หวงรักในเงาแค้น의 모든 챕터: 챕터 151 - 챕터 160

“ตอบผมมาสักคำสิไอริส ว่าคุณจะไม่จากผมไปไหนอีก หลายวันที่ผ่านมานี้ ที่ถูกคุณเมินและไม่สนใจ รู้มั้ยว่าผมทรมานมากขนาดไหน”มาเฟียสุดโหด แท้จริงก็ไม่ได้ต่างกับเด็กน้อยที่ขาดความอบอุ่น เพียงแค่พบความอบอุ่นจากเธอ เขาก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้วบนโลกนี้“ก็ได้ค่ะ ฉันรับปากว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก ขอแค่จากนี้ไปคุณ…”“ผมรับปาก ผมรับปากทุกอย่างแล้ว ผมยอมแล้วไอริส ที่ผ่านมาผมผิดเอง อย่าจากผมไปอีกเลยนะครับ”“ค่ะ ฉันจะอยู่กับคุณ แต่ว่าตอนนี้ได้เวลานอนพักผ่อนแล้วนะคะ”ราเชนทร์ยอมทำตามคำสั่งเธออย่างว่าง่าย เขายอมนอนและหลับไปหลังจากนั้นไม่นาน ไอริสรู้ว่าราเชนทร์ฝืนมาจนถึงตอนนี้ก็เพื่อต้องการคุยกับเธอนี่เองวันต่อมาไอริสตื่นแต่เช้า เพื่อจะเตรียมตัวไปที่วัดเพื่อเก็บเถ้ากระดูกคุณพ่อ ที่ฌาปนกิจไปเมื่อวานนี้ เพื่อนำไปลอยอังคาร แต่เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็เห็นราเชนทร์ที่พยายามลุกจากเตียง เธอจึงรีบเดินมาพยุงเขาทันที“คุณจะรีบลุกขึ้นมาทำไมคะ ที่จริงคุณน่าจะนอนพักอยู่ที่นี่นะคะ ฉันไปเองก็ได้”“ไม่ได้ เมื่อวานนี้ผมพลาดไปแล้ว วันนี้จะต้องไปเก็บเถ้ากระดูกคุณพ่อ ไปลอยอังคารกับคุณ”“แต่ว่าคุณยังเจ็บอยู่นะคะ แผลก็ยังไม่

“คุณว่าอะไรนะ แหวนนั่นเป็นของ…. คุณแม่ที่ใช้ตอนแต่งงานเหรอ”ไอริสหลั่งน้ำตาลงบนแผ่นหินอ่อน เมื่อแหวนคู่ได้มาอยู่รวมกันอีกครั้ง ราเชนทร์รู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาที่หน้าอกเมื่อเขารู้ว่า ความจริงแล้วแหวนที่ไอริสสวมมาตลอดโดยไม่ยอมถอด มีความหมายสำคัญกับชีวิตของเธอถึงขนาดนี้ “ไอริส… ผมขอโทษ ผมคิดว่าแหวนนั่นเป็นของที่คุณเคยได้รับจากคนรักเก่า”“คะ?”“ผมผิดไปแล้วไอริส ผมมันคนชั่วจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่แหวนนั่นมีความสำคัญกับคุณมากแต่ผมกลับเคยจะเอาไปให้…”ไอริสหันมายิ้มทั้งน้ำตา และกอดราเชนทร์ที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นขึ้นมาต่อหน้าเธอ เขารู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องที่เคยทำเลว ๆ กับเธอเอาไว้ในอดีต ซึ่งมันมากมายจนเกินกว่าจะสามารถให้อภัยได้ แม้แต่เขาเองก็อยากตบหน้าตัวเอง ที่เคยคิดทำเรื่องชั่ว ๆ นั่น เพียงแค่อยากแก้แค้นเธอ“ราล์ฟคะ อย่าคิดอะไรอีกเลยนะคะ ทุกคนก็เคยทำผิดพลาดทั้งนั้น ทั้งฉันและคุณ...”“ฮึก! ไอริสผมผิดกับคุณมากมายจริง ๆ ผมมันไอ้คนเลว ผมมันไม่ต่างกับฉัตรพงศ์เลย”“ไม่หรอกค่ะ เป็นฉันเองที่ผิด ที่ไม่เคยบอกคุณเกี่ยวกับแหวนวงนี้เลย ทำให้คุณไม่มั่นใจ ไม่เชื่อใจและระแวงฉันตลอดเวลา ฉันผิดเองค่ะอย่าโทษตัวเองอ

“ไม่คิดที่จะสืบหาเลยเหรอคะ ในเมื่อคนตายไปทั้งคน แล้วอีกคนก็ยังไม่กลับไปแจ้งอะไร ทำไมพวกเขาประมาทแบบนี้ล่ะ”“พอจับคนได้ สารวัตรก็ให้คนของนิศาโทรไปแจ้งเธอว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดี นิศาชลก็ไม่ใช่คนที่เก่งหรือมีความสามารถอะไร ก็เลยคิดว่าทุกอย่างยังเป็นปกติ และคิดว่ารดาตายไปแล้ว ส่วนฉัตรพงศ์ที่กำลังวิ่งวุ่นตามหารินรดา ก็ไม่ได้สนใจจะสืบเรื่องที่คนขับรถของลูกสาวตาย”“แล้วแบบนี้งานเปิดตัวโปรเจคของคุณ จะทำยังไงคะ”“เรื่องนี้ก็ให้ดำเนินการต่อไป เรื่องนี้กลับไปค่อยคุยกับคุณอีกที ขอบคุณนะครับสารวัตร ตอนนี้ผมอยากให้คุณดูหลักฐานเพิ่มเติม ที่วัลลภให้ปากคำเอาไว้”ราเชนทร์ยื่นแฟ้มให้ไอริสอ่าน เธอพบว่าวัลลภที่ถูกราเชนทร์ช่วยกลับมา ได้ให้การเพิ่ม ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นประโยชน์กับรูปคดี“นี่มัน…”"นี่คือคำให้การทั้งหมด ที่วัลลภให้กับทางตำรวจเพิ่มเติมครับ นอกจากบริษัทของคุณภาชิต พ่อของคุณแล้ว ยังมีอีกสองบริษัท ที่ประสบปัญหาเดียวกัน แต่ว่าทั้งสองที่ไม่ได้หนักเท่ากับคุณ"“ไอ้คนสารเลว ใช้เลือดและความเจ็บปวดของคนอื่น เป็นสะพานไปสู่ความสำเร็จ แล้วยังใช้วิธีเดิม ๆ เพื่อไต่เต้า ชาติชั่วจริง ๆ”“ครั้งนี้เขาไม่มีโอกา

"เฮ้อ… คุณก็เอาแต่ห่วงคนอื่นซะแบบนี้ไงล่ะ ถึงได้ไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องของตัวเองนาวินพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกับตัดพ้อ ที่ริย่าเป็นห่วงไอริสมากกว่าที่จะเป็นห่วงเขา ซึ่งเขารู้ดีว่า ริย่ารักไอริสมากขนาดไหน แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ที่เธอมักจะเลือกไอริสก่อนเขาเสมอ ริย่าเองก็เหมือนจะเริ่มรู้ จึงได้เข้าไปจับมือเขาและถามด้วยความเป็นห่วง“แล้วตอนนี้คุณรู้สึกเป็นยังไงบ้าง ยังเจ็บตรงไหนอยู่มั้ย แผลที่ถูกยิงที่ท้อง…”ไม่ทันที่เธอจะถาม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมา หมอวัชระเดินเข้ามาพร้อมกับพยาบาล เมื่อเห็นสีหน้าของริย่าเขาก็ยิ้ม และคุยกับเธอก่อน“สีหน้าคุณดูดีขึ้นมากเลยนะ ผมตัดสินใจถูกที่ให้คุณนอนพักผ่อนไปทั้งคืน”“ขอบคุณนะคะคุณหมอ เมื่อวานนี้ขอโทษด้วยค่ะ ฉันคงทำเรื่องน่าอายไปเยอะเลย”“ไม่หรอกครับ ภาวะตกใจจนช็อคแบบนี้เป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องกังวลมากนะครับ ตอนนี้ยังรู้สึกอ่อนเพลียอยู่หรือเปล่าครับ”“ก็ปกติมากเลยค่ะ ได้นอนเต็มที่เหมือนกับว่าตื่นมาแล้วสดชื่นขึ้นมากเลยค่ะ”“ดีแล้วครับ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวก็ทานข้าวสักหน่อย แล้วทานยาอีกชุดก็กลับบ้านได้”“เอ่อ…แล้วไอริสกับคุณราเชนทร์ละคะ”“อ้อ สองคนนั้นออกจากโรงพยาบาลไ

นาวินเอื้อมมือมาจับมือของริย่าเอาไว้ พลางยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน“คุณไม่ต้องเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้น ผมคงทนไม่ได้อีกแล้ว เรื่องหลังจากนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่บอสกับคุณรินรดาเถอะครับ”“แต่ว่า… คุณยังเจ็บอยู่เลย”“กระดูกผมแข็งแรงกว่าที่คุณคิด นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมบาดเจ็บ ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเราวางแผนกันมาอย่างดี”“แต่ว่า…”“ริย่าผมสัญญาว่าหลังจากเรื่องนี้จบแล้ว ผมก็จะวางมือจากบอร์ดี้การ์ดของบอส แล้วกลับไปช่วยบริหารบริษัทแทน”“คุณพูดจริงเหรอคะ”“จริงสิ เพราะว่าผมไม่พร้อมที่จะไปเป็นบอร์ดี้การ์ดปกป้องใครอีกแล้ว ในเมื่อผมมีคนที่อยากปกป้องแล้วนี่ วันก่อนผมก็บอกบอสไปแล้วด้วย”ริย่ายิ้มและก้มลงกอดเขาอีกครั้ง “จริง ๆ นะคะ”“ผมรักคุณ… ริย่า”“ฉันก็รักคุณค่ะ”ริย่ากอดเขาแน่นขึ้นอีกนิด เพื่อให้นาวินรู้ว่าเธอจริงใจมากแค่ไหน ส่วนเขาก็กอดและลูบหัวเธอเบา ๆ ในใจก็คิดอะไรอยู่หลายอย่าง แม้จะไม่ได้พูดออกมา แต่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อได้กลับมากอดเธอแบบนี้อีกครั้งสองวันต่อมา / งานเลี้ยงเปิดตัวโปรเจคใหม่ เอตัน กรุ๊ปราเชนทร์เดินทางมาที่โรงแรม ซึ่งวันนี้เป็นงานสำคัญของเอตัน กรุ๊ปของเขา กับฟินิกซ์