บททั้งหมดของ ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก: บทที่ 321 - บทที่ 330

“ไม่ครับ” ใบหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นั้นทำให้อาเฟิงรีบหลบสายตา“ไปส่งฉันที่สนามบิน” ถึงเวลาที่เขาต้องขึ้นเครื่องกลับประเทศจีนแล้ว เขาอยู่ได้ไม่นานหรอกเพราะหากมีใครเห็นว่าเขามาหาเธอ หลายคนที่จ้องเล่นงานเขาจะรู้ได้ในทันทีว่าการที่เขาส่งตัวน้ำตาลกลับคือแผน“เห็นพี่เซียวหม่าบอกว่าบอสเคลียร์กับคุณหลินหลินแ

“ฉันไม่ทำอะไรพี่สาวนายหรอก”“ถึงพี่จะพูดแบบนั้นก็เถอะ ยังไงผมก็เป็นห่วงพี่ตาลอยู่ดี”“สองหมื่น”“ไม่ครับ”“ห้าหมื่น”“ไม่ครับ”“แสนนึง”“เอ่อ” เตอร์มีท่าทีลังเล “ไม่ครับ ผมไม่มีทางขายพี่สาวกินหรอก”“...” เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้องสินะ ทั้งที่ทำตัวเหมือนร้อนเงิน แต่พอเอาเงินฟาดก็ปฏิเสธแบบไม่คิด“ถึงผมก

“ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ”“ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ หรือจะเป็นอาการแพ้ท้องหรือเปล่าไม่รู้ พี่ตาลมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการนอน ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นแบบนี้”“แล้วไม่ทานอะไรก่อนเหรอ”“พี่ตาลชอบบอกว่าไม่หิว”“ไม่ได้นะ ต้องทานอาหารสิ จะนอนไปทั้งอย่างนั้นได้ยังไง”“ผมก็เป็นห่วงเรื่องนี้อยู่เหมือนกันครับ

“ไม่ใช่แบบที่คิดนะเตอร์” น้ำตาลรีบแก้ตัว “เดี๋ยวเตอร์ฟังพี่ก่อน”ไม่ทันที่จะได้ฟังพี่สาวอธิบายน้องชายก็ชิงตัดสายไปซะก่อน ทำให้น้ำตาลเม้มปากเป็นเส้นตรง มันน่าอายที่จะปล่อยให้น้องชายคิดแบบนั้นทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นก็เถอะเอ๊ะ!!‘แต่ทำไมฉันต้องยอมให้เขาทำด้วยล่ะ’“มาต่อกันเลย” เมื่อเห็

“ไม่ใช่แบบที่คิดนะเตอร์” น้ำตาลรีบแก้ตัว “เดี๋ยวเตอร์ฟังพี่ก่อน”ไม่ทันที่จะได้ฟังพี่สาวอธิบายน้องชายก็ชิงตัดสายไปซะก่อน ทำให้น้ำตาลเม้มปากเป็นเส้นตรง มันน่าอายที่จะปล่อยให้น้องชายคิดแบบนั้นทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นก็เถอะเอ๊ะ!!‘แต่ทำไมฉันต้องยอมให้เขาทำด้วยล่ะ’“มาต่อกันเลย” เมื่อเห็