Tyra Reign's POV.“I'm sorry,” pag-pa-paumanhin ko kahit wala naman akong dapat i-hingi ng tawad. “Don't worry because I'm really fine, Alistair.”Alistair just nodded. “But in my eyes, you are not. Just please, please wifey, don't ever cry in front of me.”Napa-angat ako ng tingin sa kaniya. He sounded serious and worried. “Are you affected?” lakas-loob kong tanong.Tumaas ang kilay ni Alistair. “Do I look like I'm not worried?” “Hindi ko naman kasi alam na umiiyak na pala ako kanina.”“What did you remember, by the way?”Matagal bago ko napag-pasyahang sagutin ang tanong niya.“Naaalala ko lang ang nakaraan, when I was a kid.” Maikling sagot ko, ayaw nang dagdagan pa ang sinabi.Mangha ang makikita sa mukha ni Alistair. Sumimsim siya sa kaniyang kape na mocha flavor habang nakatitig pa rin sa akin. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa kaniyang isipan ngayon. Nakatitig lang kasi siya sa akin na para bang binabasa ang aking reaksyon… o siguro ay iniisip niya kung nagsasabi ba tala
Baca selengkapnya
Masuk
