บททั้งหมดของ Secret Wife Ako ni Professor Darien: บทที่ 1 - บทที่ 10

“Ugh.”Bumukas ang pinto ng kwarto at dalawang tao ang pasuray-suray na pumasok.Pareho silang halatang lasing at pagkapasok pa lang ay naghalikan na agad sa may pinto.Malalalim na paghinga at nakakakiliting ungol ang pumuno sa buong silid.“Ah!”Napasigaw si Harmony nang buhatin siya ng lalaki nang sobrang dali.Yakap-yakap siya habang nakaipit sa dibdib nito. Maliit at payat ang katawan niya, kaya lalong halata ang laki ng pagkakaiba nila.Diretso silang naglakad papunta sa kama, at ibinagsak siya roon ng lalaki. Sumunod agad ang matangkad na katawan na dumagan sa kanya.Mamula-mula ang gilid ng mga mata ng lalaki, at ang dati’y palaging kalmadong itsura ay punong-puno na ngayon ng init at pagnanasa.Wala nang preno.Mahigpit na kumapit si Harmony sa bedsheet, namuti na ang mga kasu-kasuan niya sa sobrang higpit ng hawak. Kumislap-kislap ang mga mata niya.Kumikislap ang ilaw habang ang mga mahinang ungol ay umaalingawngaw sa buong kwarto.*“Harmony.”“Harmony.”N

Umupo si Darien sa tabi ng bintana. Ang mukha niya ay sobrang perpekto, malalim ang mga mata na parang may halong lamig at lambing, nakakaakit tingnan. Medyo nakaumbok ang tulay ng ilong niya sa gitna, na siyang nagbigay ng kakaibang karakter sa itsura niya, kaya kahit sobrang gwapo niya, hindi siya boring tingnan. Sa sandaling iyon, parang pati sikat ng araw ay nakatuon lang sa kanya.Nang makita si Darien ni Harmony, napasinghap siya.“Grabe, ang gwapo niya talaga!”Pero agad niyang naalala na hindi ito ang tamang panahon para kiligin. Muling bumilis ang tibok ng puso niya habang kabadong nagtanong, “Prof. Darien…”Yumuko siya na parang guilty, pero totoo niyon, tinatago lang niya ang pagkataranta niya.Kumpara sa tension ni Harmony, kalmado si Darien, parang totoong guro lang. Tinuro niya ang upuan sa harap niya. “Umupo ka.”Pero hindi naglakas-loob si Harmony. Napangiting pilit. “Ah, hindi na po, Prof. Darien. Okay lang po ako dito lang.”Tumayo si Darien. Mas matangkad siya

Nagbayad si Harmony ng matinding kapalit para sa isang pagkakamaling dulot ng panandaliang pagkabaliw. Ilang araw na siyang parang wala sa sarili, para bang lumipad ang kaluluwa niya palayo. Hindi pa siya graduate sa kolehiyo at alam niyang hindi niya kayang ituloy ang pagbubuntis na ito. Pero hindi rin siya makalapit sa mga magulang niya. Para sa operasyon, kailangan ng pirma ng kamag-anak. At pagkatapos ng procedure, kailangan pa ng pahinga. Paano kung may makaalam sa school? Masisira ang buong kinabukasan niya.Sa unang pagkakataon sa buong buhay niya, naranasan niya ang totoong takot at matinding pagkabalisa. Napansin ito ni Sammy at nag-aalalang nagtanong, “Harmony, may problema ba? Parang ang lungkot mo nitong mga araw.”Maputla ang mukha ni Harmony, parang multo na pagala-gala.Umiling lang siya, mahina ang boses, “Wala ‘to.”Pero halatang hindi totoo.“Sabihin mo na lang sa ’kin, baka makatulong ako. Kahit anong problema, pwede nating solusyonan,” sabi ni Sammy na halata

Inabot ni Darien ang papel at, nang mabasa niya ang salitang “intrauterine early pregnancy,” bahagyang nag-iba ang tingin niya.Si Harmony ay buong panahong minamasdan ang reaksyon niya. Nang makita niyang matagal na itong nakatitig sa papel at walang sinasabi, agad siyang kinabahan. Nagmadali siyang magpaliwanag. “Professor Darien, sa 'yo po ‘yung bata. Ikaw lang po ang naging lalaki sa buhay ko.”Pagkatapos niyang sabihin iyon, namula agad ang mukha niya.Doon lang inalis ni Darien ang tingin niya mula sa papel at tumingin sa kanya. Kaya pala, mula pa lang kanina, sobra na ang kaba ng dalaga.Dalawampu’t isang taong gulang lang si Harmony, isang simpleng estudyanteng wala pang masyadong karanasan sa buhay. Sa sandaling nalaman niyang buntis siya, siguradong nalito at natakot siya. Kung hindi lang dahil sa wala na siyang ibang mapuntahan, malamang hindi rin niya siya tatawagan.Mumurahin sana ni Darien ang sarili. Isang gabi ng kawalan ng kontrol, nasira niya ang buhay ng isang b

Nang lumabas si Harmony mula sa Judge's Office, hawak ang pulang booklet, saka lang siya parang natauhan, bumalik ang pakiramdam ng katotohanan sa katawan niya.Kasal na siya? Ganun lang?At ang mas nakakabigla, kasal siya sa sarili niyang professor sa unibersidad.Lumingon siya kay Darien at nakita niya itong kinukuhanan ng picture ang marriage certificate nila.Alam niyang hindi ito para i-post sa Facébook. Noong araw na nagdagdag siya ng contact kay Darien, sinilip niya nang palihim ang My Day nito, wala man lang kahit isang post.Nararamdaman siguro ni Darien ang tingin niya kaya siya na ang nagsalita, “Pinapadala ko lang sa parents ko.”Natigilan si Harmony. “Dapat siguro makilala ko na sila… si Tito at—”Tiningnan siya ni Darien at bahagyang tumaas ang kilay.Biglang namula ang mukha ni Harmony. Napahiya siya at agad nagbago ng tawag, “I mean… sina Papa at Mama.”Grabe. Ang awkward. Kahit siya kinilabutan sa sinabi niya.“Walang kailangan madaliin,” sabi ni Darien haba