บททั้งหมดของ เสื่นเมี่ยวย้อนเวลาเปลี่ยนชะตา: บทที่ 21 - บทที่ 30

ทันทีที่หลี่เมี่ยวเห็นเจ้าหน้าที่สันติบาลคนนั้นเดินเข้ามา ความกังวลเล็กน้อยต่อความหลังครั้งอดีตก็หายไปจนหมดสิ้น เธอมองตรงไปยังนางจางและเสิ่นหนานก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะเย้ยหยันอยู่ในที...(พยานปากเอกของฉันมาถึงแล้ว)ส่วนเสิ่นหนานเมื่อเห็นเจ้าหน้าที่สันติบาลตัวจริงเสียงจริงปรากฏตั

หลังเดินออกมาจากบ้านของลูกค้ารายแรกของวัน หลี่หานก็มุ่งหน้าเดินต่อไปยังทิศทางของโรงงานผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า โรงงานเก่าที่เขาคุ้นเคยทุกซอกทุกมุมราวกับบ้านหลังที่สองเมื่อมาถึงหน้าประตูโรงงานที่คุ้นเคย เขาก็พบกับลุงจ้าว ยามรักษาความปลอดภัยที่รู้จักกันดี ชายสูงอายุยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตรเมื่อเห็นหลี่หาน

เมื่อได้ยินคำตอบตกลงจากเจ้าของบ้าน หลี่หานก็พยักหน้ารับ เขาไม่ได้แสดงท่าดีใจจนออกนอกหน้า เพียงแต่รู้สึกว่านี่คือการลงทุนที่มีความเสี่ยงแต่ก็คุ้มค่าที่จะลองเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้ออย่างระมัดระวัง หยิบธนบัตรใบละหนึ่งหยวนออกมาห้าใบนับอย่างรอบคอบ ก่อนจะยื่นส่งให้ชายเจ้าของบ้าน"นี่ครับลุง ห้าหยวนตาม

เซี่ยอวิ๋นซือและหลี่หยวนต่างก็เข้ามายินดีกับเขา คนบ้านหลี่ทั้งหมดต่างจับกลุ่มยืนดูรายการทีวีขาวดำที่ไม่ค่อยชัดนักด้วยความตื่นเต้นในขณะนั้นเอง หลี่เมี่ยวที่ยืนมองภาพความสำเร็จของพ่อด้วยรอยยิ้มพอใจก็ค่อย ๆ หันไปมองทางแม่ของตัวเองบ้าง เธอก้าวเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนแต่แฝงควา

เวลาผ่านไปมากกว่าหนึ่งเดือนนับตั้งแต่ครอบครัวหลี่ย้ายมาอยู่ห้องพักแห่งนี้ และในตอนนี้ก็ใกล้จะเข้าสู่กลางฤดูร้อนแล้ว หลี่หานยังคงพยายามทำกิจวัตรประจำวันของตนเหมือนเดิมโดยการเดินเตร่ตะโกนเรียกลูกค้ารวมถึงยังเสาะหาของเก่ามาซ่อมขายแต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครนำของเก่ามาขายให้เขาอีกสำหรับทีวีขาวดำเครื่องแรก