All Chapters of Secret Wife Ako ni Professor Darien: Chapter 421 - Chapter 430

Mabagal na pumasok si Darien sa loob ng kwarto, may lambing ang tingin niya habang nagsasalita.“Daria, bakit hindi ka sa sarili mong kwarto natulog?”Mahigpit na yakap ni Daria ang braso ng mama niya. “Gusto ko pong matulog kasama sina Daddy at Mommy.”Pagkatapos, tumingin siya kay Harmony gamit ang malalaki at kumikislap na mga mata. “Mommy, puwede po ba na lagi na akong matulog kasama mo?”Ay naku, literal na natunaw ang puso ni Harmony bilang isang ina.Hindi na siya nag-isip pa at agad sumagot. “Sure, okay lang.”Parang biglang naisantabi ang tatay.Masayang yumakap si Daria sa mama niya at naglambing sa loob ng mga bisig nito.Napabuntong-hininga si Darien, saka inangat ang kumot at humiga sa kama.Tama nga ang pakiramdam niya.Ang matagal-tagal na hinihintay niyang masayang married life, na kakasimula pa lang sana, ay agad na naistorbo ng extra na “Third wheel na Daria-brand”.***Samantala, nang malaman ni Xander na bumalik na si Daria, halos sumabog siya sa galit.

Ang kapalit ng sobrang daming nakain na snacks ay ang walang ganang pagkain ni Daria sa hapunan. Pa-hum-hum na lang si Daria at halos hindi makakain. Hindi naman siya pinilit nina Darien at Harmony. Bihira lang naman dumalaw si Xander, kaya okay lang na medyo magpaka-luwag ngayon.Walang tigil sa kakakwento si Daria, ang bilis ng bibig niya habang kinukwento kay Xander ang mga nangyari sa trip nila. Todo naman ang suporta ni Xander, nagbibigay ng sapat na “emotional value.” Tuwing may exciting na parte, exaggerated pa ang mga reaksyon niya.“Really?”“Oh my God.”“Daria, you’re amazing.”Paulit-ulit lang ang mga linyang iyon, pero sobrang epektibo. Halos lumulutang sa saya si Daria.Napatingin si Harmony kay Darien at pabulong na sabi, “Sa ganyang dila niya, paano siya naging single hanggang ngayon?”Kalmadong sumagot si Darien, “Siguro kasi hindi niya nagagamit sa tamang tao. Para kay Daria, na wala pang kindergarten diploma, sakto lang. Pero kung may diploma na, hindi na basta

Habang papunta sila sa operating room, paulit-ulit pa ring pumapasok sa isip ni Lyle ang sinabi ni Harmony kanina. Magkasama silang pumasok sa elevator.“Yung patient sa bed number 2 may mataas na lagnat today, pina-check ko na yung blood culture. Yung bed number 11 okay na yung wound healing, tingin ko puwede na siyang i-discharge sa makalawa. Yung bed number 16 naman, may issue sa bayad, nakausap ko na yung pamilya niya, ayaw pa nilang sumuko sa treatment, nag-iipon pa sila ng pera…”Habang nasa loob ng elevator, isa-isang nire-report ni Harmony kay Lyle ang kalagayan ng mga pasyente nila.Ganito talaga siya sa trabaho, maaasahan, seryoso, at bihirang magkamali. Mas maayos pa siya kumpara sa isa pang bagong doktor na may backer. Madalas niyang marinig na naiinis ang mga kasamahan na naka-duty kasama si Leign, pero wala silang masabi dahil pamangkin iyon ng vice director.Sa ganitong mga pagkakataon, napapasalamat si Lyle na si Harmony ang ipina-partner sa kanya ng department head

BLAG!May bumagsak na bagay sa sahig. Nahulog ang buong lunch box ni Lyle.Halata sa mukha niya ang hindi makapaniwala, parang iniisip pa kung mali ba ang narinig niya. “Ha? Ano?”Biglang tumahimik ang dining area, nakakapanindig-balahibo ang katahimikan. Hindi lang si Lyle ang gulat, lahat sila, hindi inaasahan ang sagot niya.“Asawa mo?”Bumigat ang tingin ni Lyle. Para sa kanya, parang napakalaking shock ng salitang ‘yon.“Oo,” sagot ni Harmony, sabay tango.Napansin niyang lahat sa opisina ay nakatingin sa kanya na parang nakakita ng multo, kaya ngumiti siya at mahinahong sinabi, “Hindi naman kasi kayo nagtatanong dati, kaya hindi ko rin nabanggit. Anim na taon na akong kasal, at five years old na ang anak ko.”Isa na namang pasabog.Namulagat ang mga mata ng lahat ng staff.“Five years old na ang anak mo?” halos pumiyok ang boses ni Lyle, wasak ang ekspresyon ng mukha.Matagal na nilang katrabaho si Lyle, pero ngayon lang nila siya nakitang ganito ka-walang kontrol.Tu

May ngiting umaalon sa mga mata ni Harmony habang iniaangat niya ang dalawang braso at inakbayan ang leeg ni Darien. Malambing at halos pabulong ang boses niya. “Paano naman yun? I wouldn’t dare.”“Sa dami ng araw na ’yon, hindi mo man lang ba ako na-miss?” tanong ng lalaki.Nakabitin ang malaking katawan ni Darien sa ibabaw niya, ramdam ang mainit at mabigat niyang paghinga habang nakatitig sa kanya.Uminit nang kaunti ang mukha ni Harmony, pero sinadya niyang kumindat. “Miss what?”Alam naman nilang pareho ang sagot.Hinawakan ni Darien ang mga daliri niya at dinala sa sariling pisngi. Bahagya siyang tumagilid at idinikit ang manipis niyang labi sa palad nito, marahang sinipsip.Parang sabay na kumurap ang puso ni Harmony at ang mga daliri niya. Nang maramdaman niyang kinagat ng bahagya ang balat niya, may pamamanhid na kumalat, parang may kuryenteng dumaloy diretso sa dibdib niya.Mas naging matapang si Harmony. Ang mga mata niyang parang may manipis na hamog ay diretso nang