All Chapters of Secret Wife Ako ni Professor Darien: Chapter 411 - Chapter 420

Tiningnan ni Darien ang isang matanda at isang bata sa harap niya, bahagyang kumunot ang noo habang papalapit. “Anong nangyari? Bakit kayo ganyan?”“Daddy, nakipag-away kami kay Jacob at sa mama niya,” sigaw ni Daria.Kinabahan agad si Darien. “May nasaktan ba sa inyo?”Sinipat niya si Harmony mula ulo hanggang paa, tapos yumuko siya para iangat ang laylayan ng pantalon ni Daria at tingnan kung may pasa o sugat sa tuhod nito. “Wala,” sagot ni Daria.Matapos siguraduhin na walang kahit anong injury ang bata, tumayo si Darien at hinarap si Harmony. Malumanay ang boses niya. “Ano bang nangyari?”Bubuka pa lang sana ang bibig ni Harmony, pero nauna na si Daria na magsalita, may halong inis sa boses. “Kasalanan ni Jacob. Siya yung sumingit sa pila tapos nadapa. Sinabi niya na ako raw yung tumulak sa kanya, tapos tinulak niya rin ako. Kaya nag-away kami.”Sumabat si Harmony. “Nakita namin ng mama ni Jacob, kaya tumakbo kami papunta. Akala ko aawat siya sa anak niya, pero hindi. Sinis

Sa madilim na kwarto, halos walang ilaw, paikot-ikot lang sa kama ang Mama ni Jacob, hindi makatulog. Paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang kahihiyang naranasan niya noon nang diretsahang tanggihan siya ni Darien, pati na rin ang inis at pagkadismaya kanina nang makipag-away siya sa nanay ni Daria at hindi pa siya nanalo. Nang lumabas ang totoo at napanood sa CCTV, ang mga taong nanonood sa paligid ay nagsimulang magbulungan. Kahit hindi direkta, ramdam niyang marami ang nagsasabing siya ang mayabang at unreasonable. “Simula nung naghiwalay si Mama ni Jacob sa tatay ng anak niya, lalo siyang naging masama ang ugali. Kita mo pa lang sa bata, hindi rin maayos ang pagpapalaki.”Ito ang pinakamaraming beses niyang narinig na usapan tungkol sa kanya, palihim man o harapan.Sa tuwing maririnig niya ’yon, halo-halo ang nararamdaman niya, nasasaktan, nagagalit, at parang sasabog.Kasama niya ang asawa niya mula sa wala. Magkasama silang nagsimula. Pero nung nagkaroon na ng pera, saka niy

Noong una, tumawag lang naman siya sa isang kamag-anak para alamin ang tungkol sa asawa ni Darien. Hindi niya inasahan na makakarinig siya ng ganoong kalaking tsismis. Kaya pala iniwan ang anak nang ganoon katagal, may tinatagong kahihiyan pala.“Tingnan mo si Daria,” dagdag pa ng Mama ni Jacob, patuloy sa pang-uudyok. “Simula ipinanganak hanggang ngayon, halos walang nanay na kasama. Kawawa naman. Ang lupit ng nanay na ’yan.”Ipinagmamalaki ng mga babaeng iyon na isinakripisyo nila ang sarili nila para sa mga anak nila. Para sa kanila, iyon ang tunay na motherhood. At ang katulad ni Harmony? Sa paningin nila, hindi man lang daw karapat-dapat tawaging ina.“Oo nga,” sabi ng isa. “Nag-resign talaga ako sa trabaho ko para lang masamahan ang anak ko.”“Sa edad na ’yan, kailangan talaga ng bata ang magulang,” sabat ng isa pa. “Paano niya nagawang iwan ang anak niya nang ganun?”“Mukhang hindi naman pala lahat ng nanay, likas na mahal ang anak,” may pahabol pang komento.Biglang tumah

“Sa probinsya namin, may nangyaring ganyan din,” sabi ng isang tao. “Hindi nabantayan ng magulang, nabulunan ng marble yung bata. Pagdating sa ospital, hindi na naisalba. Tatlo o apat na taon pa lang pinalaki, tapos biglang nawala. Sobrang sakit para sa magulang ng nangyari.”Naisip iyon ng nanay ni Jacob, at bigla siyang kinilabutan. Nanlamig ang buong katawan niya. Hindi niya napigilang yakapin nang mahigpit ang anak niya, parang takot na takot na mawala ito.“Kanina lang nag-aaway pa kayo, ’di ba? Pero tinulungan ka pa rin niya at nailigtas ang anak mo. Ang bait talaga ng kalooban niya.”“Kailangan mo talagang pasalamatan ’yon.”Nag-iba ang tingin ng nanay ni Jacob. Tahimik siya sandali bago mahina niyang itanong, “Nasaan na sila?”“Nauna na silang umalis.”***Sa ilalim ng ilaw sa kalsada, humahaba ang anino ng mag-anak na tatlo. Si Daria ang nasa gitna, hawak ang kamay ng mama at papa niya, masayang tumatalon-talon habang naglalakad.May bahid ng inis ang boses ni Harmony.

Sa harap ng inosente at diretso na tingin ni Daria, natigilan si Harmony at parang naubusan ng salita.Parang may biglang naalala, dali-dali siyang dumampot ng libro sa bedside table at medyo utal-utal na nagsalita. “Nagbabasa. Nagbabasa kami ng Papa mo. Alam mo, good habit ang magbasa bago matulog, pampakalma ng isip at nakakatulong sa pagtulog.”“Eh bakit ang tagal n’yo bago magbukas ng pinto?” tanong ni Daria.Dahil nagbibihis kami, baby.Kahit alanganin, nagpatuloy pa rin si Harmony. “Kasi nasa exciting part na kami ng binabasa, gusto naming tapusin muna bago magbukas. Parang ikaw kapag nanonood ng cartoon, ’di ba? Pag exciting part na, ayaw mong maistorbo.”Parang medyo naintindihan ni Daria, kaya tumango siya. “Hmm, oo.”Nang makita ni Harmony na nalusutan niya ang tanong, napatingin siya kay Darien at muling sinamaan ng tingin ang totoong may kasalanan.Pag-akyat ni Darien sa kama, sinipa siya ni Harmony, kahit may pagitan pang si Daria.Lumaki ang mata ni Daria. “Mama,