“ข้าวหอม… ลูกมาร์ชไปไหนจ๊ะ… ”ลุงเมฆกล่าวเมื่อกลับมาจากไร่แล้วเห็นว่าเปลของลูกว่างเปล่า เห็นแต่แม่ของลูกที่กำลังนั่งพับผ้าอยู่ในห้องนอน‘มาร์ช’ คือชื่อของลูกชายซึ่งเมฆเป็นคนตั้งให้เองเพราะว่าเกิดเดือนมีนาคม และยังคล้องกับ ‘เมฆ’ ซึ่งเป็นชื่อของพ่อ“คุณยายอุ้มไปกล่อมนอนที่ห้องค่ะ… ”ข้าวหอมตอบสามี…คุณยายที่ถูกเอ่ยถึงคือแม่ชบาของหล่อนนั่นเองที่ตอนนี้ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของลุงเมฆ เพราะว่าข้าวหอมไม่อยากให้แม่ต้องอยู่คนเดียวตอนแรกชบารู้สึกเกรงใจที่จะย้ายมาอยู่ด้วยกันเพราะเกรงใจลุงเมฆทว่าสุดท้ายก็ทนเสียงคะยั้นคะยอไม่ไหวจึงยอมมาอยู่ด้วยกัน ชบาช่วยเลี้ยงหลานเรื่อยมานับจากข้าวหอมคลอดและตอนนี้น้องมาร์ชในวัยหนึ่งขวบที่กำลังจ้ำม่ำน่ารักน่าชังได้กลายเป็นขวัญใจของคนทั้งบ้าน“ว้าว… ถ้างั้นตอนนี้ก็เป็นโอกาสดีของพ่อที่จะได้กล่อมแม่ของลูกบ้าง… ”ลุงเมฆได้โอกาส…กล่าวขณะสายตาจ้องมองเรือนร่างสุดเซ็กซี่ของข้าวหอม ทรวงอกอวบใหญ่ของสาวแม่ลูกอ่อนช่างดูอะร้าอร่ามสองเต้ามหึมารัดรึงตึงเต็มอยู่ภายใต้เสื้อคอกระเช้าบางๆ หัวนมแทงตุงขึ้นมาจากเสื้อจนเห็นคราบชื้นของน้ำนมเป็นวงบอกตำแหน่งปลายยอดเต้าชัดเจนเด่นตาเ
اقرأ المزيد
