Lahat ng Kabanata ng The Secret Wife of the Obsessed Zillionaire Boss: Kabanata 251 - Kabanata 260

3rd Person's Point of ViewUnti unting bumalik sa normal ang lahat matapos ang magulong pangyayari na halos yumanig sa buong Royal Academy. Ang mga pasilyong ilang araw na puno ng sigawan, takot, at kaguluhan ay muling nabalot ng katahimikan. Ang mga estudyanteng hindi pa rin tuluyang nakakalimot sa nangyari ay pilit na ibinabalik ang kanilang sarili sa dating pamumuhay, kahit na bakas pa rin sa kanilang mga mukha ang pangamba sa tuwing naaalala nila ang araw na iyon.Ang lahat ng mga taong naging kasabwat sa insidente ay isa isang nahuli ng mga awtoridad. Wala ni isa ang nakatakas sa masusing imbestigasyon. Dahil sa dami ng ebidensyang nakalap, mabilis ding naisakatuparan ang kanilang pagkakaaresto.Samantala, ang mga estudyante at mga gurong nawalan ng malay ay nabigyan agad ng tamang lunas. Isa isa silang nagkamalay at unti unting bumuti ang kanilang kalagayan. Sa kanilang mga alaala, iisa lamang ang taong nagligtas sa kanila.Ang laboratory president na si John.Siya ang naging mu

3rd Person's Point of ViewTahimik ang buong silid habang ang mahinang tunog ng heart monitor ang tanging nagbibigay ng buhay sa paligid. Ang bawat segundo ay tila napakabagal lumipas. Maging ang hangin ay parang nag-aatubiling gumalaw dahil sa mabigat na atmosferang bumabalot sa loob ng kuwarto.Nanatiling nakaupo si Nando sa tabi ng kama ng kanyang asawa. Halata sa mukha nito ang matinding pagod, ngunit ni minsan ay hindi niya inisip na umalis sa tabi ni Dorryn. Hindi pa rin siya kumakain at halos hindi na rin umiinom ng tubig. Ang mahalaga lamang sa kanya ay ang makita ang asawa niyang muling magising.Nakahawak ang isang kamay niya sa malamig na kamay ni Dorryn. Maingat niya iyong hinaplos na tila ba sa simpleng paghaplos ay maibabalik niya ang babaeng pinakamamahal niya."Wife, please wake up."Marahan niyang itinaas ang kamay nito at buong pagmamahal na hinalikan ang likod nito. Isinara niya sandali ang kanyang mga mata habang tahimik na nananalangin na sana ay marinig siya ng a

Dorryn's Point of ViewNapamulat ako at napansin kong naroon pa rin ako sa parehong lugar kung saan ako nagising kanina. Wala pa ring nagbago. Ang paligid ay nananatiling balot ng nakakabinging katahimikan na tila nilalamon ang bawat tunog na maaari kong marinig. Pakiramdam ko ay para akong nakakulong sa isang mundong walang simula at walang katapusan."Ano ba ang nangyari?" mahinang ani ko habang dahan dahan akong napaupo mula sa hinihigaan ko.Huminga ako nang malalim at sinubukang alalahanin ang lahat ng nangyari bago ako napunta rito. Ngunit sa bawat segundo na lumilipas ay lalo lamang gumugulo ang isip ko. Ang bawat alaala ay tila pira pirasong salamin na hindi ko mabuo.Inilibot ko ang aking paningin.Madilim.Napakadilim.Wala akong makita kahit isang sinag ng liwanag. Walang bintana. Walang pinto. Wala kahit anong palatandaan na maaari akong makalabas sa lugar na ito."Nando? Nandidito ka ba?" tawag ko sa asawa ko habang maingat akong bumaba mula sa hinihigaan ko.Paglapag ng

3rd Person's Point of ViewTahimik ang buong silid, ngunit ang katahimikang iyon ay hindi nagbibigay ng kapayapaan. Sa halip, tila isa iyong mabigat na kumot na unti unting bumabalot sa bawat taong naroroon. Tanging ang marahang paghinga ni Dorryn at ang mahinang tunog ng mga makinang nakakabit sa kanya ang siyang pumupuno sa nakakabinging katahimikan.Nakatayo si Nando sa tabi ng higaan ng kanyang asawa. Hindi man ito umiimik, kitang kita sa kanyang mga mata ang matinding pag aalala. Hindi siya mapakali habang nakatitig sa maputlang mukha ni Dorryn na walang anumang reaksyon.Ilang minuto lamang ang nakalipas ay maayos pa silang nag uusap. Naroon pa ang mahinang ngiti ng babae at ang init ng mga titig nito. Ngunit sa isang kisapmata ay bigla na lamang itong nawalan ng malay, dahilan upang magulantang silang lahat.Unti unting huminga nang malalim si Nando bago siya lumingon kay Darrel na tahimik lamang na nakatayo sa kanyang tabi."What happened?" agad na tanong ni Nando na puno ng p

Dorryn's Point of ViewFlashback..."Sasabihin ko ulit. Susundin mo ba ang sasabihin ko o mananatili ka sa mataas mong pride na kunin ang katawan ko ng sapilitan?" walang emosyon na ani ko sa isa ko pang katauhan.Nanatili siyang nakatitig sa akin. Walang kahit anong takot na makikita sa kanyang mukha. Sa halip ay tila hinahamon pa niya ako sa pamamagitan ng malamig niyang mga titig.At katulad ng inaasahan ko, bahagya siyang ngumisi."At bakit naman ako susunod sa isang mahinang kagaya mo?"Sa isang kisapmata ay nasa harapan na niya ako.Hindi na siya nakapag react nang maramdaman niya ang mahigpit kong pagkakasakal sa kanyang leeg.Nanlaki ang kanyang mga mata habang pilit niyang hinahawakan ang kamay kong nakapulupot sa kanyang leeg."As you can see. Kahit wala ka ay malakas na ako. Sa pagkakaalala mo ay tinawag ba kita sa mga delikadong sitwasyon ng buhay ko? Hindi ba't hindi kita tinawag o hindi ako humingi ng tulong sa iyo?"Unti unti kong hinigpitan ang pagkakahawak ko.Tahimik