All Chapters of รักคุณหวังผล ( NC 18+): Chapter 11 - Chapter 20

นิ้วมือใหญ่ร้อนราวกับไฟยามที่เขาลูบไล้กลีบเนื้อบางเบา สัมผัสเบาสลับแรง หากแต่กลับทำให้ร่างกายเธอตอบรับกับสัมผัสนี้เหลือเกิน ไม่อยากให้เขาหยุดทั้งลิ้นและนิ้วมือเมื่อนิ้วมือละห่าง สิ่งที่ตามมาคือท่อนลำที่สากระคายถูไถกับกลีบนาง เธอฉ่ำแฉะและพร้อมกับบทรักถัดไป แต่สิ่งที่ทำให้เขาชะงักค้าง“มีคอนดอมไหม”“ไม่ต้องใส่” เธอร้องบอก ในเมื่อเห็นผลตรวจเลือดด้วยกันทั้งคู่ เรื่องโรคติดต่อจึงไม่ใช่ความกังวล“ระยะปลอดภัย?” คำถามจากคนบนร่างดังขึ้น คนใต้ร่างพยักหน้าหงึก ๆเวลานี้ความอยากคงเอาชนะทุกสิ่งในใจของดีแลน รักคุณเปรียบดั่งขนมหวาน ไม่ดีต่อสุขภาพ หากแต่ได้ลิ้มลองแล้วก็ห้ามใจตัวเองให้หยุดได้ยากท่อนเนื้อชำแรกผ่านร่องรักคับแน่น ชายหนุ่มต้องกัดกรามแน่นเมื่อโดนบีบรัดอย่างไม่เคยได้พบเจอ ส่วนร่างบอบบางเวลานี้น้ำตาเอ่อเพราะความเจ็บปวดถึงไม่ได้เห็นว่าของเขาใหญ่แค่ไหน หากแต่ความเจ็บที่เธอได้รับ คิดว่าเขาคงใหญ่โตมากโข ครั้งแรกแล้วเจอของใหญ่ ความเจ็บปวดของเธอมากมายเกินจะบรรยาย ทำได้เพียงปล่อยให้น้ำตาไหลริน“ทำไมแน่นจัง อย่าเกร็งสิ” คนบนร่างบ่นพึมพำ กลัวว่าจะล่มตั้งแต่สามสิบวินาทีแรกเขาจับเอวบางเตรียมขยับเข้

“ทำไมกินเยอะขนาดนี้” เธอบ่นพึมพำ ไม่ได้หวังให้เขาตอบ เช็ดใบหน้าเขาอย่างเบามือ กลัวว่าใบหน้าขาวจัดจะเป็นรอย ริมฝีปากบางหยักได้รูปนี่ เธอเพิ่งจูบกับเขาไปเมื่อคืนเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืน ใบหน้างามก็เห่อร้อนเพราะความอาย มือบางค่อย ๆ แกะกระดุมออกทีละเม็ด มือของเธอยังสั่นเทาด้วยความตื่นเต้นเธอช้อนสายตามองเขาอีกครั้ง เมื่อเสื้อเชิ้ตสีดำร่วงหล่นกองอยู่ที่พื้น ฝ่ามือบางวางบนอกแกร่ง อดใจไม่ได้ที่จะลูบไล้ผิวกายนุ่มลื่นนั้นสองสายตาประสานสายตากันอีกครั้งริมฝีปากบางหยักทาบทับริมฝีปากอิ่มได้รูป เขากอดรัดและบดจูบ เธอเร่าร้อนลืมหายใจ สติราวหลุดออกจากร่างและไม่ได้ยินสิ่งใดจนกระทั่งเขาถอนริมฝีปากออกจากปากนุ่ม สติของเธอจึงกลับมาอีกครั้ง“รักชอบเฮีย”ดวงตาของเขาไหววูบ มือบางจับหัวกางเกงหวังจะปลดกระดุมและถอดกางเกงที่เปื้อนออกให้เขา แต่มือหนากลับจับมือเธอไว้แน่น“ทำอะไร” คำถามที่ไม่น่าถาม“ถอดกางเกงไงคะ” มือหนายังคงจับมือเธอไว้แน่น ไม่ให้เธอทำในสิ่งที่ต้องการได้ ดีแลนสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกสติและความมั่นใจ“ฉันไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ใช่สเป็กฉัน”“แต่เราจูบกัน” รักคุณเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลา สบนัยน

“ก็ใช่น่ะสิ บ้านพอใจอยู่ตรงนั้นนะ” พอใจชี้ไปยังบ้านหลังใหญ่ของตัวเอง“นอนที่นี่ดีกว่า จะได้เล่นไพ่กัน ไปนอนบ้านนั้นสองคนเหงาแย่” เจมมี่ออกความคิดเห็น สองสาวมองหน้ากันเล็กน้อย “ก็ดีนะ อยากเล่นดัมมี่กับพวกเธอ” รักคุณเสนอไอเดีย แต่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวของห้องกลอกตา เห็นไหมว่ายายรักคุณชอบขโมยน้อง ๆ ของเขา ตั้งแต่เล็กจนโต นิสัยไม่เคยเปลี่ยน“พอใจเล่นไม่ค่อยเก่ง พอใจนั่งดูได้ไหม” พอใจผู้ปวดหัวกับจำนวนตัวเลขบอกกับพี่สาวทั้งสามคน อีกอย่างพวกพี่เล่นทีใช้แต่แบงก์ใหญ่ ๆ พอใจกลัวโดนโง่ซ้ายโง่ขวา“งั้นให้เฮียเล่นแทนนะ” เจนนี่คล้องแขนพี่ชายไปยังห้องนั่งเล่น ซึ่งห้องนี้มีโต๊ะสำหรับเล่นไพ่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องเรียกห้องนี้ว่าเป็นห้องเพลย์รูมสำหรับพวกเขาก็คงไม่ผิด เมื่อก่อนตอนเด็ก ๆ เป็นห้องที่เต็มไปด้วยของเล่นของเด็ก ๆ เมื่อโตขึ้นของเล่นก็ผลัดเปลี่ยนเป็นบอร์ดเกม เป็นไพ่ และอื่น ๆ อีกมากมาย“พอใจไปอาบน้ำก่อนค่อยมาเล่น พวกเธอด้วย” ดีแลนสั่งทั้งสี่คน ถ้าได้นั่งลงเล่นไพ่แล้ว ไม่เที่ยงคืนไม่มีทางเลิกราทั้งสี่คนรับคำจากพี่ใหญ่ทันที เวลานัดหมายกันอีกทีตอนสามทุ่ม เพราะรู้ว่าแต่ละคนอาบน้ำกันนานอย่างต่ำเป็นช

“ไม่จ้า ไม่อยากมี” คนหวงพี่ชายและหวงความโสดของตัวเองอย่างเจนนี่รีบตอบทันที“เจ้รักอยากมี แต่ยังหาไม่ได้ค่ะ” คำพูดของพอใจทำคนฟังเลิกคิ้วอยู่สองคน คนหนึ่งรักคุณ อีกคนคือดีแลน‘ฉันไปบอกแกตอนไหนยายพอใจ’ นั่นคือคำพูดในใจของรักคุณ แต่เธอก็ไม่ได้พูดออกไป‘ก็มีกูอยู่นี่ไง’ ดีแลนคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดออกไปเช่นกัน เกิดความเงียบ และรู้สึกว่าเฮียดีแลนผู้ใจดีกับน้องจะหน้าตึงขึ้นทันที จากพี่ชายใจดี เวลานี้กลายร่างเป็นท่านมาเฟียหน้าโหดเสียแล้ว“จะเล่นไหมไพ่ ถ้าไม่เล่น เฮียจะไปนอนแล้ว”“เล่นค่ะเล่น” เจมมี่รีบตอบ เฮียเป็นอะไร อยู่ดี ๆ ก็เสียงตึงเหมือนตอนประชุมผู้ถือหุ้นพอใจรู้พอใจเห็น แต่พอใจแค่ไม่พูดค่ะ พอบอกว่าเจ้รักอยากได้ผัว เฮียดีแลนก็หน้าตึงเลยทันที เออ หรือว่างานนี้เจ้รักจะมีหวังแล้วนะบทที่ 10 แลกเปลี่ยน“น็อก!” เสียงรักคุณพูดและวางไพ่ในมือลงตรงหน้าของตัวเอง จากนั้นก็กวาดเงินตรงหน้าเข้าตัก“อะไรกันเนี่ย ทำไมรักน็อกบ่อยจัง” เจนนี่บ่น เพราะนี่ก็ตาที่สี่ติดแล้วที่รักคุณน็อก สองสาวฝาแฝดมองหน้ากันแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจวันนี้ดวงพวกเธอกับเฮียดีแลนไม่ดีเลย ดีแลนไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้ม ๆ วางเงินสำหรับ

บทที่ 11 หุ้นส่วน“ไปบริษัทกับผมไหม” ดีแลนชวนเมื่อเห็นว่าสามสาวรีบร้อนออกจากบ้านเพื่อกลับเมืองไทยแล้ว ส่วนเขาวันนี้มีประชุมกับกลุ่มเรือขนส่งช่วงบ่าย“รักอยากไปนั่งกระเช้า” จะไปไหว้พระขอคนตรงหน้าให้ใจอ่อนรักเธอสักที“ผมประชุมไม่นาน แล้วค่อยไปด้วยกัน”“อยากกินอาหารมังฯ บนวัดด้วย อยากนั่งจิบกาแฟ” คนได้คืบเริ่มอยากจะเอาศอกเผยรอยยิ้มเมื่อเขาบอกว่าจะไปด้วยกันเออ ใครบอกว่าเรื่องของเราต้องเป็นความลับไม่ใช่เหรอ ทำไมเขาถึงพาเธอไปเที่ยวได้ด้วยแต่ช่างเถอะ ถ้าคนถาม เธอจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ให้คนพาไปเป็นคนตอบคำถามเองก็แล้วกัน แต่เชื่อว่าระดับเขา ความเป็นส่วนตัวย่อมมีคนดูแลให้อยู่แล้วเมื่อเดินทางมาถึงตึกที่มีช่องตรงกลาง รักคุณก็รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของตระกูลหวัง ก่อนหน้านี้เพราะเธอกับบ้านหวังสนิทกันตั้งแต่รุ่นพ่อ จึงมองอีกฝ่ายเหมือนเพื่อนทั่วไปแต่ครั้งนี้มาถึงที่ทำงานของเขา รู้สึกถึงความพ่อพระยานาหมื่นขึ้นมาทันทีโธ่ พ่อคุณ จากที่อยากได้มาเป็นสามี เป็นพ่อของลูก เป็นปู่ของหลานแล้ว เวลานี้เธออยากได้เขามาเป็นเบบี๋สุด ๆ“สวัสดีครับ เจ้รัก”“สวัสดี ชาร์ม ตึกนี้เจ้ไม่เคยมาใช่ปะ” รักคุณถามชาร์ม ลูกน้องค