Semua Bab วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Bab 1101 - Bab 1110

“ผมทำเองทั้งหมดครับ” คราวนี้จินเงียบฟังอยู่นาน ก่อนตอบกลับเพียงสั้น ๆ “เข้าใจครับ” คนในสายพูดอะไรบางอย่างต่อ จินก็มองออกไปนอกรถ “ได้ครับ คุณลองพิจารณาดูก่อนก็ได้” “ครับ” “ขอบคุณครับ” “อย่าบอกว่าโดนปฏิเสธ” ทันทีที่สายถูกตัดลง ไตเติลก็มองหน้าจิน “....” จินไม่ได้ตอบ เพียงกดโทรออกหาเบอร์ถัดไปทัน

บทที่ 285 “คงไม่ได้คิดจะไปขอเงินลงทุนจากพ่อของคุณหนูเอมิหรอกใช่ไหม” “....” จินยังคงนิ่ง ไม่ตอบคำถาม ไตเติลก็หัวเราะเบาๆ ออกมา “กูว่าถ้ามึงจะไปขอเงินจากพ่ออีคุณหนูนั่น กูว่าไปเปิดซ่องที่พัทยาไม่ดีกว่าเหรอ” “มึงนี่ก็คิดแต่เรื่องเหี้ย ๆ” คำแนะนำนั้นทำให้ทิศเหนือหันขวับ “ก็กูเสนอทางเลือก” “ทางเลื

ช้างทำหน้าสยองขวัญพลางขนลุกซู่ ไตเติลก็กุมขมับ อับอายแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี คืนนั้นไฟในผับมันสลัวบวกกับเหล้าเข้าปาก มองผ่านๆ จึงนึกว่าพอไปวัดไปวาได้ แต่พอมาเจอตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ ไตเติลถึงกับถามตัวเองในใจว่า กูเอาลงได้ยังไงวะ กับอีช้างนี่เนี่ยนะ วอดส์!!! “คืนนั้นเมา” ไตเติลหันมากระซิบตอบเบาๆ พลางเ

“แต่ว่า…วันนี้คุณช่วยอยู่ทานข้าวกับลูกสาวผมสักหน่อยได้ไหม...ถือว่าแลกกับสิบล้าน” ความเงียบเข้าครอบงำทันที ไตเติลกับช้างและทิศเหนือพร้อมใจกันเบิกตากว้าง หันไปมองจินเพื่อลุ้นคำตอบ จินมองอีกฝ่ายนิ่งๆ ก่อนมุมปากจะกระตุกขึ้น ซึ่งนั่นไม่ใช่รอยยิ้มยินดี แต่เป็นยิ้มเหยียดเย้ยหยันในเงื่อนไขไร้สาระ “แม้ ได

“ง่ายๆ แบบนี้เลย?” ช้างหันขวับมาถามไตเติลพลางเบิกตาโต “แล้วลุงคนนี้เป็นใครวะ” “เอกอัครราชทูตไทยประจำญี่ปุ่น พ่อของเอมิโกะ” ไตเติลเอียงหน้ามากระซิบตอบเบาๆ “เย็ดโด้ กูต้องถอนสายบัวไหม” ช้างทำหน้าอึ้งเหวอจนเก็บทรงไม่อยู่ “ถอนทำเหี้ยไร มึงเป็นผู้หญิงรึไง อีกอย่าง ถึงจะเป็นท่านทูต แต่ไม่มีเชื้อพระวงศ์