Todos los capítulos de โซ่รักใยพิศวาส: Capítulo 91 - Capítulo 100

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 25นานโอกุมมือวารุณีแล้วพากันเดินออกไปจากห้อง ตามหลังด้วยนีโอที่ไม่แม้แต่จะมองหน้าเอมม่า แสดงความห่างเหินอย่างชัดเจน ปล่อยให้เอมม่ายืนอึ้งไปกับคำพูดของวารุณีที่แทงใจดำน้ำเสียงนิ่งเรียบกับใบหน้าเรียบเฉยของวารุณี บอกให้เอมม่ารู้ว่า วารุณีไม่รู้สึกอะไรกับการมาปรากฏตัวของหล่อนครั้งนี้ และไม่เดือดร้อนหากจะอยู่ที่นี่ คำพูดมั่นอกมั่นใจของวารุณีเรื่องความรักที่นานโอมีให้ก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เอมม่าคิดหนักว่า การดื้อดึงของตนเองจะเป็นผลสำเร็จหรือไม่ส่วนนานโอเอง แสดงความรังเกียจตนอย่างเปิดเผย ไม่ปิดบังทั้งน้ำเสียงและสายตา หล่อนเป็นมนุษย์ย่อมมีความรู้สึก แม้ว่ากิริยาที่แสดงออกไปจะทำให้หลายคนคิดว่า ไม่รู้สึกรู้สา แต่ในความเป็นจริงไม่ใช่ เช่นตอนนี้ เอมม่ากำลังรู้สึกว่า ตนเองเป็นคนไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี ตามตื้อคนที่ไม่เห็นค่า ทำตัวราวกับเห็บสุนัขที่เกาะกินสูบเลือดเจ็บ...เอมม่ายอมรับว่าเจ็บกับคำพูดของวารุณี และเจ็บยิ่งกว่ากับประโยคนี้ เลือกจากไปอย่างมนุษย์หรืออยู่เลือกเป็นหมาเฝ้าบ้าน เอมม่าทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ สาวมั่นถึงกับคิดหนักกับหนทางที่ตนต้องเลือก“แอรี่ คุณพูดไ

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 27“ขอบคุณค่ะที่ปกป้องน้ำ แต่พี่น็อตอย่าลืมนะคะว่า เราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ ถ้าพี่น็อตจะแสดงบทบาทแฟน พี่น็อตไม่ต้องทุ่มสุดแรงก็ได้ค่ะ เอาแบบพอดีๆ น้ำไม่อยากให้ใครมองพี่น็อตในทางที่ไม่ดี”“จริงๆ แล้วพี่ไม่ได้แสดงบทบาทแฟนนะ พี่ทำอยู่จริงๆ” บุรินทร์พูดเสียงจริงจัง “พี่ทำให้ทุกคนรู้ว่าน้ำสำคัญกับพี่ ทำให้ทุกคนรู้ว่าน้ำคือแฟนของพี่ เพราะฉะนั้นน้ำก็ต้องทำตัวให้เป็นแฟนพี่จริงๆ ด้วย ทำให้ชินจะได้ไม่เขิน เข้าใจนะ”เข้าใจ...เข้าใจอะไรยิ่งเขาพูดธารทิพย์ยิ่งไม่เข้าใจ สมองหล่อนดูช้าคิดไม่ทันเมื่ออยู่ใกล้บุรินทร์ คิดอะไรไม่ทันเขาสักอย่าง เช่นเรื่องนี้เป็นต้น เวลาผ่านหลายวินาที ธารทิพย์ก็ยังไม่เข้าใจความหมายแอบแฝงของบุรินทร์“ไปกันเถอะ พี่จะพาไปแนะนำให้ทุกคนในงานที่พี่รู้จักได้รู้จักกับน้ำ ใครมาว่าน้ำของพี่ พี่จะซัดให้หมอบเลยคอยดู”ธารทิพย์รู้สึกอบอุ่นกับคำพูดของบุรินทร์ เพราะมันทำให้หล่อนคิดว่า ต่อไปนี้หากใครดูถูกหรือเหยียดหยามฐานะอันต่ำเตี้ยของตน บุรินทร์พร้อมจะอ้าแขนปกป้อง เป็นเช่นทุกครั้งที่เกิดความคิดเช่นนี้ แม้อีกใจจะยินดี แต่อีกใจก็หมองเศร้ากับสถานะคนรักหลอกๆหญ้าอ่

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 29“ค่ะ ไปร้านโน้นต่อนะคะ เหลืออีกร้านเดียวค่ะ ถ้าร้านนี้แพง เราค่อยเดินกลับไปร้านที่สอง”บุรินทร์พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะพากันเดินไปร้านสุดท้ายที่หล่อนตั้งใจไปสำรวจราคา แต่แล้วอีกสิบนาทีต่อมา ธารทิพย์กับบุรินทร์ก็ต้องเดินออกจากร้านนั้น เนื่องจากราคายังไม่โดนใจเท่าร้านที่สอง“น้ำไปร้านนั้นก่อนเลยนะ พี่จำได้ว่าอยู่ตรงไหน พี่ขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน ปวดท้องหนักน่ะ”“อ๋อค่ะ ได้ค่ะ”“พี่ไปก่อนนะ ข้าศึกบุกประชิดเมืองแล้ว”พูดจบก็รีบเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลนัก ส่วนธารทิพย์ได้เดินลงบันไดเลื่อนไปยังชั้นสามของห้าง เพื่อไปร้านขายเครื่องสำอางร้านที่ตั้งใจจะซื้อ ธารทิพย์ใช้เวลาซื้อของที่ตนต้องการราวสิบห้านาที แต่ก็ไม่เห็นว่าบุรินทร์จะมา หล่อนจึงมายืนรอนอกร้าน“ขอโทษนะน้ำ พอดีพี่ถ่ายหนักมากๆ”บุรินทร์ขอโทษขอโพย ฉวยถุงในมือธารทิพย์มาถือไว้เอง“ไม่เป็นไรค่ะ”“น้ำจะซื้ออะไรเพิ่มอีกไหม หรือว่าจะกลับเลย”“น้ำซื้อครบแล้วค่ะ กลับกันเลยดีกว่า”“สุดแต่ใจเจ้าหญิงธารทิพย์ขอรับ”บุรินทร์โค้งตัวเล็กน้อย ผายมือให้หล่อนเดิน ธารทิพย์ยิ้มเขิน หัวใจพองโตกับการกระทำของเขาที่แม้ว่าจะเป็นเพียงก

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 31“น้ำยังไม่มีใครตอนนี้ น้ำเปิดใจรับพี่ได้ไหม พี่รอได้นะ นานแค่ไหนก็รอได้ ขอแค่ปลายทางแห่งการรอคือการได้หัวใจน้ำ พี่ยินดีรอทั้งชีวิต”บุรินทร์มีความกังวลไม่น้อยกับการเปิดใจของตน เพราะไม่รู้ว่า ธารทิพย์จะรู้สึกกับตนเช่นพี่น้องหรือไม่ แต่ถ้าหากหล่อนไม่รับรักเขา บุรินทร์ก็ไม่เสียใจ เขารอได้ รอวันที่หล่อนเปิดประตูหัวใจให้เขาเข้าไปนั่ง“จริงๆ แล้ว น้ำก็มีความจริงจะบอกพี่น็อตเหมือนกันค่ะ”“เรื่อง...”“น้ำรักพี่น็อตมาตั้งนานแล้ว รักตั้งแต่วันที่เราเจอกันครั้งแรก ความที่น้ำคิดว่าด้วยอะไรหลายๆ อย่างที่น้ำไม่มีอะไรเทียบพี่น็อตได้ และคิดว่าพี่น็อตคงไม่สนใจคนอย่างน้ำ น้ำเลยเก็บความรู้สึกนั้นไว้ค่ะ แต่ตอนนี้คงไม่ต้องปิดแล้วใช่ไหมคะ” คราวนี้เป็นบุรินทร์ที่ดีใจบ้าง เขายิ้มกว้างด้วยความดีใจที่รู้ว่า หัวใจตนกับธารทิพย์ตรงกัน ความกังวลใจ ความกลัวที่ว่า ตนจะแก่เกินไปสำหรับสาวน้อยวัยกำลังเจริญพันธ์หายไปในทันที“งั้นเราก็เป็นแฟนกันจริงๆ ได้แล้วสินะ” เขาพูดขึ้น ธารทิพย์ยิ้มเขิน หลุบสายตามองต่ำ ไม่กล้าสบตามหาเสน่ห์ที่ดึงหัวใจตนไปอยู่กับเขาตั้งแต่แรกเห็น มือที่ถือถุงไว้ชื้นเหงื่อ ต

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 33 “ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ ใครจะจำน้องสาวตัวเองไม่ได้ แล้วนี่ไปโกรธใครมาถึงได้มาลงที่ประตูห้องทำงานพี่” เขาถามน้องสาวที่ไม่ยอมตอบคำถาม แต่กลับแทรกตัวเข้าไปในห้อง “คนนี้ใช่ไหมแฟนพี่น็อต” เธียน่าจอมเอาแต่ใจถามพี่ชาย “ใช่” บุรินทร์ตอบ เดินเข้ามายืนข้างธารทิพย์ที่ทำหน้าเหมือนมีเครื่องหมายคำถาม “น้ำครับ เธียน่าน้องสาวพี่เอง เธียน่านี่น้ำแฟนพี่” “สวัสดีค่ะเธียน่า”ธารทิพย์ทักทายหญิงสาวรูปร่างดี หน้าตาละม้ายบุรินทร์ด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร แม้ว่าจะงงว่าเขามีน้องสาวหน้าตาแบบนี้ตอนไหน เพราะหล่อนรู้แค่ว่า บุรินทร์มีน้องสาวต่างบิดาชื่อเยาวภา ที่หน้าตาเป็นคนไทยแท้ ไม่ใช่หน้าตาไปทางฝรั่งแบบนี้ “ไม่สวัสดี ไม่อยากรู้จัก” เธียน่าแสดงความไม่พอใจให้เห็นทั้งสีหน้าและน้ำเสียง “เธอจะมายุ่งกับพี่น็อตไม่ได้นะ ฉันไม่ยอม” ที่แท้ห่วงพี่ชายนี่เองถึงได้ทำเสียงเหมือนจะฆ่าแกงกัน หน้าตาก็อย่างกับกินแตนมาทั้งรัง...ธารทิพย์คิดอยู่ในใจ “เธียน่า ทำไมพูดแบบนี้” บุรินทร์ดุน้องสาว “อย่าไปดุเธอเลยค่ะ น้ำเข้าใจว่