม่ออก“ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน”เอมม่าก้าวเดินไปยังบันไดของบ้านทันทีที่พูดจบ ซินเปียถึงกับทำอะไรไม่ถูก มีความคิดเพียงอย่างเดียวคือต้องหยุดยั้งนางแบบสาวนิสัยแย่ไม่ให้ขึ้นไปชั้นบน ซินเปียจึงนำตัวเข้าขวาง“คุณนานโอสั่งไว้ว่า ไม่ให้คุณมาที่นี่อีกไม่ใช่เหรอคะ”ซินเปียทวนความจำให้สาวสวยตรงหน้า“ใช่” เอมม่าตอบกลับ “แต่ฉันไม่จำเป็นต้องฟัง หลีกไป”“ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่ยอมให้คุณ...ว้าย”เสียงพูดเปลี่ยนเป็นเสียงร้องตกใจ เมื่อเอมม่าผลักซินเปียที่ไม่ทันตั้งตัวให้พ้นหน้า ก่อนใช้รอ
last updateDernière mise à jour : 2025-11-26
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 21

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 21วารุณีมองหน้านานโอนิ่ง น้ำเสียงที่ถามทำให้นานโอรู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก“ตอบไปสิคะคุณอาว่า ใช่ เราจะได้มีความสุขด้วยกันเหมือนก่อนไงคะ”“ไม่ ผมไม่ต้องการให้เอมม่าอยู่บนเตียงของผม หรืออยู่จุดไหนของบ้านด้วย” นานโอตอบสาวตัวเล็กที่เขารู้สึกว่า ทีท่านิ่งๆ เหมือนไม่สนใจ กลับมีอะไรแอบแฝงที่ร้ายยิ่งกว่าพายุ“คุณคงได้ยินแล้วนะคะว่า คุณนานโอไม่ต้องการให้คุณอยู่ที่นี่ พูดแค่นี้คุณคงเข้าใจว่า จะต้องทำตัวเองยังไง”วารุณีเป็นคนเก็บอารมณ์เก่ง หล่อนไม่โวยวาย ไม่แสดงทีท่าหึงหวงจนเกินงาม หล่อนใช้คำพูดและการวางตัวให้นานโอรู้สึกเกรงใจ“ได้ยิน แต่ฉันไม่ไป มีอะไรไหม” เอมม่าทำตัวหน้าด้าน “เรื่องของเรามันจบไปตั้งนานแล้วนะ ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่า ไม่ให้กลับมาที่นี่อีก เธอคิดจะลองดีกับฉันใช่ไหม” นานโอถึงกับทนไม่ไหว ตวาดใส่เอมม่าเอมม่ากลัวเสียงดุๆ เข้มๆ ของนานโอ หล่อนจำได้ดีไม่มีลืม จำคำสั่งอันเฉียบขาดของเขาในวันนั้นจนขึ้นใจ แต่ที่กลับมาหานานโอเพราะได้ข่าวว่า เขากำลังติดพันพรีเซนเตอร์ชุดว่ายน้ำถึงขั้นจริงจัง ไม่ได้หวังเซ็กซ์เช่นที่ผ่านมา พอรู้ข่าวใจหล่อนเต้นรัว ความรักที่มีให้นานโอจ
last updateDernière mise à jour : 2025-11-28
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 22

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 22นานโอตัวสั่นสะท้านกับความปรารถนาที่แล่นริ้วในกาย การกอดและจูบวารุณีไม่ช่วยบรรเทาอารมณ์พิศวาสให้ลดระดับลงเลย มีแต่สูงขึ้นและสูงขึ้น จนบางครั้งเขาแทบสะกดอารมณ์ไม่ไหว อยากจับหล่อนรักให้รู้แล้วรู้รอด “โอ้...เบบี๋ จะทนไม่ไหวแล้ว” เขาพูดชิดเรียวปากนุ่มที่บดจูบยาวนานแต่ไม่เคยอิ่มหนำ นานโอจึงแนบปากลงบนกลีบปากสาวที่เผยอรับเรียวลิ้นใหญ่ที่สอดแทรกเข้ามาพันรัดลิ้นนุ่ม ที่เวลานี้เริ่มเรียนรู้การตอบโต้ โรมรันลิ้นใหญ่อย่างอาจหาญ มือเรียวนุ่มไม่ได้นิ่งเฉย ลูบไปตามท่อนแขนกำยำของคนรัก เลยผ่านไปยังแผ่นหลังใหญ่เสมือนป้อมปราการ ลูบขึ้นลูบลงโดยไม่รู้ว่า กำลังเพิ่มเชื้อไฟเข้าสู่กายโคแก่ที่อยากกินหญ้าอ่อนใจแทบขาด “อย่าซนสิครับ เดี๋ยวเจ็บตัวนะ”เขาเตือนวารุณี ขณะเลื่อนริมฝีปากไปตามพวงแก้มไล่ต่ำลงมายังลำคอระหงที่ซุกไซ้หากลิ่นหอมไปโดยรอบ วารุณีขนลุกกับลมหายใจอุ่นร้อนที่พรมอยู่ตามผิวบริเวณลำคอ “เจ็บตัวยังไงคะ” วารุณีถามกลับคล้ายคนละเมอ เพราะตอนนี้หล่อนกำลังหลงอยู่ในวังวนเสน่หาจากจุมพิตอ่อนหวานระคนซาบซ่าน “อยากรู้จริงหรือเปล่
last updateDernière mise à jour : 2025-11-28
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 23

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 23และวัยของวารุณีอยู่ในช่วงเป็นสาวสะพรั่ง หากเปรียบเสมือนหล่อนเป็นดอกไม้ ก็คงเป็นดอกกุหลาบแรกแย้มท่ามกลางแสงตะวันยามเช้า เป็นช่วงเวลาที่ภมรน้อยใหญ่โบยบินหาความหวานจากเกสรดอกไม้ ความสวยใสของวารุณีล่อตาล่อใจผู้ชายทุกคนที่พบเห็น หากหล่อนไปหลงคารมผู้ชายรุ่นเดียวกัน หรือห่างกันไม่กี่ปี ก็คงลืมคารมคนมีอายุเช่นเขาไม่ได้...นานโอยอมไม่ได้ วารุณีต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้นนานโอกำลังใช้ความคิด หากรอให้วารุณีเรียนจบก็อีกสองเดือน เป็นช่วงเวลาที่นานสำหรับคนใจร้อนอยากมีเมียอย่างเขา จะหักหาญน้ำใจวารุณีก็กลัวหล่อนจะโกรธและอาจคิดว่า เขาไม่จริงใจด้วย ทว่าถ้าหากไม่ทำอะไรเลยก็กลัวว่าจะมีผู้ชายอื่นมาฉกหล่อนไปเอาไงดีหว่า...นานโอยืนใช้ความคิดด้วยสีหน้าหนักใจ งานปาร์ตี้เริ่มขึ้นตรงตามเวลานัดหมาย แขกที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นทีมงานที่ทำกันอย่างแข็งขันมาตลอดหลายวัน งานปาร์ตี้ครั้งนี้นานโอถือว่าคืนความเหนื่อยล้าให้พนักงานของตน นอกจากพนักงานยังมีแขกพิเศษอีกคนที่มาร่วมงานคือ นีโอ หลานชายเจ้าของบ้านนานโอเดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงพร้อมดอกไม้ช่อใหญ่ เป็นดอกไม้ช่อพิเศษที่เข
last updateDernière mise à jour : 2025-11-29
Read More

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 24

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 24“เธอเป็นคนเชิญฉันเองนะ อย่ามาเสียใจภายหลังล่ะ”“ไม่ค่ะ เรื่องที่ฉันตัดสินใจไปแล้ว ฉันจะไม่เสียใจ” วารุณีตอบกลับ “ถ้าคุณมีความสุขกับการเป็นส่วนเกินของทุกคน รวมถึงเจ้าของบ้านก็เชิญค่ะ เพราะถึงห้ามคุณก็ไม่ฟัง ไม่สนใจอยู่แล้ว เชิญตามสบายค่ะ อยากทำอะไรก็เชิญ”วารุณีสาดคำพูดนุ่มนวลแต่เจ็บหัวใจคนฟังอย่างเอมม่า ที่เนื้อเต้นมองหน้าสาวชาวไทยที่ไม่คิดว่า ฝีปากจะร้ายกาจเพียงนี้“แล้วอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันยอมให้คุณร่วมงานเลี้ยงด้วยเพราะสมเพชค่ะ ฉันสมเพชคุณที่อยากเข้ามาในชีวิตคุณนานโออีกครั้งจนตัวเนื้อสั่น ทำตัวเหมือนคนไม่มีสามัญสำนึกว่า คุณนานโอต้องการคุณหรือไม่ แต่เท่าที่ฉันเห็น ไม่นะคะ คุณนานโอแสดงความรังเกียจคุณด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นคงไม่ไล่คุณเหมือนหมูเหมือนหมา เอ...ที่เมืองไทยเขาเรียกคนประเภทนี้ว่ายังไงนะ” วารุณีทำท่านึก “อ้อ...เรียกว่าคนหน้าด้านหน้าทนค่ะ หน้าหนาอย่างกับปูนซีเมนต์ที่ไม่รู้อะไรกับคำพูดและการกระทำของคนอื่น การที่คุณไม่สนใจนี่สิคะ ฉันถึงสงสารและเห็นใจคุณ ยอมให้คุณมาร่วมงานปาร์ตี้กับเรา”นานโอ นีโอและพนักงานทุกคนที่ได้ยินคำพูดนิ่งๆ แต่เต็มไปด้วยคมมีดกรีดใ
last updateDernière mise à jour : 2025-11-29
Read More
Dernier
1
...
7891011
...
15
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status