Tous les chapitres de : Chapitre 101 - Chapitre 110

ระรินน์ตอบออกมาอย่างไม่กระดากอาย สันต์ชอบใจ ยังคงจูบไซ้แผ่นหลังอย่างอ้อยอิ่งเหมือนจะไม่ยอมแยกจาก เอวยังขยับเบาๆ ย้ำความรู้สึกเสียวซ่านไม่คลายกระทั่งพายุสวาทที่สาดซัดอยู่ภายในกายสาวเริ่มสบงลง เขาจึงยอมถอนแท่งเอ็นออกจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋“อ๊า… ”ระรินน์พริ้มตาร้องคราง…หล่อนรู้สึกโล่งรูขึ้นมาทันทีเมื่อสันต์คืนอิสรภาพให้กับช่องทางน้อยๆ ที่ต้องขยายรับตัวตนยาวใหญ่ราวกับท่อนแขนหล่อนมาพักใหญ่ๆ ทำเอาหายใจแทบไม่ออกสันต์ก้มลงมองน้ำกามสีขาวขุ่นข้นของตัวเองที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานกำลังไหลตามลำเนื้อออกมาจากปากรูร้อนลื่นไปด้วยน้ำใคร่จากการร่วมรักอย่างเร่าร้อนเมื่อครู่ตอนที่ 13อีกสามวันต่อมาหลังจากวันที่เกิดสัมพันธ์สวาทในห้องออกกำลังกาย ระรินน์ก็ไม่ได้เข้ามาออกกำลังกายกับเขาอีกเลยเป็นเพราะความกระดากอาย…รู้สึกเขินกับสิ่งที่ทำลงไป ทำให้ระรินน์พยายามแยกตัวออกห่างจากพ่อสามี เมื่อหล่อนเห็นว่าตอนนี้สันต์กลับมาแข็งแรงดีแล้ว โดยหารู้ไม่ว่าสันต์แอบเฝ้ารอคอยหล่อนทุกลมหายใจเข้าออก… รอว่าเมื่อไรระรินน์จะกลับมาที่ห้องออกกำลังกายอีกครั้งกระทั่งตอนใกล้ค่ำของวันหนึ่ง…สันต์มองออกมาจากกระจกด้านในขอ

ทำเอาเส้นขนของระรินน์ลูกซู่ไปทั้งร่าง ไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะหักห้ามใจไม่ให้มีอารมณ์ไปกับการจู่โจมสุดเร่าร้อนของเขา“อ่า… หนูจ๋าลุงหิวนม… หิวเหลือเกิน”สันต์ออดอ้อนเหมือนเด็ก…กล่าวเสียงกระเส่าขณะฝ่ามือใหญ่ไล้ลูบผ่านซอกรักแร้เข้ามาตะล่อมบีบสองเต้าอวบใหญ่ เขย่าขยำเต้าเนื้อนุ่มนิ่มอย่างมันมือ บีบจนเนื้อขาวๆ ปลิ้นออกมาจากซอกนิ้วมือหยาบใหญ่“อู้ววว… นมใหญ่เหลือเกินหนูจ๋า… ”สันต์ยังกอดหล่อนจากทางด้านหลัง กดจมูกจูบไซ้หัวไหล่ เบียดกายแนบชิดจนท่อนเอ็นลำมหึมาเสียดสีอยู่ระหว่างง่ามก้นของหล่อน“หนูจ๋า… ลุงอยากกระแทกสุดๆ… ”สันต์จับร่างของระรินน์พลิก…หล่อนจำต้องคว่ำลงคุกเข่าบนโซฟา ข้อศอกตั้งชันอยู่บนพนักโซฟา แอ่นก้นออกมาหาร่างสูงใหญ่ที่ยืนประกบอยู่ทางด้านหลัง“ขอลุงเลียนะจ๊ะ… ”สันต์หื่นจัด…ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากก่อนจะขยับมายองๆ อยู่ทางด้านหลังพร้อมกับเอามือแบะก้นของหญิงสาวแหกอ้า“อู้ววว… แม่คุณเอ๊ย… ”ดวงตาของสันต์เบิกโพลง…จ้องมองยวงสวาทสีชมพู โหนกนูนเหมือนส้มโอสองกลีบประกบกัน แอ่นอ้าออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลัง รีบก้มลงปาดลิ้นกระแทกเสยเข้าใส่กลีบสาวอย่างเมามัน เลียจนน้ำหอยแตกซ่อนออกมาอาบลิ้นแพล

แก่นกายของสันต์แตกต่างจากของแทนไทที่เล็กและสั้น ไม่เคยกระแทกกระทั้นได้เหมือนกับของสันต์ที่กำลังเติมเต็มให้อย่างถึงอกถึงใจอยู่ในเวลานี้“อ๊อย… อูยยย… ลุงสันต์จ๋าเสียวมากจ้ะ… ”เสียงของระรินน์สั่นเครือ ใจจะขาดลงรอนๆ ตัวอ่อนตัวงอ ลำเอ็นร้อนผ่าวทะลวงเข้ามาสุดตอโคน“ซี้ดดด… อ่า… ลุงจ๋าฝืดมาก แน่นมากจ้ะ… ไม่ไหวแล้ว… ”ระรินน์เหลียวหลังกลับมาส่งสายตาวิงวอนราวกับว่าจะทนไมไหว“ไหวครับ… ดูสิดูดเอ็นลุงเข้าไปมิดโคนขนาดนี้”สันต์หลุบตาลงมองภาพตรงง่ามขา…ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมีอารมณ์เมื่อเห็นเส้นเลือดลายเอ็นโอบรอบลำมหึมาของตัวเอง กำลังครูดเข้าใส่ปากรูสีชมพู หนีบลำหนึบแน่น มองเห็นเป็นขอบนูนรัดลำเอ็น กำลังขยับเข้าออก ตอกตำเต็มลำเต็มรูตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…“อ๊อย… ลุงจ๋าแน่นสุดๆ… อ๊า… อ๊า… อ๊า… แตกเถอะจ้ะรูอ้าหมดแล้ว… ”หลังจากอดทนให้แก่นกายของสันต์สอดใส่มาพักใหญ่ๆ ระรินน์ถึงกับต้องเกลือกใบหน้าซบกับหลังมือของตัวเองที่เกาะพนักโซฟาเอาไว้แน่นแต่ก้นยังแอ่นสู้กับคนข้างหลัง สันต์เรี่ยวแรงดีเหลือเกิน กระแทกกระทั้นอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย“จะรีบไปไหนครับ… ลุงยังไม่หายคิดถึงเลยจ้ะหนูจ๋า… ซี้ดดดดด… ”สันต

อีกครึ่งชั่วโมงต่อมาระรินน์เสร็จจากอาบน้ำ หล่อนเดินเข้ามายังห้องครัวที่อยู่หลังบ้าน เห็นป้าชื่นกำลังเตรียมอาหารขึ้นโต๊ะเอาไว้ให้เหมือนเช่นทุกวัน“ป้าชื่นจ๊ะ… วันนี้มีอะไรกินบ้าง”ระรินน์ถาม“มีหลายอย่างเลยค่ะ… มีทั้งแกงเผ็ดไก่บ้านและแกงป่าปลาช่อนของโปรดคุณสันต์… ”“น่ากินจังค่ะ… ดูหน้าตาแล้วต้องอร่อยแน่ๆ”ระรินน์จ้องมองอาหารในชามกระเบื้องสีขาว“อาจจะเผ็ดนิดนึงนะคะ… ”“ค่ะ… หนูกินเผ็ดได้แล้วค่ะ… เพราะว่าตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็ได้กินของเผ็ดฝีมือป้าชื่นบ่อยๆ… ”“นั่นสิคะ ป้าว่าคุณรินน์เริ่มกินเผ็ดตามเจ้าของไร่ เพราะคุณสันต์ชอบอาหารเผ็ด แต่ถ้าวันไหนอยากได้เมนูอะไรเป็นพิเศษหรืออยากกินอาหารเหนือก็บอกป้าได้นะจ๊ะ… เพราะว่าบางวันป้าก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะทำอะไร… ”ป้าชื่นรู้สึกว่าบางครั้งการทำตามเมนูในแต่ละวันก็น่าเบื่อ จึงอยากคิดเมนูแปลกๆ บ้าง“ได้ค่ะ… งั้นอาทิตย์หน้าป้าชื่นจัดอาหารเหนือทั้งอาทิตย์เลยนะคะ… ”“ได้เลยค่ะ ว่าแต่คุณรินน์จะทานข้าวเลยไหมคะเดี๋ยวป้าช่วยตักข้าวให้… ”“ไม่เป็นไรค่ะป้า… เดี๋ยวรอลุงสันต์มาก่อนก็ได้”“ค่ะ… งั้นป้าขอตัวก่อนนะคะ”“ขอบคุณมากจ้ะป้าชื่น”ระรินน์กล่าว…ก่อนที

สันต์หันมาบอกหญิงสาว สะดุดตากับชุดนอนเนื้อผ้าซาตินสีครีมบางๆ เป็นชุดนอนแบบสายเดี่ยวเกาะไหล่คอกว้างลึก อวดทรวงอกสุดเซ็กซี่“ขอบคุณค่ะ… ”“ไม่เป็นไร… เรื่องแค่นี้เอง… ”สันต์กล่าว ตาเหลือบมองหนังสือนิยายที่วางอยู่บนโต๊ะก่อนจะเอ่ยถาม“หนังสือเล่มนี้เป็นผลงานของหนูใช่ไหม… ”สันต์เอื้อมมือหยิบหนังสือนิยายขึ้นมาดูหน้าปกเป็นรูปหญิงชายโอบกอดกันหวานชื่น“ค่ะ… เป็นนิยายเรื่องแรกๆ ที่หนูเคยตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ค่ะ… ”หญิงสาวตอบ“นามปากกาน่ารักจัง… ”สันต์เพ่งมองตัวหนังสือสั้นๆ ที่โปรยอยู่ใต้ชื่อเรื่องของนิยาย“ค่ะ… ”“เก่งจัง… คนที่เขียนนิยายได้เป็นเล่มหนาขนาดนี้คงจะต้องมีจินตนาการสูง… ”สันต์กล่าวไปตามที่ตัวเองคิด“ก็น่าจะใช่ค่ะ… แต่อันที่จริงการเขียนนิยายก็เหมือนการเล่าเรื่อง เป็นการบอกเล่าชีวิตคนนั้นคนนี้ผ่านตัวอักษรค่ะ… ”“แล้วเรื่องราวในนิยายที่เขียน… มีบ้างไหมที่หนูเอามาจากชีวิตจริง”สันต์อยากรู้“นิยายที่เขียนจากประสบการณ์ชีวิตจริงก็มีบ้างค่ะ… แต่ทุกเรื่องต้องเติมแต่งให้เป็นนิยาย… ”“ยังไงครับ… ”สันต์ทำท่าทางอยากรู้..... “ก็เพราะว่าในชีวิตจริงของคนเรานั้นมีหลายอย่างที่เราไม่อาจจะ