All Chapters of DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG): Chapter 191 - Chapter 200

"Oo na. Akala mo naman talaga gusto kong matali sayo. Alam ko namang si Loraine ang gusto mo. Aksidente lang yung nangyari sa'tin, alam ko kung saan ako lulugar." sagot pa ng dalaga sa naiinis na boses.Kumain siya roon at hindi na ito kinibo. Pagkatapos niyang kumain ay umalis na silang dalawa para pumunta sa bahay."Anong sasabihin natin?" tanong ni Daphne sa kaniya sa kabadong boses."Sabihin mo nalang na boyfriend mo ako. Hindi naman yata umattend ng Engagement Party namin ang mga magulang mo. Kaya wala silang alam." kaswal na sagot nito.Ramdam niya ang lamig ng trato nito. Kaya pakiramdam rin ni Daphne, siya lang talaga ang may pake sa nangyari sa kanila."Bakit natahimik ka? Ayaw mo? Sige, sabihin mo na hindi tayo magkakilala at naka one night stand mo lang ako." pilyo nitong sabi."Bakit? Masama na bang mag isip isip ngayon ha? Sa tingin mo ba, gusto ko yung nangyari?! Hindi ba dapat nagsosorry ka sa'kin ngayon, dahil ginalaw mo ako. Kahit sinabi kong hindi ako si Loraine! Kin

"Hindi mo ako masisisi. Minahal ko yung tao. Buong buhay ko, umasa akong mamahalin nito. Sana hindi niya ako pinaasa. Hindi niya pinatagal, para sa iba ko naibalin yung oras at atensyon ko ng ilang taon. Hindi yung kung kailan mahal na mahal ko na. Saka pa paguguhuin ang mundo ko." puno ng paghihinagpis nitong sagot.Nakaramdam naman si Daphne ng awa sa binata dahil hindi biro ang pinagdadaanan nito. "Ayos lang naman magpakalunod ng isang beses sa alak. Huwag araw-araw, dahil kalusugan mo naman ang maapektuhan niyan. Nagsa-suffer kana nga sa heartbreak e. Mag sasuffer pa yung katawan mo sa sakit. Edi double kills na 'yon. Move on." payo niya sa mahinahaong bosss.Hindi ito kumibo. Maya maya pa ay humarap ito kay Daphne at tinapik ang bakanteng puwesto sa gilid ni Jasper. Nagets naman iyon ng dalaga kaya naupo ito roon."Paano kaya kung nauna kitang nakilala? Magiging ayos kaya ako? Hindi ko kaya mararanasan yung kirot na 'to?" sabay turo nito sa puso niya.Hinawakan naman ni Daphne a

Isang araw..Naabutan niya si Jasper na nag gigitara sa may Music Room ng Mansion. Sobrang guwapo nito at aakalain mong hearthrob ng Campus noong napasok pa siya. Napakatalented, sobra siyang natuwa at napahanga ng kagalingan nito. "Aminado akong ganitong klase ng lalaki ang natitipuhan ko. Sayang lang dahil iba yung gusto niya." bulong ni Daphne sa sarili."May kailangan ka?" tanong nito.Halos mapatalon si Daphne roon sa gulat, tapos na pala itong mag gitara at nasa harapan niya na."Napadaan lang ako talaga. Napahinto lang dahil nacurious." pag amin niya."Oh? Akala ko may kailangan ka. Dahil may kailangan ako sayo." seryoso nitong sabi.Kinabahan siya bigla roon at nagulat nang bigla siya nitong hawakan sa kamay. Kasabay ng pag tugtog ng kanta, matapos niyang sabihing Cici play a song for me."Mag gu-guest ako sa alumni party namin sa kolehiyo. Kailangan kong mag practice sumayaw. Sumasayaw ka ba?" tanong ni Jasper habang pinapasunod ang ang katawan ni Daphne.Kumalabog naman ang

"Hindi mabubura ng sorry mo ang sakit. Tumatak sa isip at puso ko lahat ng sinabi mo. Hindi kita mapapatawad, Jasper. Kung gusto mo, sustentuhan mo ang mga bata. Hindi ko ipagdadamot sayo. Pero umalis kana at huwag mag pakita sa'kin." pantataboy ni Daphne rito."Huwag naman ganito. Ayoko ng broken family. Bukod sa magagalit si Lolo sa'kin, madidismaya rin ang mga magulang mo. Pag usapan natin ito." makaawa ni Jasper sa kaniya.Para na itong maiiyak roon. Pero nanatili lang siyang tahimik. Hindi niya talaga gusto ang sinabi nito sa kaniya. Kaya pahihirapan niya ito."Babawi ako. Pangako. Hindi ko na uulitin. Kaya sana patawarin muna ako." mababa ang boses nitong sabi."Hindi. Hindi madaling magpatawad. Sinaktan ka nila pero ako yung sinaktan mo. Muntikan pa akong mapahamak dahil sayo. Sa sobrang galit ko sayo." seryosong sabi ni Daphne."Daphne naman, sorry na." saad nito saka hinawakan ang kamay ng dalaga.Inalis niya iyon at nagkulong siya sa kwarto. Kahit na walang sila ay namimiss

"Sinong nagsasabing gusto kita ah?" pag dedeny naman ng babae.Gusto niyang matawa sa itsura nito pero pinigilan niya muna."Love..." usal nito habang maluha luhang nakatingin kay Daphne, halos mapahalakhak naman si Daphne dahil sa reaksyon nito. “Love, love, love mo muka mo. Mahal sa una sa huli hindi na.” pang babara niya.“Hindi naman e. Manliligaw ba naman ako kung hindi ako seryoso?” tanong nito.Halos paiyak na talaga ito kaya naman bago pa ito umiyak na parang bata ay umayos na ang babae ng sagot."Oo na, napatawad na kita. Sige, ligawan mo ako. Para naman maranasan kong ligawan." natatawa niyang sagot.Umaliwalas ang muka nito at natawa sa kaniya. Niyakap siya nito na nakapag pakilig sa kaniya ng sobra. Hinalikan rin si Daphne ni Jasper sa labi."Aalagaan kita. Iingatan kita at mamahalin sa bawat araw." saad nito sa malambing na boses."Kapag nagawa mo 'yan, sisiguraduhin kong hindi masasayang ang pagmamahal mo.. Jasper, hindi ko uulitin ang ginawa ni Loraine sayo. Magiging s