Masuk"ราเชนทร์" มาเฟียหนุ่มที่ไม่อนุญาตให้ใครมาหักหลังเขา แม้แเต่เธอ ที่ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้หญิงของเขา" ก็ตาม "อัยเรศ" หญิงสาวที่มีเขาเป้าหมายเพื่อแก้แค้น! เมื่อความแค้นบังตา จึงไม่มีคำว่า "ความรัก" อีกต่อไป.... “คุณจะทำอะไร!” รอยยิ้มเย็นด้วยความสะใจ และความแค้นที่มีอยู่เต็มอกของราเชนย์ ทำให้เขาทำสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำได้ เขาดึงแหวนที่อยุ่ในนิ้วของไอริสออกมา เรื่องนี้เธอไม่ทันคิดมาก่อน “เอาแหวนนี้ ไปเปลี่ยนกับแหวนหมั้น” “ราเชนย์! คุณจะทำเกินไปแล้วนะ คืนแหวนของฉันมา! อย่าเอาไปนะคุณทำบ้าอะไรน่ะ!” “แหวนของเธอแล้วยังไงล่ะ ในเมื่อเธอกล้าล้ำเส้นฉันก่อน ระหว่างเราก็จบลงแค่นี้ เธอกล้าหักหลังฉัน นี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ เธอฟังให้ดีนะไอริส วันนี้ฉันจะเข้าพิธีหมั้นกับนิศา ส่วนเธอ ไม่เคยมีค่าอะไรกับฉันเลยแม้แต่นิดเดียว!” ‘อยากจะแก้แค้นฉันสินะ คุณมันก็แค่ไอ้คนเห็นแก่ตัว และรักแต่ตัวเอง ไอ้คนกระจอก!’
Lihat lebih banyakนาวินกำหมัดแน่น เขารู้ว่าราเชนทร์รักไอริสมากแค่ไหน แต่วิธีการแสดงความรักของเขา มันไม่เข้าท่าเอาเสียเลย ราเชนทร์ทำให้ไอริสเสียใจหลายครั้ง และทุกความหึงหวงของเขา มักจะทำร้ายเธอเจ็บปวดทั้งกายและใจจนเกือบตาย แต่เขาก็รู้ตัวดีว่า ไอริสเองก็ไม่มีช่องว่างในหัวใจ เผื่อให้ใครนอกจากไอ้คนใจร้าย ที่ยืนรู้สึกผิดอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ด้วยเช่นกัน“ผมทราบดีครับ บอสไม่ต้องห่วง ผมเห็นคุณไอริส เป็นเหมือนพี่สะใภ้ผมมานานแล้ว”ราเชนทร์เดินมาจับไหล่ของนาวิน พร้อมกับพยักหน้าให้ นี่เป็นคำสัญญาลูกผู้ชายของนาวิน ที่บอกให้เขารู้ว่า จะไม่แย่งไอริสไปจากราเชนทร์ เพราะเขารู้ดีว่าทั้งคู่รักกันมาก และสิ่งที่ราเชนทร์ทำเพื่อไอริส ก็ยังมีอีกมากที่เธอไม่รู้“ถ้าอย่างนั้น…. ฉันฝากนายด้วยนะ นายรู้ดีว่าเรื่องของไอริส ฉันไม่ไว้ใจใครนอกจากนายกับเรวิน”“ครับบอส ไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุด”หลังจากที่นาวินออกไปแล้ว ราเชนทร์ก็ให้คนติดต่อกับฉัตรพงศ์ทันที เขาอยู่กับลูกค้าที่คลับคาราโอเกะส่วนตัว นั่นทำให้ราเชนทร์มั่นใจว่า ฉัตรพงศ์อาจจะยังไม่ทราบเรื่องที่เกิดขึ้น หรือไม่เขาก็รู้เรื่องแล้ว แต่ยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร“ได้เวลาเก็บ
“ครับบอส ผมจะไปเดี๋ยวนี้”“จริงสิเรวิน เรื่องนี้ต้องทำให้เงียบที่สุด ทางที่ดีนายให้คนตรวจสอบให้ดีว่า นอกจากพวกเราแล้ว ยังมีคนของใครอยู่ตรงนั้นบ้าง แล้วก็… ส่งคนไปตรวจจุดน่าสงสัยทุกจุด ทั้งฉัตรพงศ์ ลูกสาวของเขาแล้วก็ที่อื่นที่น่าสงสัยด้วย”“รับทราบครับบอส ผมจะให้วัชระรีบจัดการเรื่องนี้ทันที”“อืม นายรีบไปเถอะ”เรวินเดินกลับไปขึ้นรถแล้ว เขาเดินมาตบไหล่นาวินก่อนจะออกไป นาวินเองก็กำลังจะเดินตามไป แต่ราเชนทร์กลับเรียกเขาเอาไว้“นาวิน”นาวินหลับตาลง เขารู้ดีว่าวันนี้ ราเชนทร์เริ่มสงสัยพฤติกรรมของเขาหลาย ๆ อย่างแล้ว แต่ไม่ช้าก็เร็ว คนอย่างราเชนทร์ ก็ต้องรู้อยู่ดี“ครับบอส”นาวินหันมามองหน้าราเชนทร์ น้ำเสียงที่ตอบ ฟังแล้วดูเหมือนจะเย็นชามากกว่าเดิม ซึ่งเรื่องนี้ราเชนทร์สัมผัสได้“นายโกรธฉันสินะ ที่ฉันทำร้ายเธออีกแล้ว”“ผมไม่กล้าคิดหรอกครับ เรื่องนี้เป็น… เรื่องของบอสกับเธอสองคน”“หึ! ก็ดีที่นายไม่กล้าคิด ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามนายหน่อย รู้ได้ยังไงว่าไอริสอยู่ที่โรงพยาบาล นายติดต่อกับใคร หรือว่าเธอติดต่อกับนายลับหลังฉัน”“ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ! เรื่องนี้…”“ไอริสไม่ได้เอามือถือและกระเป๋าออกไปจากบ้า
รดายืนกำหมัดแน่น เธอเลี่ยงที่จะพบเขามานาน ไม่คิดว่ากลับมาเมืองไทยก็รู้ว่า มารุตซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่เคยเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน กลับมาเมืองไทย และตอนนี้เป็นถึงรองประธานบริษัท CCO “ฉันไม่มีอะไรจะคุยหรอกค่ะ หมดธุระแล้ว ขอตัวก่อน”“เดี๋ยวก่อนสิ ริต้าไม่มี แต่พี่มี”“ไม่ต้องรีบไปช่วยคุณไอริสจัดการเรื่องที่เหลือเหรอคะ”มารุตหันไปมองที่โรงพยาบาล และรีบสลับกลับมาเอื้อมมือจับที่ประตูรถของเธอไว้ทันที“ไม่ต้องห่วงหรอก ถึงพี่ไม่ไป ริย่าก็จัดการได้ อย่าคิดจะใช้วิธีเดิมเพื่อจะหนีอีกเลยริต้า”รินรดาไม่คิดว่าจะมาพบมารุตที่นี่ เธอไม่รู้เลยว่าเขาสนิทกับไอริส ไม่อย่างนั้นคงไม่เสี่ยงลงไป“ฉันรีบออกมา ตอนนี้รีบกลับไม่อย่างนั้นจะถูกสงสัย ฉันไม่อยากตอบคำถามพ่อ หลีกไป!”เธอผลักเขาออกไป และเดินเข้าไปในรถทันที มารุตยืนมองเธอปิดประตู และรีบสตาร์ทเครื่องยนต์ทันที รดามองเขาอยู่ในรถ หัวใจเธอเต้นรัว มือไม้สั่นจนเย็น แต่ก็ต้องรีบขับรถออกไป มารุตได้แต่ยืนมองรถของเธอขับออกไป โดยที่ไม่ได้ขวางเธออีก“เราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน… ริต้า”เขากับรินรดา รู้จักกันตอนไปเรียนที่อังกฤษ เธอเป็นรุ่นน้องของเขา เพราะเพื่อน ๆ เรียกเธ
“ก็ได้ค่ะ”ไอริสนั่งรออยู่ที่รถ รดาเดินไปเปิดกระโปรงหลังรถ และนำบางอย่างออกมา เธอเดินมาเปิดประตูให้ไอริส และวางรองเท้าที่พื้น“ฉันไม่แน่ใจว่าคุณกับฉัน ขนาดเท้าพอ ๆ กันหรือเปล่า ใส่ไปก่อนเถอะนะคะ คู่นี้ใส่สบายที่สุดแล้ว คู่โปรดของฉันเลยล่ะ”ไอริสไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณยังไง เธอไม่คิดว่ารดาจะทำเพื่อเธอแบบนี้ แค่พาขับรถมาส่งที่โรงพยาบาล ก็รู้สึกขอบคุณมากพอแล้ว แต่ยังไงรินรดา ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกของศัตรูของพ่อ จึงไม่สามารถพูดหรือบอกอะไรได้ทั้งหมด“ขอบคุณนะคะคุณรดา ไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณยังไงดี”“ลุกขึ้นมาก่อนค่ะ”ไอริสสวมรองเท้าเสร็จก็ลุกขึ้นมาจากรถ รดาปิดประตูรถและกางเสื้อคลุมซึ่งเป็นสูทลำลองสีงาช้าง ให้ไอริสสวมทับชุดของเธอไป“สวมทับไว้สักหน่อย แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว”“นี่…”“ดีกว่าใส่ชุดบาง ๆ แบบนั้นเข้าไปนะคะ นี่ค่ะ โทรให้คนมารับเถอะ”ไอริสรู้สึกขอบคุณรดา จนพูดไม่ถูก อีกฝ่ายยิ้มและยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้ เพื่อให้เธอโทรหาริย่าอีกครั้ง ไอริสรับมือถือและรีบโทรให้ริย่ามารับ ไม่นานก็มีคนวิ่งมาหาเธอสองคน“ไอริส!”“ไอริส ไม่เป็นไรใช่มั้ย แล้วนี่…. คุณ!”รดายืนกอดอกพิงรออยู่ที่รถ เมื่อเห็นว่าไอริสมีคน
Ulasan-ulasan