All Chapters of Bad Tiger เดิมพันรักสุดร้าย: Chapter 121 - Chapter 130

"อ๊าสส โอ้วว"ปลายฝนฟุบหน้าลงบนอกแกร่งของเขาทันที ธามเอามือปรับเบาะเป็นนอนราบลงไป โอบเธอให้นอนอยู่บนตัวเขา เอามือหนาลูบผมเธอเบา ๆ"ไปนอนกับฉันไหม?"เสียงพูดอย่างเหนื่อยหอบของเขาเปร่งออกมา แววตาคมจ้องมองร่างบางที่นอนหายใจรวยรินอยู่ตรงอกแกร่ง"ไม่ได้หรอก พรุ่งนี้มีเรียนเช้า"ปลายฝนพึมพำตอบ เธอไม่แม้แต่มีแรงจะยกหัวขึ้น ขนาดว่าเธอเป็นฝ่ายโดนกระแทก ยังรู้สึกเหนื่อยขนาดนี้ แล้วเขาที่เป็นฝ่ายกระแทกเธอจะเหนื่อยขนาดไหน"รอบเดียวเธอพอแล้วเหรอ"เธอเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขา"ไม่พอก็ต้องพอ นายก็รู้พรุ่งนี้วิชาอาจารย์โหด เข้าสายไม่ได้""ก็ไปเอาชุดนักศึกษามาสิ แล้วไปพร้อมกันเลย ฉันเองก็เรียนวิชาเดียวกับเธอนะ""หายเมาแล้วหรือไง"ปลายฝนเฉไฉถามเรื่องที่เธอยังคงค้างคาอยู่ในใจ"ฉันบอกตอนไหนว่าเมา"คราวนี้เธอลุกขึ้นนั่งหลังตรง ถอดถุงยางออกให้เขา แล้วจัดการห่อกระดาษทิชชู่ไว้ การกระทำของเธอทำให้ธามรู้สึกประหลาด เธอเหมือนเป็นคนใส่ใจเขา แต่บางครั้งก็มีมุมดื้อ ดูไม่แคร์ ไม่สนใจกับทุกสิ่ง ตอนนี้เขาไม่รู้แล้วว่าอย่างไหนคือตัวตนของเธอกันแน่"ก่อนหน้านี้ นายพูดอะไรแปลก ๆ"คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน ไม่เข้าใจสิ่งที่เธอพูด จำได้ว

ถึงคอนโดธามหยิบโทรศัพท์ที่ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมาดู ก่อนจะขมวดคิ้วออกมาไม่เข้าใจข้อความของเธอ เมื่อกี้เขาเห็นปลายฝนนั่งคุยกับเพื่อนอยู่ที่เก้าอี้ตรงลานจอดรถ คิดไว้แล้วว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้น เพราะทั้งสามคนทำหน้าเครียดอย่างเห็นได้ชัดไม่ใช่ว่ารู้เรื่องของเขากับปลายฝนแล้วหรอกนะธาม: แต่เธอตกลงกับฉันแล้วนะเขาส่งข้อความไปออดอ้อนเธอ แต่ไม่ได้รับการตอบกลับ ร่างสูงลุกขึ้นเดินออกไปจุดสูบบุหรี่ที่ระเบียงคอนโด คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องน้ำวันนี้ เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่เขาอยากเข้าใกล้เธอ อยากจูบเธอ โดยไม่มีเรื่องเซ็กซ์มาเกี่ยวข้อง หรือที่อยากให้เธอมานอนด้วย ก็ไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นกับเธออย่างเดียวแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่คิดเรื่องนั้นเลย เขาเองก็เป็นผู้ชายเลือดลมร้อนแรง เรื่องเซ็กซ์ของเขาเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้ ยิ่งเขารู้สึกติดใจใคร เขาจะอยากทำแบบนั้นกับเธอมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่ปลายฝนแปลกไปตั้งแต่กลับมาจากบ้าน เธอดูเหมือนมีอะไรในหัวอยู่ตลอดเวลาวันนี้ตอนเรียนเขาเองก็สังเกตุอาการของเธออยู่ เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอไม่ตั้งใจฟังที่อาจารย์พูด ปกติเธอคือเด็กเรียนอันดับต้น ๆ ของคณะ นึกย้อนไ

ในรูปเป็นผู้หญิงหน้าตาสวยมาก ผมยาวสีน้ำตาลเข้ม ริมฝีปากของเธอยิ้มกว้างอย่างมีความสุข ข้างกายของเธอคือผู้ชายที่ตอนนี้นอนอยู่ห้องข้าง ๆ ใบหน้าของธามดูมีความสุขมาก เขายิ้มแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ท่วงท่าของทั้งสองคนดูก็รู้ว่าทั้งคู่เป็นคนรักกันแน่นอนเพื่อนที่ไหนจะถ่ายรูปแล้วกอดกันแน่นขนาดนั้น ถึงเธอจะไม่เคยมีเพื่อนผู้ชาย แต่คิดว่าการใกล้ชิดกันระดับนี้ ต้องเป็นคนพิเศษจริง ๆ เท่านั้นถึงจะทำกันได้มือเล็กวางกรอบรูปแรกลงพร้อมใจที่ชาวาบไปหมด เธอหยิบอีกอันขึ้นมาดู ก็เป็นรูปของผู้หญิงคนเดิม แต่เป็นเธอคนเดียวกำลังส่งยิ้มให้กล้องอย่างสดใส ปลายฝนยอมรับจากใจจริงเลยว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มาก ในภาพเป็นทะเลยามเย็นที่ท้องฟ้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อน ๆ และมีข้อความสั้น ๆ เขียนด้วยลายมือตรงมุมเล็กด้านขวาไวน์คือความสุขของธามนะทั้งสองรูปถูกคว่ำเอาไว้ตำแหน่งเดิม ปลายฝนรีบเดินออกจากห้องมานั่งตรงโซฟา ตอนนี้ทุกอย่างในห้องนั้นถูกเฉลยออกมาแล้วว่าเพราะอะไรเขาถึงไม่เคยให้ใครเข้าไปในห้องนั้น เพราะที่นั่นคือสถานที่ของเขากับเธอคนนั้นนี่เองดวงตาของเธอร้อนผ่าว พยายามอย่างเต็มที่ไม่ให้น้ำตาไหลออกมา ถึงรู้ว่

“งั้นนายฟังให้ดีนะ”เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามตั้งสติ“ที่ฉันอยากจบเพราะเบื่อที่ต้องเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ของนาย ฉันเป็นผู้หญิงนะ ฉันมีหัวใจเหมือนกัน นายทำเหมือนกับฉันเป็นผู้หญิงไร้ค่า เหมือนคนโง่ที่ต้องยอมนายไปตลอด หากว่านายสงสารฉันก็ขอให้เราจบกันเท่านี้เถอะนะ”ธามนิ่งไปทันทีที่เธอพูดจบ เขากำลังรวบรวมสติของตัวเองและเอ่ยออกมา"ผู้หญิงไร้ค่าอะไรของเธอ ตั้งแต่ฉันเอากับเธอ ฉันก็ไม่เคยไปเอากับใครเลยเธอก็รู้""ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน"ปลายฝนสะบัดหน้าหนีเขาอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ยอม เอามือมาจับหน้าเธอให้หันมาสบตากับเขา"จะไม่เกี่ยวยังไง ฉันไม่ได้บังคับเธอเสียหน่อย เธอเองก็ยินยอมพร้อมใจกับฉัน พอจะจบมันต้องตกลงกันสองฝ่ายป่าวว่ะ""ก็นี่ไง ฉันก็กำลังบอกนายอยู่"ธามกัดฟันกรอด ๆ โมโหไม่คิดเลยว่าเธอจะดื้อและพูดไม่รู้เรื่องขนาดนี้"แต่ฉันไม่จบ""นายเป็นบ้าอะไร ตอนเริ่มมันก็ง่าย แล้วทำไมตอนจบนายต้องทำให้ยาก""ที่เธอบอกว่าพี่เธอกำลังสงสัย เธอโกหกฉันใช่หรือเปล่า"เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องทุกอย่างได้ เพราะหลังจากวันนั้นเธอก็ไม่สนใจเขาอีกเลย ไม่รับโทรศัพท์หรืออ่านข้อความ ตอนเช้าที่เจอกันตรงม้าหินอ่อน เธอก็

"เธอไม่ต้องการฉันแล้วเหรอ""อย่ามาทำเสียงอ้อนนะธาม ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของนาย"ร่างเล็กยังคงดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของเขา ธามอมยิ้มเพราะมองท่าทางของเธอที่เป็นอยู่ว่าน่ารักมากกว่า เลยกดจูบเร็ว ๆ ที่ปากอวบอิ่มของเธอ"แล้วเธอไม่ใช่ผู้หญิงของฉันตรงไหน"เขาเลิกคิ้วถามเธอตรง ๆ นอนด้วยกันเกือบทุกวัน กินข้าวด้วยกันเกือบทุกมื้อ ที่เป็นอยู่มันต่างจากผู้หญิงของเขาตรงไหน"ตอบมาสิ""ฉันรู้ตัวดีว่าไม่ใช่ ฉันเป็นแค่เพื่อนบนเตียงของนายแค่นั้น"ธามจับน้ำเสียงของเธอได้ว่ากำลังน้อยใจเขาเรื่องนี้"ก็แล้วเธออยากเป็นอะไรกับฉัน บอกมาสิ""ไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้นแหละ เป็นแค่เพื่อนร่วมคณะกันเหมือนเดิมนะดีแล้ว""ฉันเป็นให้ได้นะ ถ้าเธอพูดออกมาจากใจ ไม่ใช่เหมือนกำลังน้อยใจอะไรฉันอยู่แบบนี้""ฉันมีสิทธิ์น้อยใจอะไรนายด้วยเหรอ"เธอหันสบตากับเขา"ฉันรู้ตัวดีว่านายจัดให้ฉันอยู่ตรงไหน""น้อยใจจริง ๆ ด้วย"เขาเอาจมูกมาคลอเคลียใบหน้าของเธอ ก่อนจะกดริมฝีปากลงมาบนกลีบปากล่างของเธออย่างยั่วเย้า"ขอได้ไหม"น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น ใช้แขนแกร่งช้อนตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอด อุ้มเธอวางลงบนเตียงอย่างเบามือ เขาคงเห็นเธอไม่ขัดขืนเลยทำทุกอย่างด้วย