Celestia “Cess” Montes P.O.VSobrang tahimik ng simbahan, para bang ang bawat yapak ko sa aisle ay dinig na dinig ng buong mundo. Sa bawat hakbang ko, ramdam ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko, hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa saya. Today is supposed to be the happiest day of my life.Hawak ko ang bouquet ng white peonies, ang favorite flowers ko na siya ring symbol ng pure love and fresh beginnings. Inaayos ko pa ang mahaba kong veil habang pinipilit ngumiti. Lahat ng mga mata nakatuon sa akin. Nakaupo ang mga bisita, nangingiti, kinukunan ako ng video, may mga naiiyak pa nga. Pero hindi ko sila pinapansin. Ang focus ko lang ay siya.Si Enzo. Nakatayo sa altar, naka-white tuxedo. Ang gwapo niya, parang model sa magazine. Nakatingin siya sa akin at ngumiti ng kaunti, pero may kakaiba sa mga mata niya. Parang may pag-aalinlangan. Pero hindi ko na pinansin. Siguro emotional lang din siya, gaya ko.Nang makarating ako sa harap niya, kinuha niya ang kamay ko. Malamig. Pinisil ko iyon.
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-09
เข้าสู่ระบบ
