เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p)

เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-12
โดย:  จางเหมี่ยวเฟิ่งจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
247บท
20.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ใครเป็นคนกำหนดหรอว่าความรักควรมีกันแค่สองคน? แต่สำหรับฉันความรักจะถ้ามีแค่สอง มันจะไปเร้าใจอะไรล่ะ!^ω^ ฉันเป็นเด็กต่างหวัดที่เข้ามาหางานทำในเมืองหลวง แต่เพราะชีวิตที่ขัดสน จนหมดหนทางจึงต้องจำใจขายร่างกายเพื่อหาเงินv_v และเป็นการขายครั้งแรกของฉัน แต่ปัญหาคือ ฉันต้องมีอะไรกับผู้ชายถึงสามคน!!!⊙_⊙ แต่แล้วเรื่องมันก็พลิกเมื่อเขาทั้งสามยื่นข้อเสนอให้ฉันว่า ให้มาเป็นเด็กในอุปการะของพวกเขาแทน และให้ย้ายไปอยู่ในบ้านส่วนตัวของพวกเขา หน้าที่ของฉันคือ....ทำความสะอาดบ้าน ทำอาหาร ทำทุกอย่างรวมถึงเรื่องบนเตียง≧∇≦ แต่มีข้อห้ามที่ว่าคือ •ห้ามรัก •ห้ามหึง •ห้ามหวง •ห้ามทำเกินหน้าที่ •ห้ามทำตัวเป็นเจ้าของ •เวลาอยู่ข้างนอกห้ามทำเป็นรู้จักกัน Σ (O_O แต่ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นี่สิ ฉันควรทำยังไง ●︿● *ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเพิอผลประโยชน์ของตนเองหากพบเห็น จะดำเนินคดีตามกฏหมาย*

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

Episode.1 รับงาน

Hoy era mi intento número cincuenta y dos de celebrar la ceremonia de coronación de la Luna con el Alfa Callum Nash.

Esta vez, bloqueé todos los enlaces mentales externos. Solo nuestros familiares de sangre más cercanos podían entrar al terreno sagrado.

Tenía fiebre, el cuerpo ardiéndome… pero aun así me obligué a aguantar y repasar los últimos detalles de la ceremonia junto a los ancianos.

No muy lejos de ahí, Callum estaba arrodillado en la sala. Con toda la paciencia del mundo, le estaba aplicando medicina a Seraphina Vance, la Omega renegada que decía haberse torcido la pierna.

Mi madre y mi padre estaban a un lado, negando con la cabeza al ver la escena. En sus ojos… solo había lástima por mí.

—Nova Hunter, mira todo lo que has tenido que soportar por esta ceremonia… —dijo mi madre, con la voz cargada—. ¿Alguna vez su lobo ha llorado de verdad por ti?

Toda la manada Silvermoon sabía lo importante que era para mí esta ceremonia de coronación de la Luna. Yo quería recibir la bendición de la Diosa de la Luna… quería convertirme en la Luna de Callum, en todos los sentidos.

Pero justo cuando la luna alcanzó su punto más alto y el ritual de juramento estaba por comenzar…

Callum volvió a cancelarlo. Otra vez. Sin consultarme.

Cuando corrí hacia la sala, él me bloqueó en la puerta y me inmovilizó con la fuerza de su Alfa.

—La pierna de Seraphina empeoró. Tengo que llevarla con los sanadores ahora mismo —dijo rápido, sin siquiera mirarme a los ojos—. Cancelamos la ceremonia por ahora… te lo juro, en la próxima luna llena no me voy a ir.

Y así, sin más.

Se soltó de mi mano con brusquedad cuando intenté detenerlo, cargó a la débil Seraphina y la acomodó en el asiento del copiloto de su SUV.

Ese asiento… era mío.

En cinco años de vínculo como compañeros, esta era la vez número cincuenta y dos que me abandonaba por Seraphina… convirtiendo esta ceremonia sagrada en el hazmerreír de toda la manada.

Antes, mi loba habría perdido el control, gruñendo de rabia. Le habría mostrado los dientes, exigiendo respuestas… preguntándole por qué siempre me dejaba en los momentos más importantes.

Pero esta vez… me quedé quieta.

—La pierna de Seraphina no puede esperar… sería terrible que le quedara una cojera permanente —dije.

Callum se quedó congelado un segundo, claramente sorprendido por mi docilidad.

—Me alegra que lo entiendas —respondió—. Cuando vuelva esta noche, te traeré tu pastel de arándanos favorito.

Asentí levemente y lo vi subir la ventana y alejarse a toda velocidad.

En cuanto desapareció… la sonrisa se borró de mi rostro.

Se había olvidado de que era gravemente alérgica a los arándanos.

Odiaba los pasteles de arándanos. A quien de verdad le gustaban… era a Seraphina.

Hace mucho tiempo, él me trajo uno para animarme. No quise decepcionarlo, así que forcé un bocado… aunque sentía la garganta hinchándose. Después le conté sobre mi alergia.

En ese entonces, se sintió tan culpable que lo anotó en su comunicador de lobo… y juró que nunca lo olvidaría.

Había pasado apenas un año.

Y su “para siempre” … ya se había terminado.

Solté una risa baja, amarga, y regresé al terreno sagrado para anunciar la cancelación de la ceremonia.

Luego, sin dudarlo, arrojé la corona ceremonial de la Luna al fuego.

El crepitar de las llamas sonó especialmente fuerte en el silencio absoluto del lugar.

Y en ese momento… lo supe.

“Esos cinco años de apego… también debían desaparecer. Quemarse por completo. Igual que esa corona”, pensé.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
247
Episode.2 ซื้อร่วม
คอนโดแพรว เวลา 18:30น. 'อ๊าส์! อิ๊! อ๊อย! อ๊ะๆๆๆๆๆๆ' เสียงลามกที่ดังออกจากทีวีจอใหญ่ ภาพของชายหญิงที่กำลังร่วมรักกันอย่างเมามันส์ ใบหน้าที่ร้อนเห่อของฉัน ลมหายใจที่ติดขัดกับมือที่จิกหมอนตลอดเริ่มเรื่อง ก็ยัยเพื่อนสาวตัวดีนี่สิดันมาเปิดหนังโป๊ให้ฉันดู แค่เรื่องบนเตียงมันต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรอ กระแทกแต่ละทีเหมือนโกรธกันมาแต่ชาติปางก่อน แล้วฉันล่ะ (*>.ไม่อยากจะคิดเลย แต่บางทีเขาอาจจะอ่อนโยนกับฉันก็ได้ นี่มันหนังไงสร้างมาเพื่อความเร้าใจแหละ คิดบวกเขาไว้ยัยมิน↖ (^ω^) ↗ "เป็นไง โอเคมั้ย แต่นางเอกคนนี้เว่อร์เกินอ่ะ ของผู้ชายอันเล็กนิดเดียวทำเป็นร้องเหมือนโดนท่อนเท่าสากกะเบือ" แพรวพูดขึ้นก่อนจะเบ้ปากและส่ายหัวไปมา ความคิดของเพื่อนฉันคนนี้โจ้งแจ้งมากกกกก! "แพรวก็เขาเป็นนักแสดงมันก็ต้องมีแอคตงแอคติ้งกันบ้างแหละ ว่าแต่ทำไมต้องดูอ่ะ" ฉันถามออกไปด้วยใบหน้าสงสัย "แกทำหน้าตางี้โคตรน่ารักเลย เหมือนลูกแมวเลยมิน มาแม่ขอเกาคางหน่อยลูก ฮ่าๆๆ น่ารักจัง" แพรวยกมือขึ้นมาเกาคางฉันก่อนจะยิ้มและหัวเราะออกมา อะไรของเธอเนี้ยยยย!-_-+ "ดูทำหน้าเข้า บอกก็ได้ มันเหมือนการศึกษาอ่ะถ้าแกจำจากในนี้ไปใช้มัน
อ่านเพิ่มเติม
Episode.3 ครั้งแรก กระแทกยับ (nc+++)
สายตาทั้งสามคู่จ้องมองมาที่ฉัน ในขณะที่ฉันกำลังตกใจกับสิ่งที่ได้ยินอยู่เมื่อครู่ นี่พวกเขาเป็นคนประเภทไหนกัน คิดอะไรของพวกเขาอยู่ งานแรกก็เจอทีเดียวสามคน ตายแน่ยัยมิน!!〒_〒"พร้อมรึยัง!" "มานี่สิ มานั่งบนตักฉัน"ฉันลุกเดินไปตามคำสั่งของเขา ผู้ชายที่ชอบยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งมาเวลามองหน้าฉัน ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนตัก อยู่ๆมือหนาของเขาก็รวบกอดเอวฉันไว้มันคือเรื่องปกติสินะ อยู่ๆภาพที่แพรวสอนฉันก็แวบเข้ามาในหัว ใช่ต้องทำให้เขาพอใจ ฉันค่อยๆยกมือขึ้นไปลูบแผงอกแกร่งผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาว สายตายั่วยวนที่ถูกฝึกมาอย่างดีก็เอามาใช้ให้หมด ยิ่งฉันมองหน้าเขาใจฉันมันก็สั่น ทำไมพวกเขาถึงได้หล่อลากดินขนาดนี้นะ ใจเย็นไว้มิน เย็นไว้ลูก"เธอดูตื่นเต้นนะ มือเย็นเฉียบเลย""คงงั้นมั้งคะ ก็นี่มันครั้งแรกของหนูนี่""หึ! ขนาดครั้งแรกยังอ่อยเก่งขนาดนี้ เธอคงฝึกมาดีสินะ""รู้ดีจังเลยนะคะ"ฉันยกมือขึ้นไปลูบใบหน้าหล่อเหลาของเขา และในจังหวะนั้นเอง แขนฉันก็ถูกดึงขึ้นจนเซ หน้าฉันไปชนกับแผงอกอย่างจัง หื้ม! ตัวหอมจัง ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเป็นเขาผู้ชายหน้าตาเย็นชา "เบาๆหน่อยสิว่ะ ไอโรม!""กูไม่ได้มีเวลาขนาดนั้น กูซื้อมาเอาไม่ได้ซื้อ
อ่านเพิ่มเติม
Episode.4 สัญญาและข้อห้าม (เด็กในอุปการะ)
ใบหน้าหล่อทั้งสามจดจ้องไปที่หญิงสาวที่มีหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก หลับสนิทหลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจบนเตียง ร่องรอยบนผิวขาวๆที่เห็นเด่นชัด ทำให้ชายหนุ่มทั้งสามรู้สึกผิดในใจนิดๆ"คิดว่าถ้าตื่นมาเธอจะเป็นยังไง"คิม หรือหมอคิม ทันตแพทย์หนุ่มจอมทะเล้นพูดขึ้นหลังจากจ้องมองหญิงสาวมานาน"คงจะมีไข้ เธอยังเด็ก"โรม หรือหมอโรม หมอเฉพาะทางสูตินรีแพทย์ กล่าวขึ้น"พวกนายรู้ปัญหาของเธอรึยัง ว่าทำไมถึงต้องมาขายตัว"แทน หรือ หมอแทน หมอเฉพาะทางศัลยแพทย์หัวใจ ถามพวกเขาหลังจากคุยโทรศัพท์จบไม่นานก่อนเดินกลับเข้ามาในห้อง"ปัญหาอะไรหรอพี่"คิมเอ่ยถามขึ้น"เธอมีปัญหาทางบ้าน ที่ดินของตายายกำลังจะถูกยึดเพราะโดนคนที่มีอิทธิพลภายในพื้นที่โกง เธอจึงต้องหาเงินไปปลดหนี้ทั้งหมด เธอเป็นเด็กดี เธอมีแค่ตากับยายเท่านั่น เธอจึงยอมขายร่างกายตัวเองเพื่อแลกเงิน"แทนพูดจบก็มองไปยังร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียง"เงินเท่าไหร่ ถึงต้องขายตัว"โรมถามขึ้น หลังจากที่ฟังจนจบ"สี่แสน เธอต้องการเงินสี่แสนเพื่อปลดหนี้""ขายครั้งแรก จะได้เท่าไหร่ ยังไม่ถึงแสนด้วยซ้ำ""แต่กูว่ามีนะ ไอโรมบ้านส่วนตัวของพวกเรา ไม่มีแม่บ้านประจำนี่ ทำไมเราไม่จ่ายเงิ
อ่านเพิ่มเติม
Episode.5 อยากเอากับเธอ
หลังจากที่ออกมาจากโรงแรมหมอแทนเขาก็มาส่งฉันที่ห้องพักและขับรถออกไปโดยไม่พูดอะไรสักคำและขับออกไปทันทีฉันกลับขึ้นและจัดการตัวเองใหม่ทันทีแล้วคิดไว้ว่าจะไปส่งเงินให้ยาย ก่อนที่ฉันจะออกจากออกฉันเหลือบไปเห็นเสื้อคลุมสีดำของหมอแทนก็เผลอยิ้มออกมาอย่างได้ตั้งใจและปิดประตูเดินออกไปทันทีธนาคารเวลา 12:00 น.ฉันจัดการส่งเงินไปให้ยายโดยด่วน พอเสร็จก็โทรหายายทันที"ยายจ๊ะ หนูส่งเงินไปให้แล้วนะ ยายให้น้าชมพาไปถอนที่ธนาคารได้เลยนะจ๊ะ"(เท่าไหร่ล่ะมิน!)"สี่แสนจ๊ะ ยายถอนออกมาให้หมดเลยนะ"(ไม่ต้องหรอก หนี้ทั้งหมดถูกใช้หมดแล้ว)"ถูกใช้หมดแล้ว ได้ไงจ๊ะยาย ใครเป็นคนจ่าย"(ไม่รู้สิแต่เขาบอกว่าเป็นเจ้านายของมิน คุณหมอแทนนี่แหละ เขาจ่ายหนี้ทั้งหมดให้ยายเรียบร้อย และเห็นว่าอีกสามวันจะมาไถ่ที่กั้นเขตให้ เจ้านายมินเขาใจดีมากเลยนะ อย่าลืมตอบแทนคุณเขาด้วยล่ะที่ช่วยเหลือเรา ส่วนเงินที่ส่งมายายไม่ถอนหรอก ยายเก็บไว้ให้มินในยามต้องใช้แทนละกันนะลูก)"ไม่ต้องหรอกจ๊ะยาย ยายเอาไว้ใช้เถอะนะ หนูยังพอมีใช้อยู่เลย งั้นแค่นี้ก่อนนะจ๊ะยาย รักยายนะ ฝากบอกตาด้วยปิดเทอมแล้วมินจะออกรถไถให้คันหนึ่ง ให้ซิ่งทะลุทุ่งไปเลย"(ฮ่าๆๆ ไ
อ่านเพิ่มเติม
Episode. 6 คนอย่างฉันไม่มีคำว่าน้ำเดียว (คิม&มิน)
ห้องนอนคิม พอล้างถ้วยเสร็จฉันก็เข้ามารอภายในห้องนอนสีขาวสว่าง ของทุกชิ้นถูกจัดวางไว้อย่างระเบียบเรียบร้อยไม่มีแม้แต่เศษกระดาษตกอยู่บนพื้นที่เงาแวววับ แอร์ภายในห้ององศาที่ปกติแต่ภายในใจกลับร้อนรุ่มกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุข ไม่รู้เป็นเพราะตื่นเต้นหรือฉันแค่กลัวเรื่องนั่นกันแน่ แต่พอชุกคิดขึ้นได้ว่าที่ทำอยู่นี่คืองานและหน้าที่ของฉัน แกร๊ก! เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงของเขา ผิวที่ขาวเนียนกับมัดกล้ามที่เนืองแน่นบนร่างกายของเขา หยดน้ำสีใสติดตามร่างกายท่อนร่างที่ปิดด้วยผ้าเช็ดตัวผืนสีขาว ผมที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ "หิวแล้วหรอ เธอพึ่งจะกินอิ่มไปไม่นานนี่เองนะ" เขาพูดขึ้นก่อนจะยกยิ้มมุมปากและเดินมานั่งลงหันหลังเขาระหว่างข้างของฉันและยื่นผ้าผืนเล็กสีขาวมาให้ฉัน "คะ!" ฉันพูดขึ้นด้วยความสงสัย "เช็ดผมให้หน่อยสิ!" "อ๋อ! ค่ะ" ฉันเอื้อมมือไปหยิบผ้ามาและเช็ดลงไปที่ผมของเขาเบาๆ "ดีขึ้นรึยัง!" อยู่ๆเขาก็พูดขึ้น "อะไรหรอคะ" "ก็....น้องสาวเธอ อาการมันดีขึ้นมั้ย" คำตอบของเขาทำเอาฉันถึงกับพูดไม่ออก และรู้สึกได้ว่าหน้าตัวเองนั่นต้องแดงแน่ๆ(=゚Д゚=) "เงียบทำไม ฉันถามอยู่นะ" "กะ...
อ่านเพิ่มเติม
Episode.7 เธอก็ไม่ต่างกัน
ห้องนอนมินฉันตื่นขึ้นมาช่วงสายของอีกวัน ก่อนจะลุกขึ้นและกลับเข้ามายังห้องของตัวเอง ร่างกายที่รู้สึกปวดเมื่อยและช่วงล่างที่แสบ จนฉันร้องซี๊ดออกมา ภาพสะท้อนในกระจกทำให้ฉันรู้ได้ว่าร่างกายฉันผ่านศึกหนักมาแทบทั้งคืน กว่าจะได้พักฉันต้องขอร้องอ้อนวอนเขาให้หยุดแต่มีหรือที่เสือผู้หิวโหยอย่างเขาจะฟัง"แกต้องอดทนนะ แค่นี่เอง"พูดจบฉันก็ยิ้มออกมาให้ภาพสะท้อนของตัวเองดีหน่อยที่วันนี้มีเรียนช่วงบ่ายฉันเลยได้มีเวลาพักอีกสักนิด ร่างกายที่อ่อนแรงของฉันล้มตัวนอนลงบนเตียงนุ่มหลังจากผ่านการชำระล้างร่างกายมาเรียบร้อยแล้วก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นทำให้ฉันหอบร่างที่เหมือนคนไร้วิญญาณเดินไปเปิดประตูแกร๊ก!"หลับอยู่หรอ! ฉันเคาะเรียกตั้งนาน"เสียงทักของคนร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าฉันถามออกมาก่อนที่คิ้วหนาของเขาจะขมวดชนกัน"ค่ะ คุณหมอพึ่งกลับมาหรอคะ หิวรึเปล่า เดี๋ยวมินทำอะไรให้ทานค่ะ!""ไม่ต้อง! ฉันทำเองได้ วันนี้ไม่มีเรียนหรอ""มีค่ะ แต่มีช่วงบ่าย""อือ! ถ้าใกล้จะถึงก็เข้าไปเรียกฉันในห้องด้วยล่ะ!""คุณหมอจะไปส่งมินหรอคะ?""ถามมากจริง แค่ทำตามก็พอ และเลิกเรียกฉันแบบนั่นให้เรียกว่า พี่โรมแทน""ค
อ่านเพิ่มเติม
Episode.8 ห้องครัว (โรม&มิน)
มหาลัยbbภายในคลาสเรียนฉันกับแพรวนั่งคู่กันด้านหลังห้องฟังบรรยายจากอาจารย์ผู้สอน แต่ใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยสักนิดจนโดนแพรวสะกิดอยู่หลายครั้ง"แกเป็นอะไรมิน ทำไมดูเหม่อๆ"ถามฉันด้วยท่าทางสงสัย"ฉันโอเคแค่เหนื่อยๆอ่ะ""เหนื่อยๆ นี่อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนจัดหนัก"แพรวเข้ามากระซิบใกล้ๆฉัน"อืม เขาไม่เหนื่อยกันบ้างรึไงก็ไม่รู้""อิจฉาจัง! แซ่บป่ะ""ก็ได้อยู่""หราาาาา!"หลังเลิกเรียนฉันกับแพรวก็ชวนกันไปหาอะไรกินที่ห้างก่อนกลับ และที่เราเลือกคือชาบู"หื้อ! อร่อยมาก!"แพรวพูดออกมาหลังจากกินหมูเข้าไป"เว่อร์จริงๆเลยนะแพรวเนี้ย!""ก็มันอร่อยนี่!"ในระหว่างที่เรานั่งกินกันอยู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาหล่อ ออกแบดๆ ใส่ช็อปวิศวะเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ ฉันกับแพรวมองหน้ากันเป็นเชิงสงสัย"มีอะไรรึเปล่าคะ?"แพรวถามออกไป"พี่ขอไลน์เธอหน่อยสิ!""หนูหรอคะหรือว่าเพื่อนหนู"แพรวถามผู้ชายคนนั้นกลับไป"เธอนั่นแหละ"เขาตอบกลับก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้แพรว แพรวยิ้มออกมาเบาๆก่อนจะรับโทรศัพท์มาพิมพ์ไอดีไลน์และยื่นกลับคืนกลับไปให้เขา ผู้ชายคนนั่นยิ้มให้แพรวก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง"เสน่ห์แรงจังเลยนะ"ฉันพูด
อ่านเพิ่มเติม
Episode.9 เรียกฉันว่าแด๊ดดี๊ (โรม&มิน)
ตึก! ตึก!ฉันก้าวเท้าเดินตรงไปยังห้องนอนของหมอโรม และไปหยุดยืนอยู่ข้างหน้าห้องนอนของเขา ก่อนจะยกมือขึ้นไปเคาะประตูก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"เข้ามา!"หลังจากที่ฉันได้ยินเสียงของคนด้านในตะโกนออกมาเป็นการอนุญาต มือของฉันก็ยื่นไปจับลูกบิดประตูเปิดเข้าไป ก่อนที่จะปิดกลับดั่งเดิม ฉันสาวเท้าเข้าไปใกล้ๆคนร่างสูงที่นอนไถ่ไอแพดอยู่บนเตียง ก่อนที่เขาจะละสายตาจากหน้าจอขึ้นมามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า"ชุดนอนไม่ได้นอน หึ! เข้าใจใส่ดีนี่!"เขาพูดก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายออกมาเบาๆ และยื่นมือไปวางไอแพดไว้บนหัวเตียง และลุกขึ้นมานั่งและจ้องมองฉัน"นั่งลงสิแล้วคลานเข้ามาหาฉัน!"เขาออกคำสั่งก่อนที่ขาทั้งสองข้างของฉันจะคุกเข่าลงไปและคลานเข้าไปหาเขาช้าๆ"น่ารักเป็นบ้า! ยัยแมวยั่วสวาท!""พี่โรมจะให้มินทำอะไรคะ?"เขามองฉันด้วยสายตาที่หื่นกระหายและยิ้มออกมา ก่อนจะพูดขึ้น"อมให้ฉันหน่อยสิ!""ค่ะ"พูดจบฉันก็ขยับเข้าไปใกล้ๆให้อยู่ในระหว่างขาของเขา และดึงกางเกงนอนลงโดยมีเขาช่วยจับมันไปกองไว้ที่พื้น เผยให้เห็นท่อนเอ็นยักษ์ที่กำลังชูคอผงาดอยู่ จนฉันเผลอกลืนน้ำลายลงคอดัง อึก! ก่อนที่มือของฉันจะค่อยๆยกขึ้นไปจับและใช้ลิ้นโลมเลียลง
อ่านเพิ่มเติม
Episode.10 หนูจะเป็นเด็กดีของป๊ะป๋า (แทน&มิน)
คอนโดแพรวเวลา 14:10 น.ฉันที่นั่งทำรายงานอยู่นั่นก็ต้องละสายตาขึ้นไปมองเพื่อนสาวที่นอนยิ้มจนแก้มแทบแตก ดิ้นไปดิ้นมาจนผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่"แพรว! ดิ้นอยู่ได้อ่ะ เป็นไรเนี้ย""อุ้ย! โทษที แฮะๆ"แพรวลุกขึ้นมาพูดและยิ้มส่งมา"เป็นอะไร ทำไมต้องดิ้นขนาดนั้น?""แกจำพี่คนนั้นได้ป่ะ คนที่มาขอไลน์ฉันอ่ะ"ฉันมองหน้าแพรวและนึกขึ้นได้ น่าจะเป็นผู้ชายที่มาขอไลน์ตอนไปกินชาบูแน่เลย"ใช่คนที่ใส่ช๊อปวิดวะป่ะ!""อือ! ≧ω≦""ทำไมอ่ะ คุยกันอยู่หรอ?""อืม! พี่เขาชื่อแบล็ค เป็นลูกชายของคุณหญิงรุ้งรวีกับท่านนายพลวินัย โปรไฟล์โคตรดีอะแก แต่ติดอย่างเดียว....เฮ้อ!"ทีแรกพูดออกมาด้วยท่าทางยิ้มๆแต่พอมาอีกทีกลับทำหน้าหง่อยซะงั้น อะไรของเธอ!"อะไรอ่ะ ติดอะไร"ฉันถามออกไปด้วยความอยากรู้"พี่เขาโคตรเจ้าชู้เลย เปลี่ยนผู้หญิงยิ่งกว่าเสื้อผ้า แล้วแต่ละคนคือโคตรดีพริตตี้ พีอาร์ แต่ดูฉันสิมิน แค่ผู้หญิงขายตัวคนหนึ่ง"เมื่อได้ยินแบบนั้นฉันรีบลุกขึ้นไปนั่งข้างๆแพรวและจับมือแพรวไว้"แพรว อย่าคิดแบบนั้นสิ ทำไมแพรวไม่ลองไปทำงานแบบนั่นดูล่ะ ลองไปสมัครดูเผื่อได้""เคยไปสมัครดูแล้ว แต่มันไม่ใช่งานถนัด ตลกชีวิตชะมัด! ฉันคงติดรสชา
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status