All Chapters of เพียงนางที่ข้าจะรัก: Chapter 181 - Chapter 190

201 Chapters

บทที่ 40 วันนี้ท่านใส่กางเกงในสีอะไรมา? ตอนปลาย

บทที่ 40 วันนี้ท่านใส่กางเกงในสีอะไรมา? TW : เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้นค่ะ ในน้ำชาที่กงจ้านดื่ม มีส่วนผสมของสมุนไพรซึ่งมีฤทธิ์กล่อมประสาท ชาชนิดนี้เสวี่ยหนิงปรุงขึ้นมาเพื่อเขาเป็นพิเศษ ยามที่ถูกสะกดจิตล้วงข้อมูล กงจ้านจะได้คายความลับแบบไม่ขัดขืน แถมเพลิดเพลินอีกต่างหาก! เสวี่ยหนิงหยิบนาฬิกาพก ซึ่งได้รับมาจากพ่อค้าชาวโพ้นทะเลนาม มิเชล ผู้ที่มอบเมล็ดลาเวนเดอร์ให้นาง เขาได้กลายมาเป็นลูกค้าเจ้าประจำของเรือนอรุณเคียงใจ ทั้งกล่าวว่ามาพักที่นี่ เหมือนได้พักอยู่บ้านในประเทศบ้านเกิด ก่อนเริ่มสะกดจิตตามวิธีที่ได้ฝึกมา อดีตแพทย์หญิงเสวี่ยหนิงตั้งสมาธิมั่น สูดหายใจเข้าออกยาวสองสามครั้ง สีหน้าแววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมราวกับคนละคน “หม่อมฉันจะเริ่มแล้วนะเพคะ ขอฝ่าบาท ท่านอ๋องและท่านกงกงช่วยเงียบเสียงลงสักครู่ ยิ่งเงียบเท่าใดยิ่งดี” จากนั้นจึงก้าวมายืนอยู่หน้ากงจ้าน ที่ยังคงยิ้มกริ่มตาลอย “ใต้เท้ากง ท่านมองมายังนาฬิกาพกที่ข้ากำลังจะเริ่มแกว่งนี้ด้วย” สายสร้อยห้อยนาฬิกาเริ่มแกว่งไปมา นัยน์ตาทั้งสองของกงจ้าน กลอกมองซ้ายขวาตามจังหวะการเคลื่อนไหวของนาฬิกา ครู่ต่อมาก
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 41 นี่คือราคาที่เจ้าต้องจ่าย ตอนต้น

บทที่ 41 นี่คือราคาที่เจ้าต้องจ่าย รอยยิ้มเย็นเยียบมาพร้อมไอสังหารน่าพรั่นพรึง ขณะยอมรับว่าตัวนางเป็นใครในอดีต ทำท่านแม่ทัพใหญ่แห่งต้าเว่ยถึงกับขนต้นคอลุกเกรียว “มือสังหารระดับ มะ…มงกุฎดำของตำหนักจันทราเลยหรือขอรับท่านแม่ยาย” “เพคะ แต่นั่นมันก็เป็นอดีตไปแล้ว อย่าพูดถึงอีกเลย หม่อมฉันล้างมือในอ่างทองคำเรียบร้อย หันมาใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดาสามัญ ขอท่านอ๋องอย่าได้กังวลไป แม่ยายคนนี้รอเลี้ยงหลานๆ จากท่านอ๋องและหนิงเอ๋อร์อยู่นะเพคะ และขอรบกวนท่านอ๋อง ทรงช่วยปิดเรื่องในอดีตของหม่อมฉันเป็นความลับด้วยนะเพคะ” เมื่อกล่าวจบ แม่ยายจวิ้นอ๋องหมุนตัวเดินออกไปจากห้องทรงอักษร ปล่อยให้ลูกเขยตัวโตยืนสติกระเจิดกระเจิงอยู่ตรงนั้น หลังทราบความจริง ถึงเบื้องหลังการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของเชียนเพ่ย เย่หลินจำต้องข่มกลั้นโทสะอยู่ทุกวี่วัน ยอมหักห้ามใจไม่ให้แล่นไปสังหารกงจ้านด้วยมือตนเอง เพราะเกรงลูกเขยจะเสียแผน เรื่องที่ต้องการกำจัดหอกข้างแคร่อย่างสกุลกงให้ฮ่องเต้ ตามข้อมูลที่เว่ยลี่หยางได้มา มือสังหารระดับสูงสุดของตำหนักจันทราคือ ระดับมงกุฎทอง มีเพียงสามคน นั่นคือเจ้าตำหนักและรองเจ้าตำหนักทั้งสอง ต่อมาคื
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 41 นี่คือราคาที่เจ้าต้องจ่าย ตอนปลาย

เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยบีบคั้นหัวใจของผู้ได้ยิน ซ่งเจียวเจียวกำมือแน่น ภาพความทรงจำย้อนกลับมา… ไม่ว่านางจะพยายามร่ำเรียนหนังสือ หรือเรียนศาสตร์ทั้งสี่ได้ดีแค่ไหน บิดาก็ไม่เคยคิดจะเอ่ยชม แต่หากทำสิ่งผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว เขากลับต่อว่านางกับมารดาด้วยประโยคเสียดแทงจิตใจ… “ไร้ประโยชน์ทั้งแม่ทั้งลูก!” ส่วนซ่งเจิ้งเฉียวไม่ว่าทำใดสิ่งผิดก็ไม่เคยถูกลงโทษ กระทั่งทำแจกันล้ำค่าในโถงรับรองแตก บิดาก็เพียงแค่ว่ากล่าวตักเตือนเพียงไม่กี่คำ หากนางเป็นคนทำแตกคงถูกเฆี่ยนหลังขาดไปแล้ว “บิดาสารเลวเช่นนี้ อย่านับถือจะดีกว่า” ซ่งเจียวเจียวเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน บริภาษบิดาของตนและของเด็กหญิง จากนั้นจึงเดินไปหาเจ้าตัวน้อย “ข้าขอเหมาขนมทั้งหมดของเจ้าเองแม่หนูน้อย” ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความหม่นหมองก่อนหน้านี้ พลันสดใสมีความหวังขึ้นมาทันที “จริงหรือเจ้าคะ? พี่สาวจะซื้อขนมของข้าทั้งหมดจริงๆหรือ” “จริงสิหนูน้อย” ซ่งเจียวเจียวยกมือลูบหัวเด็กหญิงอย่างเอ็นดู เด็กหญิงดีใจอย่างยิ่ง ในที่สุดนางก็ขายขนมหมด ไม่ต้องถูกบิดาลงโทษเหมือนที่ผ่านมา ดวงตากลมโตไร้เดียงสา จ้องมองหญิงสาวหน้าตางดงามตรงหน้า ประหนึ่งมองเ
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 42 เจ้าทำอะไรลงไป! ตอนต้น

บทที่ 42 เจ้าทำอะไรลงไป! เลือดในกายของซ่งเจียวเจียวเย็นเยียบขึ้นมากะทันหัน คาดไม่ถึงว่าเผิงกั๋วกงจะรู้เรื่องที่นางลงมือกับโกวเหมี่ยนจือ ทว่าก่อนที่นางจะอ้าปากกล่าวคำใด ตวนอ๋องที่เดินมาถึงหน้าจวนพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้าย ได้ก้าวมารวบเอวของนาง ออกแรงดึงกึ่งบังคับให้เดินเข้าจวนไปกับเขาเสียก่อน “จิ๊ๆๆ คุณหนูซ่งชอบบรรยากาศนอกเมืองหลวง ไฉนไม่บอกเปิ่นหวางดีๆ แอบหนีออกไปเที่ยวไม่ชวนเปิ่นหวางแบบนี้…เปิ่นหวางไม่ชอบใจเลยรู้หรือไม่” ตวนอ๋องจิ๊ปากอย่างขัดใจ เอ่ยตำหนิซ่งเจียวเจียวทีเล่นทีจริง ทว่าน้ำเสียงท้ายประโยคกลับเหี้ยมเกรียม ซ่งเจียวเจียวเหงื่อกาฬไหลซึมทั่วกรอบหน้า ขาแข้งอ่อนแทบทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น “ทะ ท่านอ๋อง คือ…คือว่าหม่อมฉัน ฮึก” “หึ! เอาไว้ค่อยบอกเปิ่นหวางทีหลังก็แล้วกัน” ตวนอ๋องเปลี่ยนจากประคองเป็นช้อนอุ้มนาง ก่อนตรงไปยังเรือนนอน เขาหันมาบอกหยวนทงให้พาสาวใช้ไป เสี่ยวหมี่หน้าซีดเป็นกระดาษ ก้าวถอยหลังกรูดเตรียมวิ่งหนี แต่ยังช้ากว่าหยวนทงที่แสยะยิ้มร้าย ขยับขาพุ่งมาคว้าแขนและลากนางไปยังเรือนพักท้ายจวน เสี่ยวหมี่ร้องโวยวายได้เพียงสองสามคำ ก็ถูกมือของเขาอุดปาก ก่อนถูกอุ้มพา
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 42 เจ้าทำอะไรลงไป! ตอนปลาย

ขณะรับมื้อเย็นด้วยกัน โจวฉู่เจียงมองพระชายารองที่พฤติกรรมเปลี่ยนไป จากที่เคยตัวสั่นงันงกน้ำตาคลอเบ้ายามที่เขาเข้าใกล้นาง ทว่าสองวันมานี้กลับสงบจนน่าแปลกใจ พอถามว่านางไม่กลัวเขาแล้วหรือ ซ่งเจียวเจียวตอบกลับมาด้วยเสียงสั่นเทา “กลัวสิเพคะ เพียงแต่หม่อมฉันแต่งให้ท่านอ๋องแล้ว ต่อไปท่านอ๋องก็คือแผ่นฟ้าและชีวิตของหม่อมฉัน อะไรที่ทำให้ท่านอ๋องพอพระทัย หม่อมฉันก็จะอดทนเพคะ ขอเพียงท่านอ๋องเมตตาหม่อมฉันสักเล็กน้อยก็พอ” คำตอบของนางสร้างความประหลาดใจกึ่งพอใจให้โจวฉู่เจียง แต่กระนั้นนิสัยวิปริตของเขาก็มิได้จางหาย เพียงแต่ยั้งมือไว้บ้างยามร่วมหอ ซ่งเจียวเจียวจึงไม่สะบักสะบอมเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ค่ำคืนนั้นหลังเสร็จกิจ เขาจึงมอบยาชะลอพิษให้ เพราะเห็นว่านางเริ่มมีอาการเจ็บปวดในทรวงอก พร้อมกับมีกำเดาไหล เป็นผลพวงจากฤทธิ์ของยาพิษที่เขาบังคับให้นางกินเข้าไป ในที่สุดก็มาถึงวันเดินทางกลับแคว้นโจว ภายในรถม้าของตวนอ๋อง ซ่งเจียวเจียวได้รับอนุญาตให้เดินทางร่วมกับเขา นางแต่งกายเรียบง่ายทว่ายังคงความงดงาม เกลัาผมอย่างสตรีที่ออกเรือนแล้ว บนมวยผมประดับเพียงปิ่นทองคำสองอัน และกำไลทองคำไร้ลวดลายสองวงเพื่อ
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 43 ควบคุมตัว ตอนต้น

บทที่ 43 ควบคุมตัว สิ่งที่ทำให้เว่ยลี่หยางมั่นใจว่า อุบัติเหตุครั้งนี้ต้องเป็นฝีมือของซ่งเจียวเจียว หาใช่ความโชคร้ายแต่อย่างใด หากวิเคราะห์ดูจากเหตุการณ์ ซึ่งเกิดขึ้นกับม้าของซ่งซินเหวินในงานล่าสัตว์ที่เพิ่งผ่านพ้น ไม่มีทางที่จู่ๆม้าพวกนั้นจะวิ่งเตลิดลงหน้าผาไปเอง เรื่องนี้ต้องมีเบื้องหน้าเบื้องหลังอย่างแน่นอน เรื่องที่รถม้าของตวนอ๋องพลัดตกเขา กลายเป็นข่าวใหญ่ในเมืองหลวงของต้าเว่ย หลายคนเห็นใจความสูญเสียของเจ้ากรมโยธา บุตรีเพิ่งผ่านการแต่งงานได้ไม่กี่วัน กำลังเดินทางไปบ้านสามี แต่ต้องมาจบชีวิตลงเสียก่อน… ทว่ายังมีอีกหลายคนที่รู้สึกสมน้ำหน้า ในความโชคร้ายของซ่งเจียวเจียว โดยเฉพาะเนี่ยหลี ฮูหยินรองของเจ้ากรมโยธาและบุตรีอย่างซ่งซินเหวิน แม่ลูกหัวเราะด้วยความสาแก่ใจ ตอกย้ำว่านี่คงเป็นการลงโทษจากสวรรค์และคำสาปแช่งของพวกนาง “สมน้ำหน้านังแพศยานั่น ตายเสียได้ก็ดี!” ซ่งซินเหวินเหยียดปากด้วยความเดียดฉันท์ หากไม่ใช่เพราะนางถูกวางยาปลุกกำหนัด มีหรือจะพลาดท่าจนต้องแต่งให้กู้จื่อฝานอย่างไม่เต็มใจ! ชื่อเสียงของนางต้องป่นปี้เพราะซ่งเจียวเจียว ยังมีอีกคนที่ไม่ได้รู้สึกเห็นใจหรือสงสารซ่งเจียวเจ
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 43 ควบคุมตัว ตอนปลาย

เช้าตรู่วันถัดมา เสียงกรีดร้องโหยหวนของท่านเสนาบดีกรมขุนนางดังลั่นไปทั้งจวน “อ๊ากกกกก!!! ใครมันเอาสัตว์ประหลาดมาไว้ในเป้ากางเกงข้า!! มันดูดตรงนั้นของข้า ม่ายยยยย!” กงฮูหยินลมจับล้มทั้งยืนเมื่อเห็นสภาพของสามี องครักษ์พากันวิ่งวุ่นเกือบชนกันเอง หมอประจำจวนถูกลากลงจากเตียงทั้งที่ยังไม่ได้ล้างหน้า รีบหอบสังขารแก่ๆ มายืนมองเป้าของกงจ้านจนตาแถบถลนออกมานอกเบ้า “เอ่อ ท่านเสนาบดี ไปเอาความคิดนี้มาจากไหนขอรับ อนุของท่านคนไหนสอนมา…” ปลิงสามตัวอวบอ้วนเกาะอยู่ตรงส่วนสำคัญแน่น พวกมันยังดูดเลือดไม่อิ่มเลยยังไม่ยอมคายคมเขี้ยว…หากฝืนดึงออกตอนนี้ ส่วนนั้นของท่านเสนาบดีอาจเสียหายใหญ่หลวงได้ การประชุมเช้าในท้องพระโรงวันนี้ท่านเสนาบดีกรมขุนนางจำต้องลาป่วย หลังเลิกประชุมเช้า เว่ยลี่หยางเดินตามพระบิดาไปยังห้องทรงงาน เขามอบเอกสารสำคัญทั้งหมดที่เย่หลินนำมาให้แก่ฮ่องเต้ ฮ่องเต้เว่ยจินหยางเปิดอ่านอย่างใจเย็น ทว่าอ่านไปได้เพียงครึ่งเล่มแรกสีพระพักตร์พลันดำคล้ำจากโทสะ เขาวางสมุดบัญชีเล่มนั้นลง เปลี่ยนมาเขียนพระราชโองการก่อนยื่นให้โอรส “จวิ้นอ๋องรับราชโองการ นำทหารรักษาเมืองเข้าปิดล้อมจับกุมคนสกุลกงเจ็ดชั
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 44 เจ้าจะไปไหนหรือกงจ้าน ตอนต้น

บทที่ 44 เจ้าจะไปไหนหรือกงจ้าน เมื่อกล่าวยั่วยวนชายารักจบ พ่อหมีตัวโตก็เดินผิวปากอารมณ์ดีกลับไปยังห้องเก็บศาสตราวุธ เพื่อสวมเกราะและเตรียมอาวุธพร้อมประจัญบานคืนนี้ เสวี่ยหนิงที่อายม้วนจนตัวแทบแตก เวลานี้ดวงตาคู่งามทอประกายคมกล้า ในเมื่อกำลังจะมีเหตุการณ์ตื่นเต้นเร้าใจเกิดขึ้น แฟนคลับของพระเอกตัวยงอย่างนาง จะพลาดฉากสำคัญไปได้อย่างไร! แบบนี้มันต้องไปแอบดูให้เห็นกับตา ว่าจวิ้นอ๋องเก่งกาจขนาดไหน อุตส่าห์ทะลุมิติมาโผล่ในนิยายทั้งทีไม่เห็นฝีมือการต่อสู้ของพระเอกถือว่ามาไม่ถึง! ยามรัตติกาลในคืนนี้ เมืองหลวงถูกแต่งแต้มด้วยเกล็ดหิมะโปรยปรายจากเบื้องบน ลมหนาวพัดไอเย็นให้ล่องลอยไปทั่วริมฝั่งแม่น้ำ ท่าเรือหยวนฝู เป็นท่าเรือเล็กริมแม่น้ำฝั่งทางทิศเหนือ เรือขนส่งลำยาวแล่นฝ่าความมืดเข้ามาอย่างเชื่องช้า เข้าเทียบท่าโดยไร้เสียงฆ้องประกาศ กะลาสีในชุดคลุมกันหนาว เริ่มทยอยขนหีบไม้ลงจากเรือ หีบขนาดกลางสิบใบ ขนาดใหญ่ห้าใบ ถูกจัดวางเป็นแถวบนพื้นของศาลาเพื่อรอตรวจสอบอย่างเป็นระเบียบ เจ้าหน้าที่ท่าเรือก้าวเข้ามา เอ่ยสั่งให้เปิดหีบดังกล่าว กะลาสีเปิดให้โดยไม่แสดงท่าทีพิรุธให้เห็น ภายในเต็มไปด้วยผ้าแพรผ้า
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 44 เจ้าจะไปไหนหรือกงจ้าน ตอนปลาย

เสียงเย็นเยียบหนาวเยือกถึงขั้วหัวใจแทรกผ่านอากาศ ร่างระหงก้าวออกมาจากเงามืด ดวงตาคู่คมดำมืดราวหุบเหวลึก อำมหิตประดุจดวงตาแห่งยมทูต รอบกายเต็มไปด้วยรังสีแห่งการเข่นฆ่า ก้าวขามาหาชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยความแค้นอัดแน่นสุมอก กงจ้านชาวาบไปทั้งตัว ชะงักฝีเท้าหยุดลงราวถูกตรึงด้วยคำสาป ความกลัวที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนผุดขึ้นในจิตใจ “ยะ เย่หลิน!?” เขาผงะถอยหลังไปหลายก้าว ใครบ้างในเมืองหลวง ไม่รู้จักนายหญิงเย่แห่งสำนักคุ้มภัยเย่จงหนิง สตรีผู้กุมบังเหียนสำนักคุ้มภัยอันดับหนึ่งของเมืองหลวง หรืออาจกล่าวว่าเป็นอันดับหนึ่งของแคว้นต้าเว่ยก็ยังได้ “ใช่ ข้าเอง เจ้าจำข้าได้ แล้วเจ้าจำได้หรือไม่ ว่าทำสิ่งใดไว้กับสามีของข้า!” ควับ! แส้หนังสีดำเงาวับดูคล้ายอสรพิษตัวยาว เหินผ่านอากาศรัดรึงรอบคอของกงจ้านไว้ในพริบตา เย่หลินออกแรงกระตุก ร่างทั้งร่างของกงจ้านก็ลอยละลิ่วมาสยบอยู่แทบเท้านาง กงจ้านเงยมองใบหน้างดงามของสตรีที่เขาเคยพึงใจ ทว่านางก็ปฏิเสธไมตรีเขามาโดยตลอด แต่กลับไปเลือกบัณฑิตผู้เงียบขรึมเย็นชาอย่างเชียนเพ่ย ผู้ที่ด้อยกว่าเขาทั้งฐานะและชาติตระกูล! ขนาดว่าอีกฝ่ายตายไปแล้ว นางก็ยังปฏิเสธไมตรีที่เขามีต่
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 45 งานใหญ่ตกใส่หัวเขาอีกแล้ว!ตอนต้น

บทที่ 45 งานใหญ่ตกใส่หัวเขาอีกแล้ว! วรกายสูงสง่าในชุดคลุมมังกรสีทอง ก้าวตรงไปยังตำแหน่งเก้าอี้ประธานและประทับลง ทอดพระเนตรมองทุกคนในโถงรับรองที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้นหลังกล่าวคำถวายพระพร ฮ่องเต้เว่ยจินหยางยังไม่บอกให้ใครลุกขึ้น ทั้งนายทั้งบ่าวของตำหนักคุนหนิง แต่ละคนร่างเครียดเกร็ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ผ่านไปครู่หนึ่ง จึงรับสั่งให้ทุกคนลุกขึ้นได้ จากนั้นหันพระพักตร์มารับสั่งกับกงฮองเฮาโดยตรง “ฮองเฮาคงสงสัยว่าตนและองค์รัชทายาท ทำสิ่งใดผิดถึงได้ถูกเราสั่งกักบริเวณสินะ” มารดาของแผ่นดินดูแก่ลงไปหลายปีในช่วงไม่กี่วัน ความกลัดกลุ้มจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ลดทอนความถือดีและความมั่นใจในอำนาจของนางไปเกินครึ่ง “เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันกับลูกทำสิ่งใดผิดหรือเพคะ ขอฝ่าบาทโปรดเมตตา ช่วยชี้แจงถึงเหตุผลให้หม่อมฉันกระจ่างด้วย” น้ำเสียงของ กงเยี่ยนหัว เจือความน้อยใจอยู่หลายส่วน ในดวงเนตรฉายแววตัดพ้อสวามีอย่างไม่ปิดบัง หลายวันมานี้กงฮองเฮาสงบสติอารมณ์ได้มากขึ้น นางเลิกโวยวายหรือข่มขู่องครักษ์ราชวัง ที่ยืนเป็นหุ่นสำริดทำหน้าไร้อารมณ์อยู่รอบตำหนักคุนหนิง ซึ่งต่างกับองค์รัชทายาทเว่ยเหอชวนที่มีท่าทีสงบนิ่ง
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more
PREV
1
...
161718192021
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status