Se connecterใครเป็นคนกำหนดหรอว่าความรักควรมีกันแค่สองคน? แต่สำหรับฉันความรักจะถ้ามีแค่สอง มันจะไปเร้าใจอะไรล่ะ!^ω^ ฉันเป็นเด็กต่างหวัดที่เข้ามาหางานทำในเมืองหลวง แต่เพราะชีวิตที่ขัดสน จนหมดหนทางจึงต้องจำใจขายร่างกายเพื่อหาเงินv_v และเป็นการขายครั้งแรกของฉัน แต่ปัญหาคือ ฉันต้องมีอะไรกับผู้ชายถึงสามคน!!!⊙_⊙ แต่แล้วเรื่องมันก็พลิกเมื่อเขาทั้งสามยื่นข้อเสนอให้ฉันว่า ให้มาเป็นเด็กในอุปการะของพวกเขาแทน และให้ย้ายไปอยู่ในบ้านส่วนตัวของพวกเขา หน้าที่ของฉันคือ....ทำความสะอาดบ้าน ทำอาหาร ทำทุกอย่างรวมถึงเรื่องบนเตียง≧∇≦ แต่มีข้อห้ามที่ว่าคือ •ห้ามรัก •ห้ามหึง •ห้ามหวง •ห้ามทำเกินหน้าที่ •ห้ามทำตัวเป็นเจ้าของ •เวลาอยู่ข้างนอกห้ามทำเป็นรู้จักกัน Σ (O_O แต่ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นี่สิ ฉันควรทำยังไง ●︿● *ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเพิอผลประโยชน์ของตนเองหากพบเห็น จะดำเนินคดีตามกฏหมาย*
Voir plus2ปีต่อมาเสียงคลื่นสาดกระทบฝั่งสายลมเย็นโชยมาไม่มีพัก ร่างของเด็กสาวตัวน้อยกำลังเล่นก่อทรายอยู่กับน้องชายที่พึ่งจะได้สองขวบ ร่างอ้วนจ้ำม่ำของเด็กชายนั่งกลมอยู่บนกองทราย"เชนทร์อย่าโยนขึ้นแบบนั้นมันโดนพี่นะ เฮ้อ! ทำไมดื้อจังพูดไม่ฟังเลยนะเดี๋ยวพี่จะตีแล้วนะเจ้าเด็กดื้อ!" เสียงใสของเด็กสาวเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อน้องชายที่ยังไม่รู้ความมากนักกำทรายโยนใส่ตัวเธอผู้เป็นพ่อและแม่นั่งฟังอยู่ใกล้ๆ ก่อนจะยิ้มขึ้นและเดินมานั่งข้างๆ "ไหนให้พ่อดูหน่อยเชนทร์หนูแกล้งพี่ข้าวหรอครับ?" รันเวย์ยื่นมือไปอุ้มลูกชายขึ้นมานั่งบนตัก"ค่ะ น้องแกล้งหนูไม่น่ารักเลย พ่อขาดุน้องเลยค่ะ""พ่อดุไม่ได้ครับ น้องยังไม่รู้เรื่องแต่พ่อจะทำแบบนี้ เชนทร์ครับวันหลังอย่าทำแบบนี้ใส่พี่อีกนะลูกถ้าเข้าตาพี่จะเจ็บตานะรู้มั้ยครับ"เจ้าลูกชายพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเข้าใจ "ส่วนหนูต้องสอนน้องนะคะรู้มั้ยลูก อะไรทำได้ อะไรทำไม่ได้ ตอนเด็กๆ พ่อไม่ตีหนูแต่พ่อจะสอนเหมือนที่พ่อสอนน้อง สอนให้เข้าใจดีกว่าใช้กำลังนะคะ""ค่ะพ่อขา แม่ขาไปเล่นน้ำกันค่ะ""ได้สิคะ เฮียไปเล่นน้ำกันค่ะ" "ครับ ขวัญ" รันเวย์ตอบกลับก่อนจะเรียกชื่อเธอเขามองหน้าเธ
"ขอบคุณนะครับที่เข้ามาในชีวิตเฮีย ขอบคุณนะครับที่เกิดมาเป็นลูกพ่อ"ทั้งชีวิตของเขาตอนนี้มีเพียงแต่เธอและลูกครอบครัวที่แสนสุข ชีวิตที่แสนจะเรียบง่ายแต่ก็ไม่ได้ง่ายเสมอไปเขาต้องทำงานแข่งกับคนอื่นๆเสมอถึงแม้จะเป็นรองประธานก็เถอะแต่มี้พียงคนเดียวที่เขาไม่คิดจะแข่งด้วยคือพี่ชายฝาแฝดของเขาปล่อยให้โรมันเป็นประธานนั้นแหละดีแล้วหลังจากมาอยู่ห้องพักฟื้นได้สองชั่วโมงบรรดาพ่อแม่และญาติพี่น้องของรันเวย์ก็พร้อมใจกันเข้ามาเพื่อดูหน้าหลานชายคนใหม่"หน้าตาน่าเกลียดน่าชังจริงๆหลานย่า เหมือนพ่อมันอีกแล้ว เห้อ!" มินตราเอ่ยขึ้นทำให้เรียกเสียงหัวเราะภายในห้องดังขึ้นมา"แม่ครับ ผมหล่อขนาดนี้ดีแล้วที่ลูกเหมือนผม เอ๊ะ! ลูกกูเหมือนมึงได้ไงไอโรไม่สิมึงนี่ขี้เหร่ ลูกกูหน้าตาดีเหมือนกู" รันเวย์เอ่ยขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ถึงจะหน้าเหมือนกันแต่เขาต้องหล่อกว่า"ประสาทนะมึงอ่ะ นี่ก็ลูกกูนะถ้าหน้าเหมือนกู!"โรมันเอ่ยพร้อมกับจ้องหน้าน้องชายแล้วกระตุกยิ้มขึ้นมาก่อนจะปรายตาลงมามองหน้าหลานชาย หน้าเหมือนพ่อก็จริงแต่ยังมีความคล้ายคลึงกับแม่อยู่บ้าง"แหม่! เฮียโรคะอยากเป็นพ่อของลูกขวัญก็ไม่บอก""เฮียไม่ติดนะ หึ!""แต่กูติดมึงหยุดเ
ฮึบ! อื้ออ! อื้ด!"เบ่งอีกนิดค่ะคุณแม่ หายใจเข้าลึกๆนะคะ เบ่งค่ะ!" ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่กำลังไหลออกมา ริมฝีปากซีดเซียว ร่างของเธอเกร็งมากขึ้นก่อนจะเริ่มออกแรงเบ่งอีกครั้งหลังจากพักหายใจ แต่เธอก็ยังคงมีกำลังใจอยู่ข้างๆ รันเวย์กุมมือของเธอไว้แน่น สายตาของเขาจ้องมองภรรยาตัวน้อยและด้านล่างสลับกันเขาจดจ่อชะเง่อคอมองเขาอยากเจอลูกใจจะขาดแต่ลูกก็ไม่ออกมาสักทีจริงๆ ควรออกง่ายสินี่ปวดท้องคลอดมาตั้งแต่เที่ยงคืนตอนนี้ยังไม่โผล่ออกมาเลย "ฮึบ! อื้ดด! ฮ้า! โอ๊ย!" เสียงหวานครางออกมาเมื่อความรู้สึกปวดร้าวหน่วงอยู่ที่บริเวณช่วงเชิงกรานกำลังทวีคูณมากขึ้น "หัวโผล่แล้วค่ะ หายใจเข้าลึกๆนะคะ พร้อมแล้ว เบ่งค่ะ!""อื้ออออ!"พรวด! แอะ! แอะ! อุแว้! อุแว้!"น้องผู้ชายนะคะ เกิดเวลา เก้านาฬิกาสี่ห้านาที""หนูเก่งมากเลยเด็กดี ลูกหน้าเหมือนหนูเลยนะครับ" ฟอด! รันเวย์ก้มลงมาเอ่ยข้างหูก่อนจะกดปลายจมูกลงยังแก้มนวลที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ "หนูอยากอุ้มลูกค่ะ""รอพยาบาลทำความสะอาดก่อนนะเดี๋ยวเขาก็อุ้มมาให้"ผ่านไปได้สักพักพยาบาลก็อุ้มทารกน้อยที่ถูกห่อตัวโผล่มาเพียงใบหน้าด้วยผ้าผืนสีฟ้า รันเวย์รับมาอย่างชำนาญแน่น
พอเริ่มใกล้ถึงวันคลอดเฮียเวย์จะรีบเคลียร์งานให้เสร็จและรีบกลับมาบ้านเพื่อคอยอยู่ใกล้ๆฉัน ภายในห้องนั่งเล่นของบ้านวันนี้คนในบ้านคือเกือบครบขาดเฮียโรมัน น้องมิริน แค่นั้น“พี่ขวัญเจ็บท้องมั้ยคะ” มิราเอ่ยถามฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ยังเลย แต่ก็มีเตือนๆมาบ้างแล้วล่ะ” ฉันตอบ“เห็นแบบนี้พี่ไม่อยากมีลูกเลย” พี่ควีนเอ่ย“ก็ไม่ต้องไม่แฟนซิ!” เฮียคิงเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มเล็กน้อย“คงไม่ได้ค่ะ เพราะควีนเป็นคนที่สวยและคนสวยจะไม่ยอมปิดโอกาสให้ผู้ชายเข้ามาแน่นอนค่ะ!” พี่ควีนตอบกลับด้วยท่าทางเชิด ก็สวยจริงนั่นแหละว่าไม่ได้นะ“อาควีนฉวย เหมือนหนูนะคะยุงคิง หนูจะมีแฟนหย่อๆ เหมือนอาควีน คิกๆๆๆ”“จริงหยอคะคนสวยของยุงคิงมาให้ยุงกอดหน่อยค่ะ” จบประโยคเฮียคิงสาวน้อยก็รีบวิ่งเข้าไปชูแขนให้ลุงอุ้มทันที พออุ้มได้เฮียคิงก็หอมแก้มสาวน้อยฟอดใหญ่“ปู่ปู่อยากหอมแก้มคนสวยเหมือนกันค่ะ” แด๊ดโรมเอ่ย พอได้ยินแบบนั้นก็รีบบอกใก้เฮียคิงปล่อยทันที“วางหนูยงเย็วๆ อื้อ จะไปหาปู่ปู่”“อะไรกันคะเนี้ย ปู่ปู่แย่งยาดมยุงคิงได้ไง”ปากพูดแต่ก็ยอมปล่อยค่ะ ก่อนจะวางก็หอมอีกฟอดใหญ่ๆ“ปู่ปู่ขา หนูฉวยปู่ปู่หย่อ ย่าย่าก็ฉวย หนูยักทูกโคนเยยค่า ยั
"หิวมั้ยคะ?"เสียงเอ่ยถามของเฮียรันทำให้ฉันหันกลับมามองหน้าของคนด้านข้างทันที"ไม่ค่ะ น้องง่วงมากกว่าขอนอนก่อนดีกว่าค่ะ"ฉันตอบก่อนจะทำท่าทางบิดขี้เกียจและเอนศีรษะลงมาซบไหล่กว้างของพี่ชายตัวเองก่อนจะหลับสนิทการบินในครั้งนี้ใช้เวลาไปสิบแปดชั่วโมงกว่าจะถึงมันเหนื่อยเอามากๆเลยฉันอยากจะนอนบนเตียงนิ่มๆจั
โอ๊ย! ชีวิตนี้มีแต่ความสุขมั้งนะเพราะตั้งแต่คุณสามีเปลี่ยนนิสัยฉันก็เหมือนกับเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดเพราะเขาดูแลเอาใจใส่ดีมาก อยากได้อะไรคือเปย์ไม่หยุด รักฉันหลงฉัน เยฉันเพียงผู้เดียว อุ๊ปส์! ก็นั่นแหละคนมันสวยก็จะลำบากใจนิดหน่อยแต่เชื่อเถอะฉันก็ไม่ได้ใจอ่อนซะทีเดียวหรอกนะเพราะผู้ชายคนนี้เจ้าเ
“แตกคามือเฮียเลย งั้นเรามาต่อกันนะคะ” จบประโยคของเขาเสื้อผ้าน้อยชิ้นของร่างเล็กก็ถูกปลดออกจากเรือนร่างอรชรทันที รอยยิ้มกระตุกขึ้นบนใบหน้าหล่อก่อนที่ขาเรียวจะถูกแยกออกจากกันจนกว้างใบหน้าคมก้มลงไปสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของร่องกลีบสวยก่อนจะใช้ลิ้นสากหนาปาดตวัดโลมเลียไปทั่วร่องแคบ แผล็บ! จ๊วบ! เนื้อแคมถูกด
"มึงแน่ใจใช่มั้ยไนท์ มึงเห็นจริงๆใช่มั้ย?" โซ่เอ่ยถามด้วยใจที่ร้อนรน"อืม กูเห็นเมื่อตอนเที่ยง กูกำลังคุยงานกับลูกค้าแต่สายตาทำให้กูเหลือบไปมองและเธอก็มองกู ก่อนจะเดินหนีไป กูจำไม่ผิดแน่ๆ เข้าไปข้างในกันเถอะ"ไนท์เอ่ยอธิบายให้เพื่อนตนเองฟัง ทั้งคู่ไปยืนหน้ารั่วประตูบ้านก่อนจะยื่นมือไปกดออด ไม่นานนัก