Akin Ka Lang, Kahit Saglit のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 26

11:43 PM – Secret Safehouse, Tagaytay HighlandsAng paligid ay tahimik, ngunit ramdam ni Alyana ang tensyon sa hangin—parang may bagyong paparating.Hindi pa rin siya makapaniwala. Ang batang hinanap-hanap ng puso niya, ang di maipaliwanag na lungkot sa puso niya noon, ay may dahilan pala. May anak siya. Si Eli."Nasaan siya?" Tanong ni Alyana, hawak ang mug ng kape ngunit nanginginig ang mga kamay."Safe siya," sagot ni Bash habang pinagmamasdan siya mula sa tapat. "Pero hindi na habangbuhay. May mga taong gustong gamitin siya laban sa akin—at sa atin.""Mula pa noon, alam mo na? Bakit hindi mo agad sinabi?""Binigyan tayo ng pagkakataon ng tiyahin mo noon para maipagpatuloy ang buhay mo. Hindi ko alam kung paano mo tatanggapin kung sabay mong haharapin ang trauma, pagkawala ng memorya, at ang pagiging ina.""Pero ngayon, handa na ako. Kailangan ko siyang makita."Bago pa makasagot si Bash, biglang pumutok ang ilaw. Sumunod ang mahinang putok—BANG!Napahiga sila sa sahig. "DOWN!" sig

Ang araw ay halos hindi pa sumisilip sa linya ng mga bundok ng Batangas nang muling makaramdam si Alyana ng bigat sa kanyang dibdib. Kasama nila sa loob ng military camp si Eli, ang anak nilang kinailangang ilipat para sa kaligtasan nito. Ngunit kahit nasa loob ng kampo—na punô ng sundalo, CCTV, at mataas na pader—hindi siya mapakali.Kasabay ng ingay ng mga galos ng combat boots sa semento ay ang malalim na hininga ni Bash habang hawak nito ang isang tablet kung saan naka-load ang surveillance footage mula sa gabi. Sa likod ng tent, naroon si Tina—nakakulong sa isang temporary holding cell. Tahimik, hindi umiimik, at walang kahit anong pagsisisi sa mukha. Wala pa ring paliwanag kung bakit niya inilapit si Eli kay Gavino, at lalo na kung bakit siya nagkunwaring buntis para lamang makaganti."May galaw na ang kabilang kampo," sambit ni Camilo habang pinapakita ang mga satellite photos. "Hindi lang si Gavino ang problema ngayon. May mga third-party arms na gusto makialam. Target nila an

Puno ng usok at amoy ng nasunog na kemikal ang emergency ward ng hospital. Sa kabila ng ilang pagsabog at halos pagguho ng isang wing, himalang walang naitalang namatay. Ngunit hindi iyon sapat para matahimik si Alyana.Hindi pa rin siya makatulog. Habang naka-upo sa makeshift recovery area na ginawa sa gymnasium ng ospital, hawak niya ang isa sa mga bata nilang pasyente. Sa paligid niya ay mga nurse, doktor, at ilang kamag-anak na sugatan at pagod.Wala si Bash. Hindi niya alam kung saan ito dinala matapos ang operasyon sa balikat. Ang huling balita niya: stable na ang kondisyon nito, pero wala pang makapagsabi kung makakausap na ito.Pero may bumabagabag kay Alyana… ang sinabi ni Tina bago ito tuluyang isakay ng mga pulis:"Akala niyo ba tapos na talaga?"At sa gabing iyon, parang may mga matang nakatingin sa kanya mula sa dilim.Sa labas ng hospital…Isang itim na van ang huminto sa gilid ng emergency tent. Hindi ito ospital property, at walang plakang nakarehistro. Mabilis na buma