All Chapters of One-night Stand with My Boyfriend's Ninong Tyler: Chapter 181 - Chapter 190

-Sienna-Lumabas naman sina Yaya Meding mula sa kusina, kasama pa ang ibang kasambahay at nagsipalakpakan ng malakas habang nanonood sa amin.“Congratulations, Sir Tyler! Ma’am Sienna!” masayang pagbati nila sa amin.“Thank you!” nakangiti kong sagot bago hinarap si Tyler. “Ikaw ha, hindi ko alam na may ganitong pasurprise ka pala. Ang dami-dami pa nating problema.Pinunasan ko na rin ang luha sa kanyang pisngi. Marunong din pala siyang umiyak.“Gusto kong siguraduhin na akin ka na baka mapunta ka pa sa iba. Gusto ko nga magpakasal na kaagad tayo ngayon eh.” muli niyang kinintalan ng hal!k ang aking mga labi. “Ano, sa city hall muna tayo? Next month na sa simbahan?”Natawa ako sa sinabi niya. “Bakit ka ba nagmamadali, ha?”“Hindi naman. Gusto ko lang baguhin ang apilyedo mo. Ayoko na kasing marinig na isa kang Montecarlo. Dapat Anderson na. Sienna Anderson. Oh, di ba? Ang sarap pakinggan?” hinila ko siya sa kamay at inalalayan naman niya akong maupo sa sofa.“Sir Tyler, nakahanda na p

-Sienna-My head throbbed relentlessly as I slowly began to wake, a dull, pounding ache spreading from my temples down to the back of my skull. Pakiramdam ko ay napakabigat ng katawan ko, at parang wala akong lakas kahit igalaw man lang ang mga daliri ko. Kahit ang pinakamaliit na galaw ay nagpapadala ng panibagong alon ng kirot sa aking buong katawan.For a moment, I kept my eyes closed, hoping the pain would fade if I stayed still, but the pounding only grew louder, dragging me fully back into consciousness.Agad akong napabaliwas ng bangon nang maalala ang nangyari. At napahagulgol na lang ako dahil siguradong nag-aalala na sa akin si Tyler. Siguradong nagtataka na iyon kung bakit hindi pa rin ako nagtetext o tumatawag sa kanya para magpasundo.Hindi ko alam kung ilang oras na akong nandito, pero base sa nakikita ko sa labas ay madilim na.Oh my God! Pinilit kong maupo at inisip ang lahat ng nangyari. Yung binigay na bulaklak sa akin ni kuya, noong maamoy ko ito, bigla akong nawala

-Sienna-“Clyde, anong kailangan mo sa akin?” nanginginig kong tanong, halos mabasag ang boses ko sa takot. Patuloy akong umurong palayo sa kanya, kahit na nakasiksik na ako sa pinakasulok ng kama.There was nowhere else to go. My back hit the headboard, the mattress dipping beneath me as I tried to make myself smaller, as if I could somehow disappear. Parang sinasakal ang dibd!b ko sa bigat ng takot, ngunit pinilit ko pa ring magsalita, umaasang may sagot siyang ibibigay o paliwanag kung bakit niya ito ginagawa niya sa akin.“Wala naman. Di ba matagal mo nang gustong may mangyari sa atin? Pwes ngayon, makukuha mo na!” nakangising sabi niya bago niya hinila ang mga paa ko. “Ibibigay ko na!”“Clyde, huwag!” nangangatal sa takot na sigaw ko habang sinisipa ko siya sa mukha, sa kamay, at kahit saan ko siya tamaan. Ngunit sa isang iglap, napigilan niya ang mga galaw ko at mabigat na kumubabaw sa akin, dinidiinan ang katawan ko laban sa kama. “Clyde, please! Maawa ka!”He attacked my lips,

-Sienna-“Clyde…” malakas na hagulgol ni Val. “You asked me to do it. Dahil mahal kita. Ginawa ko lahat ng pinagagawa mo sa akin kahit labag sa kalooban ko, dahil mahal kitang demony0 ka!”“Well, sorry ka na lang. Dahil hindi kita mahal!” muling singhal ni Clyde sa kanya, at nadudurog ang puso ko para kay Valentina. “At hindi kailanman kita mamahalin, tandaan mo yan! Si Sienna lang ang mahal ko, at siya ang pakakasalan ko!”Dahan-dahan akong bumaba ng kama at tahimik na gumapang sa sahig palayo sa kanila. Kahit nanginginig pa ang buong katawan ko sa sakit at takot, pinilit kong makarating hanggang sa pinto.I needed to be as clever as possible. I couldn’t stay here for another minute or I’m going to die. Pakiramdam ko ay palapit ako ng palapit kay kamatayan habang tahimik na gumagapang palayo sa kanila. Kailangan kong makatakas dito. Kailangan kong makawala sa mga demony0ng ito!Nang sa wakas ay masunggaban ko ang doorknob, hinila ko ito pabukas at nagtatakbo ako sa hallway kahit sobr

-Tyler-Once I saw that Sienna had safely entered their house, umalis na rin ako, habang ang mga bodyguard ko naman ay sumunod din sa likod sakay ng kanilang sasakyan.Only a minute had passed since Sienna was no longer beside me, but I already found myself missing her. I let out a deep sigh, the emptiness beside me suddenly feeling more noticeable than before. Hindi ko na talaga kakayanin na mawala siya sa tabi ko. Hindi na ako mabubuhay kapag nawala siya sa akin.Napabuntong-hininga ako nang malalim habang hawak ang manibela, at pinag-iisipang mabuti ang tumatakbo sa utak ko. Ang sabi ni Paulo, hindi daw ako pwedeng sumama dahil hindi pa raw alam ng parents nila ang tungkol sa amin.Ngunit sa huli, hindi ko rin napigilan ang sarili ko. I made a quick U-turn, turning the car around and heading back toward their house. For some reason, the thought of simply leaving like that didn’t sit right with me. I just had to see her again, even if it was only for a moment. O kaya, hihintayin ko