บททั้งหมดของ EACHEN HAN, The Obsessive CEO: บทที่ 81 - บทที่ 90

"Make sure everything is perfect, I don't want any mistakes on that day, or else you know what will happen." Eachen said while talking to the event organizer on the phone. Nang ibaba niya ang telepono, inabot niya ang kulay pulang kahita sa ibabaw ng desk table pagkuwa'y sumandal sa swivel chair. Binuksan niya ang maliit na kahon, at tumambad sa kanyang mga mata ang isang diamond ring, his carefully chosen proposal gift for Selina. Nalalapit na ang araw ng proposal niya, the day he'd been waiting for had finally arrived, and he yearned to make the woman he loved his wife at the earliest possible moment. kung maaari nga lang na pakasalan na kaagad niya ito, but he wanted Selina to savor every moment of being a blushing bride. He longed to lavish her with the romance she deserved, to make her feel like a ravishing queen, cherished and adored by her devoted king. Binulsa niya ang kahita nang marinig niya ang pagtunog ng intercom. "Mr. Han, your brothers are here." Sabi ng clerk.

Hawak ang bibig habang nakatitig si Eachen sa hawak na maliit na litrato, his eyes brimming with tears, a radiant smile spreading across his face. Hindi napigilang mapangiti ni Selina habang pinagmamasdan ang binata, his reaction to the black and white ultrasound image was already overwhelming, imagining how he'd react to a 3D ultrasound where their baby's features would be clearly visible. Nasa parking lot sila, sa loob ng sasakyan nito. "I'm so excited to see our baby," sabi nito nang balingan siya. "Excited na rin akong makita at mahawakan siya," aniya na masuyong hinimas ang tiyan. Eachen reached for her hand, giving it a gentle squeeze. Her heart skipped a beat as he looked at her intently, his touch sending waves of reassurance and safety through her. "Selina, tomorrow.." "Hmm..yes, tomorrow?" Takang tanong niya dahil binitin pa nito ang sasabihin. Sumilay ang magandang mga ngiti nito. "Tomorrow, let's date. Wear the dress we bought at the Han mall." Anito. N

"Wait, talaga bang sasakay tayo diyan?" manghang tanong ni Selina na tinuro ang helicopter na nasa gitna ng helipad. Niyakag siya ni Eachen para mag stroll, ang akala naman niya ay road trip, sky trip pala ang gusto. "Yes, I want to show you how beautiful the city lights are. We'll just be a moment, one quick trip," he says, a hint of excitement in his voice, maingat na isinuot nito sa kanya ang ear protection para hindi siya mabingi sa rotor blades. Hinawakan nito ang kamay niya at mabilis silang naglakad papasok sa helicopter. "We're ready now, Kylus!" sabi ni Eachen sa piloto. Sumenyas naman ang lalaki. "Okay, Let's take off!" sabi ng piloto, habang nagsimulang tumakbo ang mga rotor blades ng helicopter. Ganon na lamang ang paghangang naramdaman niya nang masilayan niya ang ganda ng city skyline. "Wow... ang ganda!" bulalas niya, hindi makapaniwala sa tanawin sa ibaba nila. Ang mga iluminated buildings, ang mga kumikislap na kalsada, at ang mga kumikinang na ilog ay

Bumaba ng taxi si Selina, walang katao tao sa lugar na iyon, kinailangan pa niyang maglakad ng ilang metro para marating ang pin location. Liblib ang lugar at mapuno. Madilim at tanging poste sa daan ang nagsisilbing liwanag sa paligid. Kinakabahan siya habang naglalakad mag isa, pero dahil nangingibabaw ang pagnanais niyang mailigtas ang kanyang mga magulang ay nagpatuloy siya. Hindi nagtagal ay narating niya ang isang lumang warehouse, tila abandonadong lugar iyon. Isang malalim na pagbuntong hininga ang pinakawalan niya bago siya pumasok sa lumang warehouse, bahagya niyang tinulak ang lumang pinto, umingit kaagad iyon dahil sa kalumaan, kakaibang nerbyos ang binigay niyon sa dibdib niya. Wala sa sariling tinakpan ang ilong dahil sa amoy alikabok at tila nabubulok na amoy ng mga lumang bagay sa loob. Tumatagos sa maruruming bintana ang liwanag ng buwan na nagbibigay ng kakaibang anino sa mga dingding. Inilibot niya ang kanyang mga mata sa madilim na espasyo na unti-unting nag a-

"Let go of me!!!" sigaw ni Tanya, naagaw ang atensyon nila sa dating kaibigan, pilit itong nagpupumiglas sa pagkakahawak ng dalawang lalaking nakaitim. "Bitawan ninyo sabi ako!!" asik pa rin nito. "Patayin ninyo na rin ako!" sabi naman ng maitim na lalaking kasama ni Tanya, nakagapos na ang mga kamay nito, samantalang nakahandusay at duguan ang dalawa pang kasama nito. Lumapit si Vinci kay Eachen, yumuko muna ito sa binata bilang pag galang. "I'm sorry, Prince. I couldn't take them down right away, kung ako lang, kanina pa patay ang mga iyan." sabi nito, nakita niya ang pagkuyom nito ng mga palad. "It's okay, you just did the right thing. Selina's safety is the priority," tugon ni Eachen, tinapik pa ang balikat nito. Nagpaalam na rin si Vinci upang pag aralan ang lugar. Nabaling ang tingin nila sa papalapit na lalaki. Nasa mukha nito ang pag aalala. “Prince, may tama ka?" sabi ng lalaki, tumingin sa braso nitong duguan. "Kami nang bahala dito, umalis na kayo dito ni miss