บททั้งหมดของ รัก(ลับ)มาเฟียร้าย (NC 18+): บทที่ 41 - บทที่ 50

บทที่ 24 แจ้งความคนของอีธานจับภาพของหว่านถิงถิงลงจากรถของเจิ้งชางได้ในบ้านพักตากอากาศของฝ่ายชาย เจิ้งชางครองตัวเป็นโสดมาเท่ากับอายุของเขา ไม่คบหาหรือใกล้ชิดกับเพศตรงข้าม น่าแปลกใจที่เขากลับสนิทสนมกับหว่านถิงถิงถึงขั้นเปิดบ้านพักตากอากาศให้เข้าพักแบบส่วนตัวเมื่อสองหนุ่มสาวอ่านข้อมูลที่เพิ่งได้รับจากอีธานต่างมองหน้ากัน“อาของเฮียน่าสงสารนะ โดนเมียนอกใจ” เดียร์น่าพูดกับผู้ชายข้างกาย เวลานี้พวกเขาทั้งสองอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ ร่างบางใส่เพียงเสื้อยืดตัวโคร่ง ส่วนผู้ชายร่างสูงใหญ่ไม่มีเสื้อผ้าติดกายมีเพียงผ้าห่มที่คลุมส่วนล่างไม่ให้ของสำคัญออกมาตั้งชูชันเท่านั้น“อืม อาจ้านอยากมีลูกแต่เพราะตัวเองเคยประสบอุบัติเหตุก็เลยมีลูกไม่ได้”เมื่อครั้งที่เขาเป็นวัยรุ่นจำได้ว่าครั้งหนึ่งอาจ้านเคยถูกลอบทำร้ายเกือบเอาชีวิตไม่รอดและเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ผู้เป็นอาของเขาไม่สามารถมีลูกได้“เฮียคิดว่าที่หว่านถิงถิงนอกใจเพราะอาของเฮียมีลูกไม่ได้เหรอคะ” หญิงสาวนิ่วหน้ากับข้อสงสัยนี้“ไม่รู้สิ สำหรับผู้หญิง ลูกคือความมั่นคงหรือเปล่า เดียร์คิดว่ายังไง”“สำหรับเดียร์เหรอ ไม่มีความสัมพันธ์ไหนที่มั่นคงหรอก มีพ

“ผมดูแลเอง” เขาบอกกับเจ้าหน้าที่ของห้องฉุกเฉิน เมื่อจัดการวัดความดัน ประเมินอาการเบื้องต้นของคนที่นอนบนเตียง ใบหน้างามนั้นมีรอยช้ำตรงหางคิ้วและกะโหลกยุบเล็กน้อย“คนไข้ตกบันไดคะ”“ส่งคนไข้ไปเอ็กซเรย์ แล้วผมขอคุยกับญาติคนไข้หน่อยครับ” ไรอันเอ่ยกับพยาบาล“ได้ค่ะ สามีเธอรออยู่หน้าห้องค่ะหมอ”สามี! คำนี้ไรอันถึงกับชะงักเท้านิดหนึ่งแต่เพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ก่อนจะเดินตรงไปยังหน้าห้องฉุกเฉิน“ภรรยาผมเป็นอย่างไรบ้างครับ” ชายหนุ่มคนหนึ่งปรี่เข้ามาหาเอ่ยถามอย่างร้อนรน“ภรรยาของคุณได้รับความกระทบกระเทือนทางสมองรุนแรง มีอาการสมองบวมและขาดเลือด ถ้าผ่าตัด หมอไม่รับประกันโอกาสรอด”ถึงฟิล์มเอ็กซเรย์จะไม่บ่งบอกว่าหลิงหลิงบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น หากเป็นแพตเทิร์นที่เขามักพูดกับญาติของเหยื่อ แต่นี่เพิ่งเป็นเคสแรกที่ต้องพูดกับผู้เป็นสามี ไรอันรู้ว่าอีกฝ่ายต้องตอบว่าอย่างไร“ผมไม่อยากให้เธอทรมาน ผมไม่อยากยื้อเธอไว้” เขาก้มหน้าลงใช้มือป้ายที่ขอบตา พยาบาลที่แถวนั้นสงสารชายหนุ่มจับใจ คงรักเมียมากถึงได้พยายามกลั้นสะอื้นจนตัวสั่นเทาผู้เป็นสามีก้มหน้าเพราะต้องการหลบซ่อนสายตาและรอยยิ้มของตัวเองไม่ให้ใครรับรู้ว่าเ

เจ้าหน้าที่สอบสวนเอ่ยถามพร้อมทั้งยิ้มมุมปากอย่างพอใจเมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดของคนที่ถูกจับโกหก“หึ” นายตำรวจแค่นหัวเราะก่อนจะพูดต่อ“เราค้นที่บ้านคุณแล้วพบกล่องแบบเดียวอีกห้ากล่อง แต่ที่น่าสนใจคือที่ห้องของคุณมีกล่องสำหรับเก็บอวัยวะคนด้วยอย่างเช่นหัวใจ ตับ ไต และลูกตา”ดวงตาของหลงเหยียนเฉิงเบิกกว้าง ไม่คิดว่าตำรวจจะตามไปที่บ้านเขาได้อย่างรวดเร็ว ทั้ง ๆ ที่อยู่ที่เขาอาศัยจริงไม่ใช่ที่อยู่ตามทะเบียนบ้าน“ผมรู้นะเหยียนเฉิงว่าคุณคงไม่ได้ทำเองคนเดียวหรอกใช่ไหม”“ผมไม่รู้เรื่อง ผมไม่ได้ทำ พวกคุณใส่ร้ายผม” หลงเหยียนเฉิงยังคงให้การปฏิเสธ ยืนกรานกระต่ายขาเดียว ในเมื่อเขาไม่ยอมรับใครจะทำอะไรเขาได้“ผมขอติดต่อญาติ อยากคุยกับทนาย”“ได้ครับเดี๋ยวเราให้คุณติดต่อญาติ แต่เท่าที่จำได้ คุณไม่มีครอบครัวไม่ใช่เหรอครับ” นายตำรวจยั่วยุ ถึงอยากจะกระทืบตำรวจแต่หลงเหยียนเฉิงยังทำไม่ได้เพราะไม่อยากก่อเรื่องเพิ่มอีกกระทงหลังกระจกหน้าต่างห้องที่ผู้ต้องหาเห็นทุ่งเห็นท้องฟ้าสดใส แท้จริงแล้วหลังกระจกบานนั้นมีกลุ่มของฟางเฉินยืนมองท่าทีของพนักงานห้องดับจิตแล้วก็ต้องถอนหายใจ“ถ้าเขาไม่ยอมรับ เราทำอะไรเขาได้บ้าง” เขามอ

วันแรกที่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดทำให้ไม่มีใครรับสารภาพ แต่ด้วยวัตถุพยานบางอย่างก็สามารถแจ้งข้อหาซ่อนเร้นอำพราง ทำลายศพ เพื่อทำการฝากผู้ต้องหาทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง พร้อมกับคัดค้านการประกันตัว เมื่อได้หลักฐานแน่นหนาจากดีเอ็นเอทั้งจากน้ำอสุจิ อวัยวะในกล่องเก็บความเย็นที่ตรงกับร่างของเหยื่อ รวมถึงดีเอ็นเอที่ยังไม่สามารถระบุได้ว่าใครเป็นใครในกล่องอีกหลายอัน ที่เชื่อว่านำมาบรรจุอวัยวะ ซึ่งพบในห้องของหลงเหยียนเฉิงพนักงานแห่งห้องดับจิตคนนี้คงคิดว่าจะไม่มีใครจับได้ จึงทิ้งหลักฐานที่มัดตัวเองไว้มากมายจนดิ้นไม่หลุด“หลงเหยียนเฉิง คุณคือคนที่ส่งอวัยวะออกจากโรงพยาบาลฟางเท่ากับว่าข้อหาค้าอวัยวะ คุณเป็นจำเลยคนเดียวนะครับ”“เอ้ย ผมไม่ได้ค้า ผมจะค้าได้ยังไง ผมได้เงินแค่เล็ก ๆ น้อย ๆ จากการส่งกล่องนั่นไปให้ถึงมือคนมารับของ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าของในนั้นเป็นอะไร” ข้อแก้ตัวของหลงเหยียนเฉิงแม้จะฟังไม่ขึ้น เพราะกล่องที่เขาเตรียมมานั้นเป็นกล่องสำหรับใช้เก็บอวัยวะอย่างที่แพทย์ใช้กันทั่วไปไม่มีทางที่คนรับกล่องนั้นจากมือหมอทั้งสองที่ห้องผ่าตัดจะบอกว่าไม่รู้ว่าข้างในนั่นมีอะไร“คุณแน่ใจเหรอว่าไม่รู้” พนักงามสืบสวน

หว่านถิงถิงถูกจับกุมในเวลาต่อมา พร้อมทั้งเจิ้งชางเจ้าของโรงพยาบาลเจิ้ง ทั้งสองโดนข้อหาค้าอวัยวะมนุษย์ ฆาตกรรมผู้อื่นโดยเจตนา และอีกหลายข้อหายาวเหยียดนอกจากนี้ตำรวจยังพบความเชื่อมโยงระหว่างบริษัทเงินกู้ปลอมและเจ้าของสุสาน ซึ่งญาติห่าง ๆ ของหว่านถิงถิงเป็นเจ้าของทั้งสองแห่ง“คุณหว่านถิงถิง จากภาพกล้องวงจรปิดเราเห็นว่าคุณมีการพบปะและพูดคุยกับทางหัวหน้าห้องฉุกเฉินอย่างปีเตอร์บ่อยครั้ง” เมื่อเจ้าหน้าที่เปิดภาพกล้องวงจรปิดให้เธอดู หว่านถิงถิงถึงกับขมวดคิ้วถ้าจำไม่ผิด มุมนี้เธอบอกให้บริษัทติดตั้งกล้องวงจรปิดว่าไม่ต้องติดกล้อง ทำไมถึงมีภาพพวกนี้หลุดออกมาได้“ส่วนคลิปนี้เป็นวิดีโอที่คุณนัดพบกับเจิ้งชางอยู่หลายครั้ง ไม่ทราบว่าคุณสองคนสนิทสนมกันได้อย่างไร”“เราสองคนเป็นเพื่อนวัยเด็กกัน”“เท่านั้นหรือครับ”“เท่านั้นสิคุณตำรวจ ทุกครั้งที่ฉันไปหาอาชาง สามีของฉันก็รับรู้” หว่านถิงถิงนึกฉุนไม่น้อยที่อีกฝ่ายถามราวกับว่าเธอเป็นชู้กับเจิ้งชาง“คุณฟางจ้าน คุณรับรู้จริงหรือเปล่าครับ” ตำรวจหันมามองหน้าผู้เป็นสามี“ผมไม่เคยรู้เลยว่าเขานัดพบกัน”“คุณพูดอะไรเนี่ย!!! คุณเป็นคนบอกให้ฉันไปติดต่ออาชางเอง จำไม่