“ลุงไม่คิดว่ายุคนี้แล้วยังจะมีคนคิดขายลูกกินเหมือนอย่างแม่เลี้ยงใจร้ายของหนู… โชคดีที่หนูหนีมาได้ทัน… ”พันนารู้สึกตกใจกับเรื่องราวที่ได้รู้ “หนูคงไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว”เสียงสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ ถ้าหล่อนโดนจับตัวขึ้นรถตู้ของเสี่ยชัชที่กำลังขับมารับตัว ป่านนี้คงโดนปู้ยี่ปู้ยำไม่เหลือชิ้นดี “ตอนนี้หนูอายุเท่าไรแล้วครับ”“ยี่สิบสองค่ะ”“บรรลุนิติภาวะแล้ว… ชีวิตเป็นของหนู หนูย่อมมีสิทธิ์ในชีวิตของตัวเอง… เรียนจบปริญญาตรีแล้วนี่นาน งั้นระหว่างนี้ที่หนูกำลังหางานทำก็พักที่นี่ไปก่อน ไม่ต้องเกรงใจลุงนะ… ”กังวานเสียงทุ้มช่างอบอุ่นหญิงสาวมองเห็นความเอื้ออารีและจริงใจที่ฉายประกายออกมาจากดวงตาของลุงพันน์ รู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้เขา“ขอบคุณค่ะ… ขอบคุณที่ช่วยหนู”สองมือกระพุ่มไหว้ซาบซึ้งใจ ค่อยๆ ขยับลงมาคุกเข่ากับพื้นแล้วก้มกราบลงมาที่ตักของลุงพันน์“ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เอง บ้านของลุงก็กว้างขวางใหญ่โต อันที่จริงหนูอยากอยู่นานแค่ไหนก็ได้… ”เจ้าของบ้านกล่าวอย่างเปิดทาง…มือใหญ่เอื้อมลงมาแตะไหล่ของหญิงสาว ค่อยๆ โอบประคองให้หล่อนลุกขึ้นจากพื้นมานั่งลงบนโซฟาคุยกันต่อจากการคุยกันทำให้น้ำฝน
Last Updated : 2026-09-18 Read more