《Not Your Wife Anymore》全部章節：第 271 章 - 第 280 章

Ang dalawang security guard ay nakatingin kay Secretary Yan, naghihintay ng utos.“Gusto kong makita si Caleb!” sigaw ni Ingrid.Dahil buntis si Ingrid, hindi naglakas-loob si Yan na ipahila siya sa mga security guard. Tumalikod siya at naglakad patungo sa VIP elevator.Nang makita ni Ingrid na papasok ito sa elevator, bigla siyang sumigaw. “Hintayin mo ako!”Mabilis na pinindot ni Yan ang CLOSE button habang sumisigaw sa mga security guard. “Bilisan ninyo, harangin siya!”Dalawang security guard ang humarang sa pinto ng elevator, tinakpan ang daan ni Ingrid. Sakto na nagsara na ang mga pintuan ng elevator. Nakatayo si Yan sa loob habang pinagmamasdan ang numerong patuloy na tumataas. Pagbukas ng pintuan ng elevator, halos takbuhin niya ang opisina ng presidente.“Sir.”Magalang na tumayo si Yan sa harap ng mesa ni Caleb. “What?” tanong ni Caleb, inaakalang naayos na ni Yan ang pagdating ni Ingrid.Medyo nahihirapan si Yan sa gusto niyang sabihin. “Sinabi ni Miss Ingrid sa ibaba na.

Habang nagluluto si Rainier, narinig nila ang tunog ng pagbukas ng pinto, at pumasok si Maddison.“Mama! Nandito na ako!”Nakaupo si Raven sa dining table, gumuguhit ng mga blueprint, may laptop at iPad sa harap niya. Abala siya sa trabaho nitong mga nakaraang araw at balak sanang tumulong sa pagluluto, pero sinabi ni Rainier na ipagpatuloy na lamang niya ang kanyang ginagawa.Paglingon ni Raven, nakita niyang kasunod ni Maaddison si Eris, dala ang school bag ng bata at nakapag-alis na ng sapatos sa may entrada.Lumabas si Rainier mula sa kusina, dala ang bagong lutong ulam. Nang nakita niya ang banayad na ngiti ni Eris, agad siyang kinutuban.“Anong ginagawa mo rito? Pwede ka nang umalis, tutal naihatid mo na si Maddison.”Bahagyang ikiniling ni Eris ang ulo, nagkunwaring inosente. “Nandito ako para sumama sa pamilyang ito, Kuya. Hindi mo ba ako tinatanggap?”Naglabas ng malamig na galit si Rainier.Sumabat naman si Raven mula sa likuran. “Hayaan mo na si Eris na manatili para sa hap

“Tapos na ang lahat ng iyon.”Kahit naalala ni Raven ang tungkol sa nakaraan nina Caleb at Ingrid, hindi na niya naramdaman ang dating kirot sa kanyang puso.Habang kumakain, sinabi ni Raven kay Rainier, “Papasukin mo na lang si Ingrid sa loob ng residential area, para hindi siya mag-eskandalo sa gate at makaistorbo sa mga kapitbahay.”“Ha?” hindi makapaniwalang reaksyon ni Rainier.“Makikipagkita ako sa kanya pagkatapos kong kumain.”“Balak mong makipagkita kay Ingrid?” ulit ni Rainier. “Hindi ko siya pwedeng hayaang patuloy na mang-abala sa akin.”Mahinang tumango si Rainier, alanganing sumasang-ayon kay Raven.“Palagi niyang gustong maging asawa ni Caleb, dahil sa dugo naming magkadugo.” Pagkatapos ay tumawa si Raven, pero mapait ang kanyang tawa sa huling bahagi.“Gusto kong tuparin ang kanyang hiling!”Nanlaki ang mga mata ni Rainier sa narinig.Sa pagbanggit ng nakaraan, wala nang nararamdamang kirot si Raven, pero hindi ibig sabihin na hindi siya nasaktan.“Kung gusto ni Ingri

Mariing kumuyom ang mga kamay ni Caleb, nakatuon ang madidilim niyang mga mata sa mukha ni Raven.“Ito ba talaga ang iniisip mo?” tanong niya. “Raven, sinasadya mo ito! Napakababa ng klase ng reverse psychology na ginagamit mo!”Tinitigan siya ni Raven, may ngiting nakalaro sa kanyang mga labi, at nanatili ang tingin ni Caleb sa kanyang mukha.Sa ilang pagkakataon, tila nagiging malabo na sa alaala ni Caleb ang mukha ni Raven Pitong taon silang mag-asawa, pero unti-unting naglaho ang kanyang anyo sa alaala ng lalaki.Kaya nang titigan niya si Raven ngayon, para bang ngayon pa lamang niya ito nakikita. Walang makeup ang babae, at madilim ang paligid, pero nakabibighani ang kanyang ganda. Parang maliwanag na buwan na sumisilip mula sa likod ng ulap sa madilim na langit—hindi kayang alisan ng tingin.Ganito rin ang itsura niya noon, hindi ba?Nang balikan ni Caleb ang kanyang alaala, ang malinaw lamang na larawan ni Raven ay noong labing-walong taong gulang pa siya.“Kung pipiliin ko sa

Sa isang lokal na wedding dress studio, nabasa ni Ingrid ang mensahe ni Raven at nagngitngit.“Malandi ka!” galit na mura niya. Tiningnan siya ng mga empleyado ng studio bago siya nilampasan.Dumating si Ingrid sa studio kasama si Ana. Matalino ang mga empleyado roon; nang makita nilang hindi kasama ng “bride-to-be” ang “groom-to-be” sa pagpili ng wedding dress, naging malamig ang trato nila sa babae.“Anak, sa tingin mo ba maganda ito?”Suot ni Ana ang strapless wedding dress, hawak ang mahabang train, at masayang lumapit kay Ingrid.Nang nakita ni Ingrid na sinuot ng ina ang wedding dress, napairap siya.“‘Ma, baliw ka na ba? Ako ang ikakasal, hindi ikaw!”Matalim ang tono ni Ingrid, pero hindi siya pinansin ni Ana. Umikot ito, humahanga sa sarili sa harap ng full-length mirror. Nakita niyang papalapit ang isang sales assistant, nakangiti nang malapad.“Miss, tingnan mo ako sa tabi niya, sino ang ina at sino ang anak?”Sandaling natigilan ang sales assistant, alam niyang si Ingrid