Tahimik ang buong penthouse.Tanging tunog ng ulan sa salamin at mahihinang tik-tak ng orasan ang naririnig.Si Celestine, nakatayo sa may balcony, suot lang ang oversized na white shirt ni Lysander.Wala siyang make-up, wala ring camera — just herself. Vulnerable. Real.Mula sa loob, si Lysander ay tahimik na nagmamasid.Nakasuot ng black shirt, may hawak na basong whisky pero hindi niya nilalagok.Para bang, sa tagal ng panahong pinagkait sa kanya ng mundo ang katahimikan, ngayon lang siya huminga.“Hindi mo na kailangang bantayan ako,” mahina ang tinig ni Celestine, hindi lumilingon.“Hindi ako nagbabantay,” sagot ni Lysander, lumapit. “I’m memorizing the only thing that makes sense.”Napangiti siya, mapait. “Smooth talker.”“Hindi ako smooth,” bulong nito, tumigil sa likod niya. “Sobrang gulo ko nga, ‘di ba?”Huminga siya nang malalim, ramdam ang init ng katawan nito kahit may distansya pa silang dalawa.“You scare me sometimes,” sabi ni Celestine, halos pabulong. “’Cause I don’t
Last Updated : 2025-10-23 Read more