All Chapters of My Arrogant Boss Is My Secret Lover: Chapter 401 - Chapter 410

Aileen's POV"Do you need water?" Tanong ni Archi nang makapasok kami sa hotel room namin.Pinigilan ko ang kamay niya kaya napilitan siyang humarap sakin.Ramdam ko pa rin yung panginginig ko. Ramdam ko pa rin yung emotion kanina sa bahay ni tita."Love, kailan mo po nalaman?" Halos pabulong ko nang sabi kasi wala na akong boses kakaiyak kanina.Tinignan niya ko sa mga mata ko at naramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko."Bago natin nalaman na buntis ka."Nanikip ang dibdib ko kasi matagal na pala.Halos isang buwan na rin pala..."Bakit hindi mo sinabi sakin? Iniisip mo bang hindi kita kakampihan?"Iniisip ba niyang lalayo ako o ano?Dinala niya ko sa kama. Umupo siya at pinaupo niya ako sa kandungan niya."Hindi ko sinabi sayo kasi alam kong masasaktan ka gaya nito. At yokong umiyak ka dahil kahit na galit ka sa kaniya, hindi natin maikakaila na mahal na mahal mo siya. You were smiling from ear to ear earlier the moment you laid your eyes on her."Mas masakit to, yung kaya niyan

Liya’s POVSinubukang lapitan ni Rowena ang anak ko na hinarangan ko…“Anong gagawin mo?”“Liya, sandali lang… kakausapin ko lang si Aileen.”“Sa tingin mo papayagan kita? Hindi. Hindi ka makakalapit sa anak ko!”Tumingin siya ulit sa likuran ko.“Aileen, mali ang narinig mo. Magpapaliwanag ako..”“Sige nga, anong kasinungalingan ang sasabihin mo? Tama naman si mama di ba? Bigla ka nalang sumulpot sa harapan ko no’n Rowena, klaro namang ako talaga ang pakay mo para may magamit ka laban sa mga Escalante.”“Pero Aileen, hindi naman kasi ganoon yun anak… noong una, maaaring yun nga ang pakay ko… Na binalak kong gamitin ka laban sa mga Escalante pero kasi minahal kita.. Tinuring kitang anak at wala yun sa plano ko noong una…”Bumuhos ang luha sa mga mata ni Rowena. “Kaya no’ng naging malapit na tayo sa isa’t-isa, nagbago na ang isipan ko no’n. Hindi ko na pinagpatuloy iyong masamang plano ko. Mahal na mahal kita… maniwala ka naman kay tita please.”Iyon ang mahabang litanya na sinabi niya

Vida's POV "Mom, okay lang po ba si tita at tito Archi? Hindi ba nasa loob pa sila ng hospital?" Nag-aalalang tanong sakin ni Tobi. Pauwi na kami at kinuha ko sila doon sa parking lot ng hospital matapos akong tawagan ni Dane. Siya ang binilinan ni Archi sa dalawang kong anak dahil sinundan nito kaagad si papa sa loob. Buti at kasama niya kanina si Dane no'ng papunta siya ng hospital. "Yes... But they are fine so don't worry about them, sweetheart." Napatingin ako kay Triss na nakatulog na sa dibdib ko. Sinabi ni Dane sakin na hindi lumabas ang dalawa at nanatili lang talaga sila sa loob ng kotse habang hinihintay silang makarating ni Archi. Nakahinga ako ng maluwag doon. Lalo't alam kong may pagkamalikot ang mga anak kong to. Oras iwan mo sila at sinabi mong huwag lumabas, di yan sila makikinig. Mukhang nakita siguro nila gaano kaseryoso ang nangyayari sa paligid kaya nakinig. "I am so worried about them, mommy. I saw tito Archi earlier, he was about to cry. I'm wonderin

Hello guys. It’s me again. Hindi ko nalang po lalagyan ng sequel story ni Vida at Aris baka po kasi di ko mapanagutan. Sorry.You see, I tried maging masipag ulit magsulat but dahil nakapagpahinga ako ng almost 2 months buhat no’ng nasira ang laptop ko, nahihirapan na akong makabalik ngayon.Nasanay na ata yung katawan ko na hindi magsulat. Hindi na gumagana yung utak ko just like before ako nagstop. Yung struggle ko ngayon, grabe. Ang draining na magtipa ng letra, mag-isip ng scenes.Nawala na yung will ko. Ito yung tinatawag nilang writer’s block na ngayon lang dumapo sakin kasi noon, kung may isang story akong natengga, di naman ako nagstop kasi patuloy pa rin akong nagsusulat sa ibang novel. Ngayon talaga, wala. Hindi ko magalaw ang isa sa mga on-going ko.So naisip ko, kung magbubukas na naman ako ng new plot kay Vida, malaki ang chances na baka next 2 years pa bago ko siya madugtungan. At ayoko na yung mangyari. Ayoko na magrisk.So I’m writing this to inform you na after ng stor

Vida's POV "Ma, kamusta daw?" Tanong ko nang makitang ibinababa na ni mama ang cellphone niya. Tinawagan niya kasi si Aileen para kamustahin. Gusto sana namin sumama kanina pero sinabi niya na dito nalang daw namin siya sa bahay hintayin kaya wala kaming choice kun'di sundin siya. Ayaw niya ata makita namin ang mangyayari sa kanila ni Rowena. Alam kong magiging okay lang siya dahil alam kong matapang siya pero gusto ko pa rin maniguro. "Ayos lang siya anak sabi ni Archi." Lihim kong nakahinga doon. Iba pa rin talaga yung kaba ko kapag si Aileen na ang pinag-uusapan. Noong nahimatay siya, ina-assure ko ang mga bata na okay lang ang tita nila dahil matapang na tao yun pero deep inside, isa na ko sa nagpa-panic. "Hon-" napatingin ako kay Escalante. Maputla ang mukha at parang wala ng dugo sa katawan. Pinagkunutan ko siya ng noo. Ano na naman ang kailangan nito? "Ahhh" aniya, nakahanda na sa harapan ko ang kutsara na may lamang promegrante na hinaluan ni Tobi ng soda, gatas a