《Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO》全部章節：第 391 章 - 第 400 章

Naramdaman ni Maya ang higpit ng pagkakahawak ni Mang Dennis sa kamay niya.Parang ganoon din ang hawak ni Lucas na pilit niyang kinalimutan, limang taon na ang nakakaraan.“B-bitawan mo ako,” mahina niyang sabi.Nang maramdaman nitong nanginginig na ang pulso niya, dahan-dahan nitong binitawan ang kamay niya.Hindi pa rin siya umuurong. Nakatingin siya sa isang mata ni Mang Dennis.“I feel safe… bakit?” bulong niya, halos siya mismo nagulat sa nasabi.Maya’s eyes were searching him, hindi lang mukha nito, kundi pati ‘yung kaluluwa nitong pilit tinatago.“Siguro dahil sanay ka lang sa presensya ko. Kumportable ka na,” anitong nakangiti.Umiling si Maya. “Hindi. Iba ‘to. I feel safe sa’yo in a way na… hindi ko maipaliwanag. Parang… parang dati ka ng bahagi ng buhay ko.”Lumapit siya ng kalahating hakbang. “Sino ka talaga, Mang Dennis? Bakit ka naka-wig?”Napaatras si Lucas. Parang napaso sa tingin niya.“Naka-wig ako kasi… kalbo ang kalahati ng ulo ko,” mahinang sabi nito, pilit iniiba

Kung gusto ni Lucas ng laro… ipapamukha niyang hindi lang ito ang nag-iisang marunong magpanggap.Huminga siya nang malalim, pinahid ang kaba sa dibdib.“Magandang gabi, Mang Dennis. Dinalhan kita ng pagkain.”Paglabas ng lalaki, halata niyang nagulat ito.May wig. May peklat. May salamin.Pero hindi niya malilimutan ang lalaking nasa ilalim ng mga iyon.“Pasok ka,” anitong medyo paos.Pinilit niyang ngumiti. “Sige.”Mabigat ang hakbang niyang sumunod.At sa bawat paglapit, pakiramdam niya parang may tali ang dibdib niya. Between the man she left five years ago and the man standing right in front of her.Pinaupo siya ni Mang Dennis sa maliit na mesa.“Tara. Sabay tayo kumain,” anito habang naglalagay ng plato niya.Tumingin siya sa paligid.Isang lumang kubo.Isang foam sa sahig.Lumang gamit.Lucas Esguerra. The billionaire CEO. Living in a shack. For them. Or for other reason?Gusto niyang umiyak. Pero ngumiti lang siya.“Masarap po ba, Mang Dennis?” tanong niya, kaswal ang tinig.Tu

Tahimik si Mang Dennis.Parang may binibilang ito sa utak.Parang may sinusukat. Nasaktan siya. Mukhang nagdadalawang isip pa ito.“Okay,” malumanay ngunit matigas niyang sabi. “Kung ayaw mong sumagot… ako na.”Umupo siya sa sofa sa tabi nito.“Magsama na tayo, Mang Dennis.”Nanlaki ang mata nito.“Maya, baka nabibigla ka sa desisyon mo.”“Bakit?” putol niya, makahulugan ang tingin.“Baka kung ano ang isipin sa’yo ng ibang tao. At --”“Dahil hardinero ka? Dahil may peklat at bulag ka? Dahil sasabihin ng mga tao na pinatulan ko ang isang--”Napahinto siya.“…isang kagaya mo?”Pumikit si Lucas, halatang may ibang dahilang hindi masabi.“Maya, hindi naman sa gano’n. Hindi kita gustong --”“Ayoko ng paliwanag.”Lumapit siya, hinawakan ang mukha nito.“Basta mag-live in na tayo. Sa bahay ka na tumira. Tutal, sira na din naman ang kubo mo, Para hindi ka na mahirapang magbantay,” makahulugang sabi niya.“Paano natin sasabihin kay Dahlia? Baka magulat ang bata. Huwag tayong magmadali,” anitong

Masikat ang araw sa orchard.Sina Maya at Mark ay nasa gitna ng garden, may hawak na gunting. Naka-sando si Mark, kita ang malaking braso nito, nakangiti habang nagtuturo.“Huwag mong putulin dito, Ma’am,” sabi ni Mark, marahan niyang hinawakan ang pulso ni Maya para itama ang anggulo. “Dito dapat, para tuloy ang pagtubo at hindi masira ‘yung bulaklak.”Natatawa si Maya, kunwari ay chill lang. “Ay, gano’n ba? Ang dami mo palang alam, Mark,” nilakasan niya para madinig ng parating na si Mang Dennis.Tumikhim si Mark, tila naiilang pero natutuwa. “Konti lang, Ma’am. Mahirap din ‘pag mali ang putol. Sayang ang ganda ng bulaklak.”Mula sa di kalayuan, si Lucas ay nagbubuhat ng sako ng lupa. Nang lingunin niya ang dalawa. Nagliyab ang loob niya nang makita si Mark, nakadikit halos sa likod ni Maya, hawak ang kamay nito, nagtuturo pa ng tamang posisyon.Nabitiwan ni Lucas ang sako, malakas ang bagsak sa lupa.Napalingon ang dalawa.“Okay ka lang po, Mang Dennis?” tanong ni Mark, magalang. “

“Tara, sa CR,” ani Mang Dennis at binuhat si Maya.“Huy, bakit?” aniyang alam naman niya ang nais nitong mangyari. Mahina ang kanyang pagtutol.“Itutuloy natin ang nasimulan.”“Baka magising si Dahlia.”Ibinaba siya nito sa lababo at agad siniil ng halik. Mabilis nilang inalis ang mga damit.Naging pangahas ang kamay ni Lucas at hinimas ang isang dibdib na naging lamas bago yumuko at dedehin. Marahan lang pero dahil sa init ng bibig ng binata ay napaungol siya.“Oooohhhhhh!”Lalo nitong pinagbuti ang pagsipsip. Pati ang isang kamay ay lumalamas na din sa isa na ang nipple ay nilalapirot.Hinaplos niya ang matikas na dibdib ni Lucas hanggang sa abs. Kinapa niya ang nakabukol nitong sandata na handang lumusob sa tigas.Sinisid ni Lucas ang leeg niya, gumapang sa dibdib niya at muling nagpakasawa sa pagdede bago lumuhod sa harapan niya. Hinila nito ang panty niya at saka kinain ang kanyang hiyas na naglalawa na sa katas. Walang tigil ito sa paghimod.Ibinuka nitong mabuti ang hita upang m