Tous les chapitres de : Chapitre 201 - Chapitre 210

“แค่เมีย! ไม่ใช่แม่สักหน่อย” เขาเน้นคำพูดก่อนจะยกเหล้าขึ้นมาเทลงคอ“ใช่ค่ะแค่เมียเขา พี่ครามนี่หน้าตาหล่อนะเนี้ยมีเมียรึยังคะ?” ของขวัญเอ่ยด้วยใบหน้าระรื่น แต่สายตาที่จ้องเขม็งของรันเวย์ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเธอสักนิดเดียว“ยังครับ พี่ก็หาอยู่เหมือนกัน”“สนใจมาเป็นสามีหนูมั้ยคะ” แปะ! ฝ่ามือหนาของคนด้านข้างตีลงมายังหน้าผากเล็ก ตาเล็กหันขวับไปมองคนข้างๆทันที“ไอ้โรน้องสะใภ้มึงนะนั่น” อาร์มเอ่ย“กูว่ารันเวย์เจอของจริงว่ะ” ครามเอ่ยก่อนจะเหลือบไปมองร่างเล็ก“ของจริงอะไรของพวกมึง กูด่าคำเดียวก็ร้องล่ะ” เขาเอ่ยด้วยท่าทางขรึมวางมาดจนคนที่มองมาหลุดขำเพราะการกระทำที่ดูออก“เฮียน่ะหรอคะ แต่วันนั้น…อื้อ!” อยู่ๆ เธอก็ถูกเขากระทำอย่างไม่คาดคิด รันเวย์กลัวเธอหลุดพูดประโยคที่จะสร้างความอายให้กับเขาจึงปิดปากเธอด้วยปากของเขาพร้อมกับเหล้าที่เขากรอกเข้าไปในปากของเธอ อึก! เธอกลืนมันลงไปอย่างห้ามไม่ได้ ตาเล็กจ้องมองนัยน์ตาคมที่หลี่มองเธอด้วยสายตาคาดโทษ ก่อนที่เขาจะปล่อยริมฝีปากของตัวเองออกจากเธอ คนตัวเล็กนั่งนิ่งด้วยความตกใจที่ถูกรุกอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว“มึงรีบอะไรขนาดนั้นว่ะ เมียมึงช็อกแล้วนั่น”“มึงก็พูดไป

หลับสบายสุดๆ เตียงก็นุ่มแอร์ก็เย็นกับอ้อมกอดแสนอบอุ่น เอ๊ะ! อ้อมกอด! แขนใครว่ะ? ฉันลืมตาโผลงก่อนจะมองยังหน้าท้องที่ถูกรัดด้วยแขนแกร่งของใครบางคน ก่อนจะไล่สายตากวาดขึ้นไปมองใบหน้าที่หล่อเหลา เวลานอนเขาอยู่น่ารักมากๆ หล่อไปหมด หล่อแบบโฮกฮาก ขนตายาวเป็นแพ จมูกคมโด่งเป็นสัน ปากเข้ากับรูปหน้า เป็นบุญมั้ยหน๊อ! มีผัวหล่อขนาดนี้ เป็นถึงรองประธานบริษัท“จ้องขนาดนี้อยากโดนกดหรือไง” เสียงเข้มปลุกเธอตื่นจากภวังค์เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะลืมตาขึ้นมามองใบหน้าหวานตรงหน้า“ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?” ฉันถามออกไปอย่างงงๆ“ก่อนเธอ” อะไรนะ? ก่อนฉันงั้นเหรอแสดงว่าเขาก็ต้องรู้ตัวน่ะซิว่าฉันแอบมองเขาอยู่“แล้วทำไมไม่ลุก แล้วมากอดฉันทำไม อื้อ!” ไม่ทันจะได้พูดต่ออะไรปากของฉันก็ถูกปิดด้วยริมฝีปากหนาของเขา ฉันไม่ได้คิดจะขัดขืนเพราะเขาไม่ได้รุนแรงกับฉัน กลับกันเขาไล่จูบฉันอย่างนุ่มนวลกลีบปากหนาขบเม้มดึงขบกลีบปากบางเขาชอบสัมผัสที่ได้ลิ้มลองความหวานละมุนนุ่มนิ่มทำเอาเขาแทบอดใจไม่ไหว เขาคงต้องใช้ลูกไม้เพื่อหลอกล่อเธอเวลาต้องการสัมผัสร่างกายของเธออันหอมหวานนี้ เธอไม่ได้เซ็กซี่ขยี้ใจเหมือนผู้หญิงที่เขาเคยได้ลิ้มลอง แต่เธอมีเสน่

“ทำต่อไป จับให้ได้ ไล่ให้ทัน! คนอย่างรันเวย์ลื่นยิ่งกว่าปลาไหล” ประโยคนี้ของเฮียโรมันทำเอาฉันจำขึ้นใจ ชีวิตที่แสนสุขมาพร้อมกับความเหน็ดเหนื่อยจริงๆ ซินะ พระเจ้าขาขวัญอยากได้ผัวนะคะทำไมถึงส่งผัวแบบนี้มาล่ะคะ?!ในทุกวันฉันแทบไม่ได้ตามติดเขาอย่างที่ทุกคนคิดว่าจะต้องตามไปทุกที่หรอกนะ เวลาเขาทำงานฉันจะไม่ยุ่งหรือวุ่นวายและจะอยู่ในที่ของฉันเงียบๆ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีทำยังไงก็ได้ให้เขารักฉัน แต่กลับกันยิ่งเวลาที่เราใกล้กันใจฉันยิ่งเต้นไม่เป็นจังหวะ อ่อนไหวเหลือเกิ๊น ฮ่าๆๆๆ แต่จะให้ทำไงสามีหล่อขนาดนี้ใครจะอดใจห้ามใจได้ล่ะ ฉันคนหนึ่งแหละที่อดใจไม่ไหว อยากจะกลืนกินแต่ก็ต้องห้ามใจตัวเองไม่ให้ปล่อยใจง่ายๆ ไม่งั้นเขาต้องเห็นฉันเป็นของตายแน่ๆและแล้ววันที่ฉันต้องแสดงตัวก็มาถึงเมื่ออยู่ๆ ก็มีข้อความส่งเข้ามาในแชทสามีฉันว่า (คิดถึงจังค่ะ อยากนวดมั้ยค่ะ อยากเอามั้ยคะ) หึ้ย! อ่อยมากหล่อน ถึงว่ากลับบ้านดึกบ่อยๆ ไปกกยัยนี้แน่ๆ ทำตัวเป็นเสือหรือเห้! กันแน่คิดว่าตัวเองหล่อมากมั้ง เหอะ! ก็หล่อแหละ แฮะๆ ^^ เข้าเรื่องก่อน…วันนี้ฉันตามเขามาทำงานใช่! ฉันตามมาคุมค่ะทุกคนและเป็นอย่างที่คิดเลขาหน้าวอกที่ส่งแชทม

ฉันโมโหมากถึงมากที่สุดและไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงกล้าที่จะทำอะไรแบบนั้นลงไป มันไม่สามารถคุมตัวเองได้เลยแต่กลับกันฉันก็ได้รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองขึ้นมาบางอย่าง ใช่ความรู้สึกหวง! ฉันหวงเขา และไม่อยากให้ใครมายุ่งเลยต้องกำจัดสิ่งที่ไม่ควรออกไป“ฉันหวงเขามันจะผิดรึเปล่านะ?” คำถามที่เวียนอยู่ในหัวมันทำฉันแทบไม่เป็นอันทำอะไร เพราะเขาไม่ได้รักฉันหรือชอบฉันจริงๆ ทุกอย่างที่ทำมันคือนิสัยของคนกะล่อน เจ้าชู้ ทุกครั้งที่เริ่มมีบทบาทใจฉันมันก็คิดที่จะอยากให้เขามีฉัน…แค่ฉันคนเดียวเท่านั้น!“มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่ไปรอเฮียในรถล่ะ?” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นภรรยาของตนนั่งตากยุงอยู่หน้าบริษัท“เฮียไม่ต้องมาทำแสนดี เลิกแสดงได้แล้วนะเราอยู่กันสองคนไม่มีใครเห็นหรอก” เธอเอ่ยด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์นัก“แสดง? ทำไมเฮียต้องแสดงล่ะ ขวัญเป็นเมียเฮียนะ ต่อให้เฮียไม่ได้เต็มใจในตอนแรกแต่ตอนนี้เฮียเต็มใจที่จะมีหนูนะคะ” เอาแล้วไงทำไมอยู่ๆ หน้าฉันถึงได้ร้อนเห่อขึ้นมาแบบนี้นะ!“เลิกทำดีมันดุเสแสร้ง!” ฉันเอ่ยออกไปก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดลงเมื่อร่างสูงของเฮียเวย์พุ่งเข้ามา มือหน้าจับล็อกใบหน้าฉันเอาไว้และบดขยี้ริมฝีปาก

“สวัสดีค่ะสามีเพื่อน เพื่อนสามีของเพื่อน!” เสียงประสานที่แป๋นแล๋นดังขึ้นอีห่ามึงเอ้ยยย!“เพื่อนน้องขวัญนี่น่ารักดีนะครับ” พี่เตอร์เอ่ย อ๊าก! ยิ้มแบบนี้ใจหนูเหลวมากค่ะ“แล้วหนูไม่น่ารักหรอคะ?” เอาล่ะวิญญาณแรดเข้าสิงแป๊บ“น่ารักสิครับ” อร๊าย! เขินๆๆๆๆ ผู้ชายชมด้วยแหละ เอี๊ยด! เบรกแทบไม่ทันเมื่อหันมาสบสายตาเข้ากับผัวตัวเอง…ลืมผัวเลยกู!“แรดไม่ดูเวลาอีสวย” หลินเอ่ยกระซิบ ใครจะไปรู้ล่ะว่าจะลืมตัว“แล้วเฮียสั่งอะไรยังคะ?” ฉันหันไปถามด้วยรอยยิ้มที่สตอสุดๆ“ยังครับ!” มีครับนิ่งๆ ตอสะแรมาก“เดี๋ยวกูไปสั่งให้” พี่เตอร์เอ่ยก่อนจะลุกขึ้นไปทันที“เอ่อ เฮียเวย์คะขวัญมันพึ่งมาถึงยังไม่ได้สั่งอะไรเลยค่ะ เฮียไปสั่งให้มันได้มั้ยคะ?” หลินเอ่ยอย่างกล้าๆกลัวกับเฮียเวย์“หนูดื่มอะไร?”“ช็อกโกแลตเย็น หวานน้อยค่ะ” ฉันตอบออกไปพร้อมกับยิ้มหวานนิดๆ นิ่งค่ะอีเฮียหน้านิ่งมากพ่ออ!! เฮียเวย์พยักหน้าก่อนจะลุกออกจากโต๊ะ“อีแรด อีง่าว เป็นไงล่ะมึงแรดไม่เข้าเรื่อง”“อีปิงมึงอย่าพึ่งด่ากู กูสำนึกไม่ทัน!”“มึงดูไม่ค่อยอะไรกับเฮียเขาเลยนะขวัญ กูถามจริงๆมีอะไรกันว่ะ?” ฉันมองหน้าพวกมันก่อนจะเล่าให้ฟังทุกอย่าง“งั้นแสดงว่าม