All Chapters of เมียลับนายหัว: Chapter 81 - Chapter 90

Chapter81ปัจจุบัน โรงเรียนอนุบาลเด่นชัย โรงเรียนเอกชนที่ค่าใช้จ่ายต่อเทอมแพงเกินครึ่งแสน ต่อปีก็ราวๆ หนึ่งแสนสองหมื่นบาท ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายอื่นๆ อีก ที่มีให้จ่ายปะปราย กัญญาภรณ์ขับรถบีเอ็มดับบลิวคันใหม่ป้ายแดงมาจอดตรงลานจอดรถที่ทางโรงเรียนจัดเตรียมไว้ให้ผู้ปกครอง ก่อนที่เธอจะก้าวลงมาจากรถแล้วเดินเข้าไปในอาคารโรงเรียนเพื่อรับลูกสาวสุดที่รัก “สวัสดีค่ะคุณแพร” นิรมลครูประจำชั้นอนุบาลปีที่ 1/2 ทักทายกัญญาภรณ์ด้วยเสียงอันเป็นไมตรี “สวัสดีค่ะครูมล” กัญญาภรณ์ทักกลับ “ปลายเดือนหน้าจะมีงานเลี้ยงส่งครูใหญ่ค่ะ แล้วก็จะเลี้ยงต้นรับครูใหญ่คนใหม่ไปในที ทางโรงเรียนจึงจัดการงานเลี้ยงขึ้นค่ะ มีการแสดงของเด็กๆ ค่ะ มลเห็นว่าน้องขนมเต้นเก่ง เลยอยากให้ร่วมการแสดงด้วย ไม่ทราบว่าคุณแพรขัดข้องไหมคะ” นิรมลบอกในเรื่องที่ตนตั้งใจ “ถ้าครูมลเห็นความสามารถในตัวน้องขนม แพรก็ไม่มีปัญหาค่ะ” กัญญาภรณ์สนับสนุนในเรื่องที่บุตรสาวชอบ แล้วเชื่อว่าน้องขนมจะต้องดีใจที่ได้เต้นในงานนี้ “ขอบคุณมากค่ะคุณแพร เรื่องซ้อมเต้น มลขอเวลาหลังเลิกเรียนวันเว้นวันนะคะ วันละหนึ่ง

Chapter83และมีเรื่องหนึ่งที่ทำให้สิงหนาทดิ้นทุรนทุราย ใจทรมานหนักมาก หัวใจคนเป็นพ่อเหมือนมีของมีคมกรีด เรื่องนั้นคือ กัญญาภรณ์จะส่งรูปกัญญาพัชรในช่วงวัยต่างๆ สิบห้าวัน ยี่สิบวัน หนึ่งเดือน ตอนคว่ำ ตอนกินอาหารคำแรก ตอนเดินและอีกหลายพัฒนาการของลูก ใจเขากัดหนอง ได้แค่เห็นแต่ไม่อาจโอบกอด หอมและดูแล เหล้าจึงเป็นทางเลือกเดียวที่จะทำให้สิงหนาทคลายจากความทุกข์การที่กัญญาภรณ์หนีไปไม่เพียงแค่สร้างความทุกข์ใจให้เขาเท่านั้น เถ้าแก่สันต์กับปานวาดที่รักและหลงหลานมา ตอนนี้จิตใจเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและทุกข์ตรม ทั้งสองอุ้มชูกัญญาพัชรได้เพียงแค่สองวัน มันยังไม่อิ่มในความรู้สึก บางครั้งก็ร้องไห้ออกมาด้วยความคิดถึงหลานรักเกือบสามทุ่มสิงหนาทนั่งอยู่ในห้องรับแขก บนโต๊ะมีขวดเหล้าที่เหลือครึ่งขวด น้ำแข็งอยู่ในกระติก ขวดโซดาเปล่าสามขวดวางอยู่ใกล้กับขวดโซดาที่เหลืออยู่ค่อนขวด มือของเขาถือแก้วเหล้าข้างหนึ่ง อีกข้างถือมือถือที่บนจอมือถือมีรูปกัญญาภรณ์กับลูกสาวสี่ปีแล้ว สี่ปีที่เขาอันแสนทรมานใจ ที่ไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดความทรมานนี้เมื่อไหร่ สิงหนาทได้แต่มองและมองภาพภรรยากับลูกสาว เขาอยากกอดเธอทั้งสองคน กอดและหอม

Chapter8520.30 น. เสียงเพลงศิลปินดังเคป๊อปชื่อดังของเกาหลีดังมาจากมือถือของกัญญาภรณ์ น้องขนมยืนอยู่บนเตียง เด็กน้อยเต้นตามศิลปินในดวงใจที่วาดลวดลายในยูทูป ลีลาการเต้นของหนูน้อยก็เหลือร้าย เปะตามต้นฉบับเหลือเกิน สะบัดผม ส่ายเอว โยกย้ายไปตามเสียงเพลง ใบหน้ากัญญาพัชรแลดูมีความสุขกับการเต้น ทำให้คนที่กำลังนั่งมองพลอยยิ้มไปกับความสุขของลูก “เก่งจังเลยค่ะน้องขนม เก่งที่สุด”เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากน้องขนมเต้นเสร็จ ที่มาพร้อมกับเสียงชื่นชมจากคนเป็นแม่ “โตขึ้นน้อนขนมจะเต้นเก่งเหมือนพี่ลิซ่า” กัญญาพัชรบอกคนเป็นแม่ “ถ้าอยากเต้นเก่งเหมือนพี่ลิซ่า น้องขนมก็ต้องซ้อมบ่อยๆ นะลูก แม่กับน้ายูจะสนับสนุนน้องขนมเต็มที่ค่ะ” คนเป็นแม่บอกลูก “รักการเต้นก็ต้องรักการเรียนด้วยนะหลานน้า” ชุติมาบอกหลาน “ค่ะน้ายู” เด็กน้อยรับคำ ทรุดตัวลงนั่งบนเตียง รับนมกล่องที่มารดายื่นให้มาดูดดื่ม ตามองละครในทีวีที่ไม่ค่อยได้ดูบ่อยนัก เนื่องจากตั้งแต่ตอนค่ำ กัญญาภรณ์จะไม่ให้ลูกดูทีวี “ดื่มนมเสร็จแล้วไปแปรงฟันนะคะ แปรงเสร็จจะได้นอน พรุ่งนี้แม่กับน้ายูจะพาไปเ

Chapter87 สิงหนาทหันมาทางเด็กวัยหนึ่งขวบกำลังนอนหลับในเปล เขารู้ว่าเด็กคนนี้คือลูกชายของช่างตัดผม เขารู้สึกอิจฉาช่างตัดผมที่ได้เลี้ยงลูก ได้กอดและหอมลุกชาย ต่างจากเขาที่มองดูใบหน้ารูปสาวในวัยทารกผ่านทางรูปภายในมือถือ ส่วนตามวัยอื่นๆ เบลอหน้าไม่ให้เห็น ช้ำใจเข้าไปอีก ขณะที่กำลังเดินออกจากร้านตัดผม เสียงมือถือเขาดังขึ้น สิงหนาทมองเบอร์ที่ไม่รู้จักแต่ก็กดรับสาย “ครับ สวัสดีครับ” สิงหนาทกรอกเสียงไปตามสาย “นายหัวสิงห์คะ ยูเองค่ะ” สิงหนาทชะงักไปชั่ววินาทีเมื่อได้ยินชื่อเล่นชื่อนี้ ก่อนที่ใบหน้าเขาจะเผยให้เห็นถึงความตกใจ ทำไมเขาจะจะไม่รู้จักชื่อเล่นชื่อนี้ เขาจำได้ดี ซึ่งเจ้าของชื่อหายหน้าไปจากจังหวัดตรังตั้งแต่กัญญาภรณ์หายตัวไป “ยูเหรอ ว่าไงยู เธอโทรมาบอกฉันใช่ไหมว่า แพรกับน้องขนมอยู่ที่ไหน”ความหวังเกิดขึ้นในใจสิงหนาท แล้วหวังว่าชุติมาจะตอบคำถามที่เขารอคอยอยากรู้ “ใช่ค่ะ นายหัวว่างคุยไหมคะ” “ว่างสิ ว่าง” มีหรือเขาจะไม่ว่าง เขาเดินไปยังรถยนต์ของตนเอง ก่อนเข้าไปนั่งและพูดคุยกับชุติมา “ค่ะ ยูส่งรูปหน้าตรงของน้องขนมให้นายหั

Chapter89“ฉันไปด้วยสิ ฉันอยากอยู่กับลูก” เขารีบบอก ต่อจากนี้จะไม่ห่างลูกอีกแล้ว “ค่ะ ขึ้นรถเลยค่ะ เราจะได้ไปกัน” “ฉันมีเรื่องอยากถามเธอด้วย มีเยอะเลย” “ยูรู้ค่ะ”ชุติมาเดินนำสิงหนาทที่อุ้มน้องขนมไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ในโรงจอดรถ เมื่อทุกคนนั่งประจำที่ ชุติมาก็ขับรถออกไปจากบ้าน กดรีโมทเพื่อให้ประตูรั้วปิด จากนั้นก็ขับรถไปยังห้างสรรพสินค้าใกล้บ้านขณะขับรถไปยังจุดหมาย สิงหนาทได้ซักถามในเรื่องที่ตนสงสัย คำตอบที่ได้เรียกความตกใจให้เขาอย่างมาก มากทีเดียว และไม่คิดว่า บิดามารดาเขาและกัญญาภรณ์ต่างรู้ว่า คนที่เขาตามหาอยู่ที่ใด และแวะเวียนมาเยี่ยมบ่อยครั้ง แล้วรู้ต่อถึงเหตุผลที่ทั้งสี่ไม่บอกเรื่องนี้ให้เขารู้ เพราะหากบอกกัญญาภรณ์จะพาลูกสาวหนีไปให้ไกล และจะไม่มีใครได้เจอ ด้วยความกลัวเนื่องจากกัญญา-ภรณ์เป็นคนพูดจริงทำจริง ส่งผลให้ความลับนี้ไม่มีใครกล้าเปิดเผยแต่ชุติมากล้า...ซึ่งสิงหนาทต้องขอบคุณความกล้าและความหวังดีที่ชุติมามีให้ สิงหนาทไม่ติดใจเรื่องที่ทุกคนปิดบังเขา เพราะมันคืออดีตที่กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ เขาคิดว่าทำปัจจุบันให้ดีที่สุด แล้วเรื่องที่ตนจะทำคือ ดูแลก