All Chapters of Bad Tiger เดิมพันรักสุดร้าย: Chapter 201 - Chapter 210

คบกันมาเกือบสองเดือน มิลลิไม่เคยเห็นรอยยิ้มของเขาจริง ๆ มีเพียงเธอที่มีความสุขกับเรื่องของเรา แต่เขากลับยังไม่ลืมผู้หญิงคนนั้น เธอรีบเอาโทรศัพท์ไปวางเอาไว้ที่เดิม แล้วฝืนลุกขึ้น พาร่างกายมานั่งอยู่ตรงโซฟา ปลดปล่อยความเสียใจของตัวเองออกมาให้มากที่สุดติ้ง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นรัว ๆ คงจะเป็นเพื่อนสนิทของเธอส่งข้อความมาหา เพราะตั้งแต่ออกจากมหาลัย เธอก็บอกกับเพื่อนว่าจะนัดเคลียร์กับยีนส์ แต่จนป่านนี้ยังไม่ได้กลับคอนโดปลายฝน: มิลลิตกลงเป็นยังไงบ้างคาเทียร์: อีมิล มึงกลับหรือเปล่าคาเทียร์: ตอบกูบ้างดิว่ะปลายฝน: อย่าให้กูเป็นห่วงคาเทียร์: มึงเงียบแบบนี้กูใจคอไม่ดีเลยและอีกหลายข้อความ เป็นข้อความที่ส่งจากแชทกลุ่มสามคนของพวกเธอ มิลลิเลยกดส่งไปเพียงหนึ่งข้อความให้เพื่อนสบายใจว่าเธอยังมีชีวิตอยู่มิลลิ: กูไม่เป็นไรเสียงฝีเท้าดังขึ้นด้านหลัง แต่เธอก็ไม่ได้หันไปมอง เพราะรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเจ้าของห้อง“ตื่นมาทำไม?”“ฉันหิว”“แล้วทำไมไม่สั่งล่ะ นั่งอยู่แบบนี้จะได้กินหรือไง”เธอเหยียดยิ้มออกมาด้วยความขมขื่น ไม่ได้คาดหวังคำพูดดี ๆ จากเขาอยู่แล้ว เพราะเธอเองก็ไม่ได้คิดจะพูดดีกับเขา

มิลลินอนซมอยู่ที่ห้องสองวันเต็ม โชคดีที่ตรงกับเสาร์อาทิตย์พอดีเลยไม่ต้องขาดเรียน และเธอก็ไม่กลับบ้านเพราะบอกแม่ว่าต้องทำรายงานกับเพื่อน แม่กับพ่อเองก็ไม่ได้สงสัยอะไร เธออยากจะไปเจอท่านตอนที่สภาพจิตใจเธอพร้อมกว่านี้ส่วนพี่โซลรายนั้นก็ยังเอาแต่โทษตัวเองอยู่ ขนาดเธอบอกไปแล้วว่าไม่เป็นไร เธอเองก็ดีขึ้นมาก แค่ป่วยนิดหน่อยก็ยังไม่เชื่อ จะมานอนเฝ้าเธอที่คอนโด แต่เธอห้ามไว้ บอกว่าอยากพักรักษาใจคนเดียวก่อน หากเธอพร้อมเมื่อไหร่ เธอจะกลับไปเป็นคนเดิมให้เร็วที่สุดติ้ง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ในตอนเย็นวันอาทิตย์ ก่อนหน้านี้เธอก็แค่ตอบข้อความยีนส์ไปว่าไม่สบาย ขอนอนพักผ่อน ดูเหมือนเขาจะเข้าใจ ไม่ได้เซ้าซี่อะไรเธอ แต่เมื่อวานเธอไม่ได้ตอบและรับโทรศัพท์เขาเลย คงจะส่งข้อความมาขู่เธออีกแน่ที่หายไปแบบนี้ยีนส์: ทำไม่ไม่รับโทรศัพท์ยีนส์: ข้อความเธอก็ไม่อ่านยีนส์: ที่บอกไม่สบาย โกหกใช่ไหมยีนส์: เธอกำลังหนีฉันอยู่หรือเปล่ายีนส์: รู้ใช่ไหม ทำแบบนี้ไม่มีประโยชน์ยีนส์: ลงมาฉันรอเธออยู่ที่ด้านล่างคอนโดยีนส์: ให้เวลาสิบนาทียีนส์: อย่าให้ฉันต้องขึ้นไปตามเธอนะยีนส์: อยากลองดีเหรอมิลลิมิล

เป็นมิลลิที่จงใจเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่ทุกคนจะหันมาให้ความสนใจเธอ ที่กางหนังสือออกมาแบ่งหน้าที่การทำรายงานกลุ่มตลอดเวลาที่เธอพูดอยู่ สายตาคมของปอร์เช่มองตรงมาที่เธอตลอดจนมิลลิเริ่มรู้สึกอึดอัด เพราะรู้สึกว่าเขามองมาที่เธอแปลก ๆ“แต่เราจะต้องนัดทำนอกเวลาด้วยนะ”คาเทียร์สรุปออกมา เพราะข้อมูลค่อนข้างเยอะ ต้องทำในช่วงวันหยุดด้วย“งั้นเราไปทำที่ไหนกันดี เอาเป็นวันเสาร์นี้แล้วกันนะ”“คอนโดไอ้ปอร์เช่แล้วกัน ใหญ่ดี”เมื่อได้ข้อสรุป สามสาวก็แยกย้ายออกมาเพื่อไปกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหาร“มึงชอบมิลลิเหรอว่ะ”ธามเอ่ยถามเพื่อนสนิทไปตรง ๆ เมื่อเห็นเพื่อนยังมองตามมิลลิไปจนสุดสายตา“….”“ถ้าชอบทำไมมึงไม่จีบเลย เขายังโสดนี่หว่า”“กูเคยเห็นเขาอยู่กับรุ่นพี่คณะวิศวะ”จะว่าเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ แต่เขามักจะเจอเธอที่ลานจอดรถบ่อย ๆ และทุกครั้งเธอจะอยู่กับรุ่นพี่วิศวะ แต่แปลกตรงที่ทั้งคู่ดูเหมือนจะแอบคบกันมากกว่า“พี่ชายเขาหรือเปล่า ที่ชื่ออะไรนะ โซลอ่ะ”“ไม่ใช่ว่ะ คนนั้นกูจำได้ แต่มีเรื่องแปลก ๆ อีกอย่าง”“เรื่องอะไร”“เขาเหมือนแอบคบกัน จะนัดไปเจอกันที่ลานจอดรถ กูไม่เคยเห็นเขาควงกันเวลาปกติเลย”“เออก็จริง เพราะกูย

น้ำตายังคงไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธอ คนตัวสูงได้แต่นิ่งฟังสิ่งที่เธอพูด เพราะไม่มีคำพูดโต้แย้งอะไรจริง ๆ เรื่องนี้เขาผิดเต็ม ๆ อยู่แล้ว“แล้วเรื่องคลิปนั่น พี่ก็หลอกให้ฉันถ่าย พี่เอาความรักของฉันมาบีบให้ฉันยอมพี่ เพราะจะใช้มันขู่ฉัน พี่เจตนาไม่ดีตั้งแต่แรก จะมาอ้างว่าหวั่นไหวเพราะฉัน มันไม่ดูย้อนแย้งไปหน่อยเหรอคะ”“ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่คิดจะปล่อยมันอยู่แล้ว แต่เพราะเธอไม่ยอมฟังที่ฉันจะพูด เลยต้องเอามันมาขู่เธอ ทั้งที่จริงฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลย”“ถ้าพี่ไม่คิดที่จะปล่อยคลิป งั้นพี่ก็ปล่อยฉันไปได้ไหมคะ ถือว่าฉันขอร้อง”ดวงตากลมโตหันมาสบตากับเขาตรง ๆ เธอเป็นคนเด็ดเดี่ยวเรื่องนี้มากเขาเพิ่งรู้ แต่ตอนนี้เขามีความรู้สึกให้เธอไปแล้ว จะให้เขาปล่อยเธอได้ยังไงกัน“ให้โอกาสฉันได้ไหม กับสิ่งที่ฉันทำลงไป ฉันอยากเริ่มต้นใหม่กับเธอ”“แล้วเรื่องที่ผ่านมาล่ะคะ พี่จะให้ฉันลืมไปได้ยังไง พี่ทำฉันเจ็บแค่ไหนรู้หรือเปล่า ฉันถามพี่ตอนนั้น พี่ยังไม่มีคำตอบให้ฉันเลย ตอนนี้พี่จะมาขอโอกาส คิดว่าคนแบบฉันต้องรู้สึกยังไง”“ให้โอกาสคนเลว ๆ คนนี้นะ ฉันรู้ว่าเธอยังมีความรู้สึกกับฉันอยู่ ฉันสัญญาจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก

“กูไม่รู้ ตะ แต่….”“แต่มึงยังรักเขาอยู่ใช่ไหม”มิลลิพยักหน้าอย่างจำยอม ถึงจะโกหกเพื่อนไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะมันคือความรู้สึกของเธอจริง ๆ บอกแล้วว่าเธอเป็นคนโง่เรื่องความรัก“แล้วพี่โซลมาที่นี่ได้ยังไง”“เขามาหามึงที่โรงอาหาร คงเป็นห่วงแหละ แล้วปอร์เช่ก็หลุดออกมาว่ามึงออกไปคุยกับพี่ยีนส์”เธอคิดไว้แล้วว่าเพื่อนร่วมคณะคนนี้ดูแปลก ๆ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เธออ่านไม่ออกในแววตาเขา“กูว่าปอร์เช่ ต้องเคยเห็นมึงกับพี่ยีนส์แน่”“กูบอกแล้วสองคนนี้ไว้ใจไม่ได้ ยิ่งไอ้ธามนะ กูล่ะเกลียดเข้าไส้ ผู้ชายอะไรเจ้าชู้เป็นบ้า”พอพูดถึงสองคนนี้ทีไร ปลายฝนเป็นต้องหัวฟัดหัวเหวี่ยงทุกที“กูก็ว่างั้น แต่ช่างเถอะ เรื่องมันเกิดมาแล้ว”“อ้าว แล้วพี่กายมาทำไมอ่ะ”สกายเดินตรงมาที่สามสาวนั่งอยู่ เขาจะมาตามมิลลิให้ไปหาโซลที่ห้องน้ำด้านหลังอาคาร“ไอ้โซล บอกให้เราไปหามันหน่อย”มิลลิที่พร้อมอยู่แล้ว ก็ลุกขึ้นทันที เธอเองก็อยากไปดูสภาพของยีนส์เหมือนกัน ว่าจะเละเทะขนาดไหน ขนาดครั้งที่แล้ว จนทุกวันนี้เธอยังเห็นรอยช้ำจาง ๆ บนใบหน้าเขาอยู่เลยเมื่อเดินมาถึงห้องน้ำ มิลลิก็แทบจะเป็นลมกับสภาพของยีนส์ เธอรีบเดินตรงเข้าไปหาเขาทั